“The Whale” – Darren Aronofsky – ‘Oλοι έχουμε από μια άποψη όπως και από μια κ$λ*τρυπίδα

Ο αβάσταχτος πόνος από την πιο συγκινητική ιστορία για φέτος είναι πολύ αναρχικός για κανόνες, ακόμα και για αυτούς του σινεμά.

Date:

Η αφορμή από τα ερωτήματα περί του υπαρξιακού στο Mother! το 2017 βρήκαν εύφορο έδαφος θρησκευτικού προβληματισμού στις Πολάνσκι αναφορές και το “Μωρό της Ρόζμαρι”, αλλά ουχί στο πολυδιάστατο από το, για 10 χρόνια δουλεμένο, θεατρικό έργο του Samuel D. Hunterhale “The Whale”. Μέσω της χαρακτηριστικής αφήγησής του, ο Aronofsky, μιλάει για την ψυχολογική κατάπτωση των ηρώων του στο πανί και με μια νοητη γραμμή ενώνει τον πρώιμο δύσκολο βίο των ηθοποιών που συνεργάζεται ώστε να αναγεννηθούν στο τέλος από τις στάχτες τους και να λάμψουν με αέρα Hollywood. Όπως ο Mickey Rourke στον Παλαιστή το 2008 έτσι και ο Brendan Fraser φέτος.

Κατά τη διάρκεια της ταινίας όμως αισθάνθηκα να αλλοιώνεται η μαγεία των λέξεων, σαν να λείπει το πάτημα από το ίδιο το έργο στο θεατρικό σανίδι, ο ήχος που τρίζει όπως η ανάσα του πρωταγωνιστή σε κάθε πάτημα, η πένα του συγγραφέα στο χαρτί με ένα ζευγάρι πρησμένα πόδια. Στη σκηνή ζωντανά, μέσα από το ψέμα λέγεται η αλήθεια με ένα μυστηριακό τρόπο κι από τα πιο απλά props ή σκηνικά. Στο σινεμά, αυτή τη φορά, χάνεται η μυσταγωγία του κειμένου, στερεύει το νερό στα χέρια του σκηνοθέτη πάνω από τη ρίζα του γραπτού και μένει η κινηματογραφική μαεστρία αμανάτι.

Γυρνάνε στομάχια στα 117᾽ της προβολής, η εξάρτηση αντικατοπτρίζει την παραίτηση που προκύπτει μέσα από το “δράμα πάνω στο δράμα” της αναθεματισμένης ενοχής και τα κοινωνικά στερεότυπα που εγκλωβίζουν τους γονείς να ζουν με το αιώνιο άγχος της θυσίας του Ιησού Χριστού. Το ξερατό του υπερφαγικού επεισοδίου μυρίζει ερμηνεία που θα μείνει στην ιστορία του σινεμά αλλά με το άγχος του σκηνοθέτη για τις κάμερες και την ροή της εξιστόρησης σε 4:3 κάδρο. Είναι σαν να μην δίνει το όνειρο και την κάθαρση στην διασκευασμένη μορφή του σεναρίου η μεγάλη οθόνη, τουλάχιστον στο επίπεδο που ανατρέπει η γραφή από μόνη της, με τον πρωταγωνιστικό ρόλο να υπερτερεί των οπτικών εφέ που εξυπηρετούν τους “μαύρους κύκνους” των Όσκαρ της φετινής σεζόν.

2023 01 11 01.08.02

Ανακεφαλαιώνοντας, η πεμπτουσία της ανθρώπινης επικοινωνίας συγκεντρώνεται γύρω από την ειλικρίνεια, που έχει εκλείψει στις μέρες μας και έχει μείνει να επιπλέει όλο το σκατό της πολιτικής κορεκτίλας. Μέσω της παραβολής του κλασικού μυθιστορήματος, στην πιο σκοτεινή εκδοχή ενός νέου κύκλου online χαμένων ποιητών, η μυρωδιά καμένου ανθρώπινου λἰπους από την κόλαση, σκίζει από το βιβλίο την εισαγωγή. Με λίγα λόγια ο άνθρωπος σου λέει: μίλα για τα συναισθήματα σου, δεν είναι κακό, είναι το ζητούμενο!

