Αν έζησες από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 έως και τις αρχές του ’90, συγχαρητήρια. Μπόρεσες να δείς με τα μάτια σου αρκετά από τα σημαντικότερα συγκροτήματα όλων των εποχών να δημιουργούν και να εξελίσσονται. Έζησες την γνησιότητα του ήχου, όταν εκείνος συνδυαζόταν με τη φιλοσοφία ή την ιδεολογία της εποχής, με την καθαρότητα των συναισθημάτων που μπορούσαν να τον περιγράψουν, είτε με λόγια είτε με εικόνες.

Αν πάλι όμως όχι, τότε υπάρχει αρκετό υλικό απο τότε για να καταλάβεις τι ακριβώς εννοώ. Ίσως μόνο έτσι να μπορέσεις να πάρεις μια ιδέα, από το τι σήμαινε και εξέφραζε η μουσική εκείνο τον καιρό, τη δυναμική που κατέκλυζε το χώρο και από όλη την ενέργεια που μπορούσε να μεταδώσει στο κοινό. Τότε που δεν υπήρχε κάποιο κινητό να παίζει όλη μέρα μουσική, τότε που για να δείς το συγκρότημα που σε ενδιέφερε έπρεπε να πιάσεις “κάγκελο” από νωρίς, ρίχνοντας “ματς” είτε πριν είτε κατά τη διάρκεια της συναυλίας. Αποθήκες, υπόγεια, μουσικές σκηνές στο πουθενά και χάος. Ίσως αυτό να περιγράφουν και όλα τα παρακάτω…


Instrument

Το Instrument του Jem Cohen αποτελεί ένα αφιέρωμα ωδή στους εκκεντρικούς πανκ Fugazi. O Cohen ακολούθησε το συγκρότημα για 11 περίπου χρόνια από το 1987 έως το 1998, και σε μια φουγκαζιάδα κατέγραψε όλη τους την καριέρα. Θεωρούσε ότι ήταν μια από τις πιο ιδιαίτερες μπάντες του πλανήτη, και δε σταμάτησε λεπτό να πιστεύει σε εκείνους και στη δυναμική τους.

fugaziinstrument

Το Instrument αποτελεί ένα ιδιαίτερο “πορτραίτο” στην ζωή του συγκροτήματος με αρκετό ανέκδοτο υλικό, συνεντεύξεις, σχόλια και αρκετές φωτογραφίες από συναυλίες, όπως τις περιέγραφαν οι ίδιοι και μέσα από τους θαυμαστές τους.


A Band Called Death

Το ντοκιμαντέρ του 2012 τα έχει όλα. Συλλεκτικό υλικό, επεισόδια πίσω από τις μουσικές σκηνές, φωτογραφίες, μαρτυρίες, και δυστυχώς ακόμα και θανάτους.

Το φίλμ αναφέρεται σε τρία αδέρφια από το Ντιτρόιτ στις αρχές του ’70, τους David, Bobby και Dannis Hackney, τα οποία αποφασίζουν να δημιουργήσουν ένα πανκ συγκρότημα στην αποθήκη του σπιτιού τους. Ο ήχος τους ξάφνιασε τους πάντες, καθώς μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε υπάρξει κάτι παρόμοιο στην περιοχή τους.

91s-Jdxj-KPIL-SL1500Η μουσική τους θεωρήθηκε επαναστατική για τα μέχρι τότε δεδομένα και ξεκίνησαν να παίζουν σχεδόν παντού. Σαν συγκρότημα κυκλοφόρησαν μόνο ένα τραγούδι το 1975, μέχρι που το 2009 κυκλοφόρησαν συλλεκτικά κάποιες παλιές τους ηχογραφήσεις. Στο A Band Called Death, ακολουθούμε το χρονικό των ημερών του συγκροτήματος, και ίσως και το λόγο που ποτέ δεν μπόρεσαν να συνεχίσουν την επαγγελματική τους πορεία, η οπαία φαινόταν πολλά υποσχόμενη, μέχρι και την τελική τους αναγνώριση.


The Decline of Western Civilization

Γυρίστηκε στα τέλη του 1979 αρχές του 1980 και είναι ένα ντοκιμαντέρ που απευθύνεται σε κάθε μουσικό φαν, είτε αγαπά την πανκ σκηνή είτε όχι. Σκηνοθετημένο από την Penelope Spheeris, το φιλμ καλύπτει τα γεγονότα δύο βίαιων χρόνων στο Λος Άντζελες, με μερικές από τις πιο ωμές συναυλίες που είδες ποτέ.

Αυτό όμως που θεωρείται πιο ιδιαίτερο στο συγκεκριμένο φίλμ, είναι η εσωτερική ματιά στις προσωπικές ζωές των πανκ καλλιτεχνών της εποχής. Το αρνητικό είναι ότι σε αρκετά σημεία γίνονται ομοφοβικές και ρατσιστικές συμπεριφορές, κάτι όμως που η ίδια η Spheeris καταδίκασε μέσα από το ντοκιμαντέρ της. Το The Decline Of Western Civilization είναι ένα ωμό φίλμ χωρίς αναστολές, και με μαρτυρίες από τους Alice Bag Band, Black Flag, Catholic Discipline, Circle Jerks, FEAR, Germs και X, ενώ μπορείς να το παρακολουθήσεις και να βγάλεις τα συμπεράσματα σου εδώ:


Salad Days: A Decade of Punk in Washington, D.C. 

Το ντοκιμαντέρ του Scott Crawford καταφέρνει να διηγηθεί μια δεκαετία μουσικής μέσα σε μια ώρα και 45 λεπτά. Κυκλοφόρησε το 2014, και περιγράφει με μια ιδιαίτερα επιθετική ματιά τα μουσικά γεγονότα δέκα χρόνων, έτσι όπως τα έζησαν τα συγκροτήματα και οι φανς.

Με μαρτυρίες από τους Ian MacKaye, Henry Rollins και Mark Sullivan μαθαίνουμε σχετικά με την άνοδο της πανκ, της hardcore D.C, και για όλη τη βία που συνόδευαν τα συγκεκριμένα ρεύματα της εποχής.

salad-days-documentaryΕπίσης το φιλμ αναφέρεται και στους προαναφερθέντες Fugazi,οι οποίοι ίσως ήταν από τους πρώτους που μίλησαν ανοιχτά μέσα από τη μουσική τους για τον μισογυνισμό και την ομοφοβία, κάτι το οποίο μέχρι εκείνη τη στιγμή αποτελούσε ταμπού.

Στο φίλμ υπάρχει αδημοσίευτο υλικό από τους Bad Brains, Fugazi, Faith, Fire Party και αρκετούς άλλους.

Και επειδή στο Punked παραμένουμε λίγο όλντ σκουλ, για οποιαδήποτε νέα κυκλοφόρια ή παλιά πέσει στην αντίληψη μας θα σε ενημερώσουμε σχετικά. Μέχρι τότε Stay Punk!

Χρύσα Αντωνιάδη