“Μήδεια” του Φρανκ Κάστορφ – “Να θυμάσαι πως μια γυναίκα θα σ’ αγαπήσει όποιος και να’ σαι”

Οι στίχοι από το τραγούδι “Μάγισσες” της Λένας Πλάτωνος στην παγκόσμια πρεμιέρα της “Μήδειας” του Κάστορφ στην Επίδαυρο, απαντάει στα σκουπίδια της ηδυπάθειας για τα πρότυπα και χτίζει μια εξέδρα από κοχύλια, συνοψίζοντας την όλη εικόνα του αρχέτυπου της γυναίκας στη φράση “Να θυμάσαι πως μια γυναίκα θα σ’ αγαπήσει όποιος και να’ σαι”.

Πλαστικά πεταμένα σε μια έκθεση ειδών κάμπινγκ από πολυκατάστημα πάνω στο χώμα, το ανθρώπινο αποτύπωμα στη φύση και μια τεράστια οθόνη που κάνει ζάπινγκ στα μεγαλεπήβολα κτίρια “οικολογικής συνείδησης” που έχουν το ανθρακικό για Θεό. Ο σύγχρονος κόσμος.

Ο σκηνοθέτης παραθέτει την δικιά του εκδοχή εμπνεόμενος από την βαθιά μοναξιά του τοπίου τον χειμώνα που συντονίζεται με αυτή του ανθρώπου και των κειμένων. Με περίσσιο θάρρος κάνει χώμα το χρυσόμαλλο δέρας και την συναισθηματική έλλειψη νοημοσύνης από κάτι ζευγάρια αρχίδια που κρέμονται πάνω από ένα κόσμο που δεν ανήκει σε κανένα.

Σε πέντε γυναίκες τα λόγια της Μήδειας, το καλοκαίρι. Εντυπωμένος ο πόνος του αδύναμου, η αίσθηση της αδικίας που οδηγεί στο θυμό, που διψά για την πιο βαθιά εκδίκηση και το άρμα οδεύει προς τον ήλιο. Η ανάπτυξη του έργου μου θύμισε την ανάγνωση ενός βιβλίου από τις μεταβάσεις στην αφήγηση επί σκηνής, με τις αναφορές στα παράλληλα κείμενα και τους αυτοσχεδιασμούς των ηθοποιών κλειδωμένους σε ένα δωμάτιο στην καρδιά του γερμανικού θεάτρου.

Η εκδοχή της σύχρονης Μήδειας στην Ελλάδα είναι η κάθε μάνα η οποία προσπαθεί να ξεφύγει από την οικογένεια που γεννήθηκε. Έτσι ενεργοποιείται ο μηχανισμός του έρωτα στο σύστημα της για να επιβιώσει και να εγκλωβιστεί στην οικογένεια που θα φτιάξει η ίδια. Η μόνη επιλογή που έχουν οι καταπιεσμένοι άνθρωποι είναι η επανάσταση. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος και αυτό το αποδεικνύει η ιστορία. Στην κορυφή αυτού του βάθρου είναι η γυναίκα γιατί οι άντρες δεν καταλαβαίνουν πως είμαστε όλοι γυναίκα ή οι καταπιεσμένες κόρες των μανάδων μας.

Βαραβάς

Ο μπαμπάς ο Βαραβάς είναι ληστής
Όλων των εποχών ο πρώτος βιολιστής
Κι οι κόρες της μαμάς μου είμαι εγώ
Που δεν γεννήθηκαν για να διακορευτώ

Τα μπλε του γένια στο πηγούνι κουνάνε το δοξάρι
Κι όταν τα βράδια ο όχλος κάτω απ’το μαξιλάρι
Ακουμπάει στα όνειρα του πουγκιά με λίρες
Ντύνει τα κορίτσια με υφάσματα για νύφες

Ο μπαμπάς ο Βαραβάς είναι ο θεός
Που δεν γεννήθηκε για να αναστηθεί
Τρεις μέρες το πολύ να ναι θνητός
Για να γεμίσει κι άλλο κέρμα το κουτί