Στο φινάλε με τα πόδια να κρατάνε το σώμα στην πιο ξέγνοιαστη ανάμνηση που απεικονίζει την γαλήνη της ψυχής, κάποιοι μπορούν να το πουν παράδεισο, κάποιοι θα πουν ολοκληρώθηκε ένας κύκλος. Ο αβάσταχτος πόνος από την πιο συγκινητική ιστορία για φέτος είναι πολύ αναρχικός για κανόνες, ακόμα και για αυτούς του σινεμά.

‘Αρης Μπαγεώργος


Η κριτική του Δημήτρη Κουντούρη

Κρατήστε μια λέξη: Brenaissance. Από τη λέξη Renaissance, που σημαίνει Αναγέννηση, όχι αυτή που επιστρέφεις στη ζωή, αλλά την περίοδο της ευρωπαϊκής ιστορίας που πέρασε τη Γηραιά ήπειρο στη νεωτερικότητα, και το μικρό όνομα του πρωταγωνιστή της ταινίας “The Whale”, Brendan Fraser.

Τον είχατε ξεχάσει, ε; “Που χάθηκε αυτός;”, “που τον θυμήθηκες;” κι άλλα τέτοια. Ο σταρ ταινιών όπως “Η Μούμια” και “George in the Jungle” που έλαμψε στα τέλη της δεκαετίας του 90′ και τις αρχές του 2000 είχε αποκλειστεί από το Χόλιγουντ για χρόνια, σε μια ιστορία στην οποία είναι το θύμα και τιμωρήθηκε σαν θύτης.

brendan fraser sadie sink the whale 121422 1 21bc6c7420514a3c9672bd1fc0aa65c7

Ο Darren Aronofsky είναι ένας από τους πιο ιδιαίτερους σκηνοθέτες της σύγχρονης εποχής, ένας άνθρωπος ο οποίος είναι αξιοσέβαστος σε αυτό το χώρο γιατί ασχέτως αν αρέσει κάνει ταινίες οι οποίες συζητιούνται για χρόνια, και αυτή είναι η καλύτερη κληρονομιά που μπορεί να αφήσει ένας καλλιτέχνης (εφόσον δεν είναι μόνο για λάθος λόγους).

Μετά από δέκα χρόνια στα οποία ΚΑΝΕΝΑΣ δεν του έκανε “κλικ”, ο Aronofsky, μετά από μία μόλις συνάντηση με τον Fraser ήξερε ότι αυτός είναι ο άνθρωπός του. Και ο μεγάλος Brendan τον δικαίωσε, αλλά πάνω από όλα δικαίωσε και λύτρωσε τον εαυτό του.

Καταρχάς, το “The Whale” λέει την ιστορία του Τσάρλι, ενός παχύσαρκου καθηγητή αγγλικών, ο οποίος προσπαθεί να επανασυνδεθεί με την κόρη που έχει εγκαταλείψει. Μιλάμε για μια ταινία δωματίου, με ένα καστ πέντε ηθοποιών και τη λιγότερο… Aronofsky ταινία απ’ όλες. Τι εννοώ; Αν κάποιος είναι μεγάλος φαν του, είναι κάθε φορά έτοιμος για την… περιεργίλα του σκηνοθέτη/σεναριογράφου, ίσως απογοητευτεί με την απλότητα της Φάλαινας.

Από την άλλη, ταινιόφιλοι που δεν μπορούν να συνδεθούν με τη φιλμογραφία του, είναι πιθανό να τα καταφέρουν μετά από 25 χρόνια. Το σενάριο είναι απλό, οι συμβολισμοί ξεκάθαροι και η ταινία βασίζεται στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των χαρακτήρων, με πυρήνα τον Τσάρλι.

