Metal Lords: ‘Ενα εφηβικό tribute που κατέληξε σε ταινία

Όταν μπαίνει ο Ozzy στη ζωή σου ξέρουμε πολύ καλά, ότι δεν υπάρχει γυρισμός. Το Metal Lords κάνει ακριβώς αυτό. Μας θυμίζει τον εφηβικό μας εαυτό όταν δεν είχε που να στραφεί, δεν έβρισκε τρόπο να εκφραστεί μέχρι που μας “αγκάλιασε” το μέταλ

Date:

Όταν μπαίνει ο Ozzy στη ζωή σου ξέρουμε πολύ καλά, ότι δεν υπάρχει γυρισμός. Πριν από λίγους μήνες λοιπόν εμφανίστηκε μια πολλά υποσχόμενη ταινία στο Netflix η οποία μας τράβηξε την προσοχή τόσο για το τρέιλερ όσο και για το πόστερ, που αντικειμενικά δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε “corpse paint” σε μια εφηβική τύπου ταινία.

Το Metal Lords κάνει ακριβώς αυτό. Μας θυμίζει τον εφηβικό μας εαυτό όταν δεν είχε που να στραφεί, δεν έβρισκε τρόπο να εκφραστεί μέχρι που μας “αγκάλιασε” το μέταλ. Έτσι λοιπόν και οι χαρακτήρες της ιστορίας μας. Νιώθουν “misfits” σε μια εποχή που επιβάλλει νέα πρότυπα, οπότε το να κρατήσεις χαρακτήρα και να μείνεις πιστός σε αυτόν, χρειάζεται σίγουρα θυσίες.

Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή: Οι Hunter και Kevin αποτελούν ένα ακοινώνητο δίδυμο που προσπαθεί να επιβιώσει ανάμεσα στο κοινό τοy Εd Sheeran, μέχρι που ο Kevin γνωρίζει την ντροπαλή αλλά για κάποιο λόγο “τουρετιασμένη” Emily γεγονός που κάνει τον Hunter να φοβάται ότι δε θα μείνουν προσηλωμένοι στο στόχο τους, που δεν είναι άλλος από τη νίκη τους στο φεστιβάλ Battle of the Bands. Η γνώμη του βέβαια θα αλλάξει όταν η Emily θα του φέρει στην κυριολεξία την κιθάρα κολάρο και κάπως έτσι θα γεννηθεί ένα νέο συγκρότημα… οι SkullFucker, με το μπαρδόν SkullFlower.

Στο δια ταύτα: Νομίζω πως η σκηνή που λάτρεψα στην ταινία ήταν το reunion στην πισίνα από τις “φωνές συνείδησης” του Kevin που δεν ήταν άλλες από τους υπέροχους Rob Halford, Kirk Hammett, Tom Morello και Scott Ian.

Γενικότερα επικρατεί η αίσθηση ενός εφηβικού αφιερώματος των δημιουργών, με όλα όσα θα ήθελαν να κάνουν όταν βρισκόντουσαν στις ηλικίες των πρωταγωνιστών. Καθόλη τη διάρκεια της ταινίας ακούγονται μερικά από τα πιο κλασσικά heavy metal κομμάτια όλων των εποχών, χωρίς όμως να διαδραματίζεται κάποια ιδιαίτερη πλοκή. Η ταινία τελειώνει απότομα και θεωρώ πως μένουμε με την αίσθηση ενός tribute film παρά μιας ταινίας που ξεκίνησε, εξελίχθηκε και τελείωσε με τρόπο που θα μπορούσαμε να συζητήσουμε περισσότερα για αυτή.

Παρόλα αυτά μπορώ να πω πως εντυπωσιάστηκα από τον πρωτοεμφανιζόμενο Adrian Greensmith στο ρόλο του Hunter ενώ τολμώ να πω πως αν έβλεπα τον Necrobutcher των Μayhem στα εφηβικά του χρόνια ότι θα ήταν κάπως έτσι φυσιογνωμικά. Αδιαμφισβήτητα ο Adrian κλέβει την παράσταση αλλά σίγουρα δεν είναι αρκετό για να πούμε ότι είδαμε μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς.

Πίσω από την παραγωγή κρύβονται ο Tom Morello, ενώ το σενάριο υπογράφει ο δημιουργός του Game Of Thrones DB Weiss, ο οποίος από ότι φαίνεται μετακινείται από το ένα πεδίο “μάχης” στο άλλο, χωρίς να φοβάται τους πειραματισμούς.

Σίγουρα βλέπεται ευχάριστα, αλλά σίγουρα όχι δεύτερη φορά.

Χρύσα Αντωνιάδη

Χρύσα Αντωνιάδη
Χρύσα Αντωνιάδη
I used to get upset by people not understanding me, but I’ve made a career out of it now...

Share post:

LATEST

MUSTS

Οι Megadeth ανακοίνωσαν τις λεπτομέρειες του νέου τους άλμπουμ “The Sick, The Dying… And The Dead”

Η πολυαναμενόμενη επιστροφή των Megadeth και του Dave Mustaine...

Διάσημοι συγγραφείς που πέθαναν στον άσσο

Η εικόνα ενός φτωχού συγγραφέα που παλεύει για μια...

Οι Metallica κάνουν σεμινάρια στους θαυμαστές τους

Οι Metallica συνεργάστηκαν με τη Yousician, διαδραστική και εκπαιδευτική...

“Ants from up there”: Μετά από ένα χρόνο οι Black Country, New Road επιβεβαιώνουν όλους όσους πίστεψαν στο ντεμπούτο τους

Κινηματογραφικές μπαλάντες, δραματικότηταs "Funeral" των "Arcade Fire", sci-fi κατάθλιψη...
Punked