Μετάφραση Στρατής Πασχάλης (Μήδεια του Ευριπίδη*), Ελένη Βαροπούλου (Ρημαγμένη όχθη, Μήδειας υλικό, Τοπίο με Aργοναύτες του Χάινερ Μύλλερ**)
Σκηνοθεσία Frank Castorf
Σκηνικό Aleksandar Denic
Κοστούμια Adriana Braga-Peretzki
Μουσική William Minke
Φωτισμοί Lothar Baumgarte
Βίντεο Andreas Deinert
Διεύθυνση καλλιτεχνικής παραγωγής Sebastian Klink
Δραματουργία Γρηγόρης Λιακόπουλος
Βοηθοί δραματουργού Γιάννης Βάρσος, Δέσποινα Παυλίδη
Βοηθός σκηνογράφου Άννα Μπίζα
Βοηθός ενδυματολόγου Μαργαρίτα Τζαννέτου
Βοηθοί διεύθυνσης καλλιτεχνικής παραγωγής Έφη Ρευματά, Δανάη Σπηλιώτη
Βοηθός παραγωγής Ζωή Κανελλοπούλου
Boom operator Λυδία Ζέρβα
Video editor Ελένη Κορδά
Make-up artists Βίνα Ευστρατιάδου, Αναστασία Διψάλα
Ενδύτριες Ευδοκία Κακιούζη, Χριστίνα Σωτηροπούλου
Tεχνικός ήχου Ηλίας Φλάμμος
Παίζουν (αλφαβητικά) Στεφανία Γουλιώτη, Σοφία Κόκκαλη, Μαρία Ναυπλιώτου, Αγγελική Παπούλια, Ευδοκία Ρουμελιώτη, Αινείας Τσαμάτης, Νικόλας Χανακούλας, Νίκος Ψαρράς
Εκτέλεση παραγωγής BEE DRAMAQUEENS / Ρένα Ανδρεαδάκη, Ζωή Μουσχή

Τα δικαιώματα των έργων Ρημαγμένη όχθηΜήδειας υλικόΤοπίο με Αργοναύτες (Verkommenes UferMedeamaterialLandschaft mit Argonauten) του Χάινερ Μύλλερ χορηγούνται αποκλειστικά στην Ελλάδα από τον εκδοτικό οίκο Ηenschel SCHAUSPIEL Theaterverlag Berlin GmbH.

Ευχαριστίες στον Στρατή Πασχάλη για την άδεια χρήσης αποσπασμάτων από τα έργα Μια εποχή στην κόλαση και Εκλάμψεις του Αρθρούρου Ρεμπώ σε δική του μετάφραση (Κάπα Εκδοτική 2021), καθώς και στον Γρηγόρη Λιακόπουλο για τα αποσπάσματα της Μήδειας που μετέφρασε εκ νέου.

* Κάπα Εκδοτική 2023

** Εκδόσεις Άγρα 1997

Αρης Μπαγεώργος "Mr thriller"

Όταν ήμουν στο σχολείο μου άρεσε να γράφω περιλήψεις ή ποιήματα και έκλεβα λεφτά από τη μαμά μου για να αγοράζω cd από το Metropolis. Παιδί του Mtv αλλά με την ελληνική ποπ κουλτούρα των 90s ακομπλεξάριστα να τρέχει στο αίμα μου εξ’απαλών ονύχων.
Τραγουδάω όλη μέρα και οργανώνω ταξίδια μιας και το app της RyanAir με κρατάει στη ζωή σε συνδυασμό με το δισκογραφημένο έργο του Thom Yorke και τους υδατάνθρακες.
Έχω αυτόγραφο από τον Δημήτρη Μπάση και τον Αντώνη Βαρδή και η αγαπημένη μου συναυλία είναι των Sigur Ros το 2016 στην Αθήνα.
Μετά το τέλος του λάιβ του Matt Elliot ξέρασα όλη την τουαλέτα του Half Note από τη στεναχώρια μου και αυτό που αναζητάω περισσότερο στη ζωή μου είναι οι τρίχες. Απο ταινίες, θα ήμουν το ‘Fight Club’ του David Fincher και ελπίζω μια μέρα οι ‘Βάκχες’ του Ευρυπίδη να ανέβουν στην Επίδαυρο από τα χεράκια του Tarantino και να μην ταλαιπωρηθούν άλλο θεατές και συγγραφέας. Λατρεύω τον Βιζυηνό και τον Παπαδιαμάντη, έχω σκηνοθετήσει και έχω παίξει στο θέατρο, γράφω τραγούδια και κείμενα αλλά αρνούμαι πεισματικά να χάσω την ιδιότητα του θεατή γιατί θέλω να είμαι πάντα επισκέπτης.

Previous Story

Νέο μουσικό βίντεο από τους Lorna Shore

Next Story

Το ισπανικό έργο El Kintano y la Venerea συνδυάζει ροκ και post punk στο νέο άλμπουμ “Océanos Sangrientos”

Latest from Blog

Rotting Christ: Animated βίντεο για το single “Primal Ressurection”

Λίγες εβδομάδες μετά την κυκλοφορία του νέου τους δίσκου “Pro Xristou” οι Rotting Christ μας παρουσιάζουν ένα νέο animated lyric βίντεο για το single “Primal Ressurection”. Θα πρέπει να αναφερθεί πως το συγκεκεριμένο…
Punked
Go toTop