The Whale Movie Review Everything You Need To Know

Δεν θέλω να αδικήσω κανέναν ηθοποιό, τις Sadie Sink και Hong Chau, ούτε την αγαπημένη από το Walking Dead, Samantha Morton, αλλά ο Brendan Fraser “σκουπίζει” όχι μόνο τους συμπρωταγωνιστές του (οι οποίοι είναι όλοι εξαιρετικοί), αλλά και τους περισσότερους ηθοποιούς τη φετινή χρονιά. O Fraser βγάζει μια ευαλωτότητα σαν άνθρωπος, η οποία είναι ένας από τους κύριους λόγους που πήρε το ρόλο και είναι και το στοιχείο που κάνει σπουδαίο τον χαρακτήρα και την ερμηνεία του.

Η ταινία του ανήκει, θεωρώ ότι θα μείνει στην ιστορία ως το πρότζεκτ που σήμανε τη μεγάλη επιστροφή του, παρά ως ταινία του Darren Aronofsky. Και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με αυτό, ποιος δεν λατρεύει ένα comeback story;

Δημήτρης Κουντούρης

Αρης Μπαγεώργος
Αρης Μπαγεώργος
Όταν ήμουν στο σχολείο μου άρεσε να γράφω περιλήψεις ή ποιήματα και έκλεβα λεφτά από τη μαμά μου για να αγοράζω cd από το Metropolis. Παιδί του Mtv αλλά με την ελληνική ποπ κουλτούρα των 90s ακομπλεξάριστα να τρέχει στο αίμα μου εξ’απαλών ονύχων. Τραγουδάω όλη μέρα και οργανώνω ταξίδια μιας και το app της RyanAir με κρατάει στη ζωή σε συνδυασμό με το δισκογραφημένο έργο του Thom Yorke και τους υδατάνθρακες. Έχω αυτόγραφο από τον Δημήτρη Μπάση και τον Αντώνη Βαρδή και η αγαπημένη μου συναυλία είναι των Sigur Ros το 2016 στην Αθήνα. Μετά το τέλος του λάιβ του Matt Elliot ξέρασα όλη την τουαλέτα του Half Note από τη στεναχώρια μου και αυτό που αναζητάω περισσότερο στη ζωή μου είναι οι τρίχες. Απο ταινίες, θα ήμουν το ‘Fight Club’ του David Fincher και ελπίζω μια μέρα οι ‘Βάκχες’ του Ευρυπίδη να ανέβουν στην Επίδαυρο από τα χεράκια του Tarantino και να μην ταλαιπωρηθούν άλλο θεατές και συγγραφέας. Λατρεύω τον Βιζυηνό και τον Παπαδιαμάντη, έχω σκηνοθετήσει και έχω παίξει στο θέατρο, γράφω τραγούδια και κείμενα αλλά αρνούμαι πεισματικά να χάσω την ιδιότητα του θεατή γιατί θέλω να είμαι πάντα επισκέπτης.

Share post:

POPULAR

More like this
Related

Madonna: Ακυρώθηκε η ταινία για τη ζωή της

Η πολυαναμενόμενη ταινία για τη ζωή της βασίλισσας της...

Ο Σάκης Τόλης των Rotting Christ κυκλοφόρησε το νέο του single “Here Comes The Sun”

Ο Σάκης Τόλης των Rotting Christ, τους τελευταίους μήνες...

Πρώτη φορά πρώτα σε πωλήσεις τα βινύλια από το 1986

Τα τελευταία χρόνια η μουσική βιομηχανία προσπαθεί απελπισμένα να...

Το “Avatar: The Way of Water” ξεπέρασε τα 2 δισ. δολάρια σε εισπράξεις σε μόλις 6 εβδομάδες: Το ρεκόρ του Κάμερον

Μετά από μόλις έξι εβδομάδες στους κινηματογράφους, το επιτυχημένο...
Punked