Έφτασα 39 ετών για να πάρω απόφαση την ακόλουθη θλιβερή διαπίστωση: οι άνδρες στην Ελλάδα δυσκολεύονται πολύ να έχουν δίπλα τους μια γυναίκα που θέλει να κάνει καριέρα. Κι όταν λέω καριέρα, δεν εννοώ να δουλέψει για να συνεισφέρει οικονομικά στα έξοδα του σπιτιού: για το μεροκάματο, όλοι λένε ναι, για την καριέρα όμως όχι. Δεν είμαι απολύτως σίγουρη ότι αυτό συμβαίνει σε όλο τον κόσμο, προφανώς και στη Σουηδία είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα, όμως στην χώρα που ζω, οι άνδρες της ηλικίας μου κυρίως, – για τους μεγαλύτερους ούτε ρώτημα – αλλά ακόμα και οι νεότεροι αυτό που θέλουν από τη γυναίκα τους είναι να εργάζεται για να κερδίζει χρήματα και να μπαίνει ένας ακόμα μισθός στον οικογενειακό προϋπολογισμό, αλλά τόσο ώστε να μπορεί να προλαβαίνει και όλες τις υπόλοιπες ‘αρμοδιότητες’ που κατά την άποψή τους είναι δικές της: δηλαδή την ανατροφή των παιδιών και τις δουλειές του σπιτιού.

Γιατί όμως η γυναικεία καριέρα ευνουχίζει τους άνδρες, ή έστω τους περισσότερους; Σκεφτείτε αν γνωρίζετε πολλούς άνδρες οι οποίοι να κερδίζουν λιγότερα χρήματα από τις συντρόφους τους ή (και) να κάνουν επαγγέλματα με χαμηλότερο prestige από εκείνες. Ας πούμε, ξέρετε κάποια γιατρό να έχει παντρευτεί έναν μανάβη ή μια διευθύντρια πολυεθνικής να έχει δεσμό με κάποιον υδραυλικό; Αντιθέτως, μάλλον θα γνωρίζετε αρκετούς άνδρες με υψηλό οικονομικοκοινωνικό status που διατηρούν σχέσεις με γυναίκες που έχουν μια κάποια εμφάνιση αλλά καμια ιδιαίτερη μόρφωση. Ο λόγος είναι ότι οι άνδρες μπορούν μια χαρά να έχουν μια σύντροφο την οποία θεωρούν ‘κατώτερή΄ τους, δεν αντέχουν όμως με τίποτα να συνάψουν σχέση με μια γυναίκα η οποία τους κάνει να αισθάνονται κατώτεροι. Και για να λέμε τα πράγματα όπως έχουν, δεν τους κάνει εκείνη, μόνοι τους νιώθουν.

Stepford

Όλο αυτό το κόμπλεξ ανωτερότητας ή κατωτερότητας πείτε το όπως θέλετε, συμβαίνει επειδή οι άνδρες από τη φύση τους έχουν συνηθίσει να ζευγαρώνουν με οποιοδήποτε θηλυκό – αρκεί να ζευγαρώσουν – κι ας τσακώνονται όλα τα αρσενικά της φύσης για το ποιο θα είναι το δυνατότερο της αγέλης, άρα θα γίνει και ο περιζήτητος επιβήτορας. Επειδή όμως το δυνατότερο αρσενικό είναι ένα, με κάποιες θα πρέπει να ζευγαρώσουν και οι υπόλοιποι που είναι πιο αδύναμοι. Έτσι, η γυναίκα είναι προγραμματισμένη από τη φύση της να στοχεύει ψηλά, σε έναν επιβήτορα που θα μπορέσει να προστατεύσει την ίδια και τα παιδιά της, ενώ ο άνδρας αν δεν έχει τη δύναμη να επικρατήσει ως ο αρχηγός του είδους του, συμβιβάζεται με ότι υπάρχει διαθέσιμο. Μη σας πω ότι ως αδύναμος κρίκος της αγέλης του κάθεται και καλύτερα γιατί κάπου νιώθει ότι μπορεί να επιβληθεί: στο θηλυκό.

Ας μην ξεχνάμε επίσης πως οι άντρες έχουν άφθονο και φθηνό σε κόστος παραγωγής γενετικό υλικό- το σπέρμα- το οποίο σπαταλάνε χωρίς σύνεση, ενώ οι γυναίκες περιορισμένο και υψηλό σε κόστος παραγωγής γενετικό υλικό – τα ωάρια. Αυτό από μόνο του κάνει τον άνδρα να μην πολυλογαριάζει που θα το ξοδέψει, ενώ τη γυναίκα να το σκέφτεται περισσότερο. Κι αυτά είναι γενετικά προδιαγεγραμμένα στο DNA μας.

Μια καλή προσπάθεια να βρεθεί μια λύση σε αυτό τα πρόβλημα είναι τα ζευγάρια να ταιριάζουν: βλέπω αρκετά ευτυχισμένους ανθρώπους οι οποίοι ξεπερνούν κάπως αυτά τα συμπλέγματα επειδή έχουν πάνω κάτω τις ίδιες απόψεις για τη ζωή. Όταν πάω να φτιάξω τα νύχια μου, η κοπέλα που μου κάνει μανικιούρ είναι πολύ καλά στη σχέση που έχει με έναν οδηγό νταλίκας, καθώς και οι δυο τους κυμαίνονται στο ίδιο μήκος κύματος. Το ίδιο συμβαίνει και με ένα ζευγάρι που μένει κοντά στο σπίτι μου, εκείνος είναι πιλότος κι εκείνη εισαγγελέας. Για σκεφθείτε όμως την εισαγγελέα να είναι παντρεμένη με τον οδηγό της νταλίκας: Ακόμα κι αν κληθούμε να σκεφτούμε έξω από κάθε στερεότυπο, θα μπορούσε αυτή η σχέση να είναι μακροπρόθεσμα λειτουργική; Δυστυχώς μάλλον όχι, κι αυτό διότι δεν θα το άντεχε πρώτα εκείνος. Δεν θα άντεχε ο ανδρικός του εγωισμός η γυναίκα του να κερδίζει πιθανόν περισσότερα χρήματα, να έχει πιο πολλές γνώσεις και μεγαλύτερο κύρος. Θα ένιωθε ανασφαλής και λίγος με αποτέλεσμα να βγάζει κόμπλεξ τα οποία θα ήταν προφανώς μοιραία για τη μεταξύ τους σχέση.

Στη ζωή μου δεν έκανα – ακόμα – οικογένεια, όχι γιατί δεν είχα την ευκαιρία, αλλά διότι το σκεφτόμουν πάντοτε πάρα πολύ σοβαρά. Αν δεν το σκεφτόμουν τόσο σοβαρά θα είχα πιθανότατα έναν γάμο, γιατί όχι ένα διαζύγιο και ίσως κάποιο παιδί που θα έμοιαζε περισσότερο με μπαλάκι του τένις καθώς θα πήγαινε πέρα δώθε ανάμεσα σε εμένα και το πρώην μου σύζυγο. Αν είχα βρει κάποιον ο οποίος μου ενέπνεε έστω και σε κάποιο ποσοστό το ότι θα μπορούσε να αγαπήσει το δικό μου πάθος για καριέρα και δεν θα ζοριζόταν με απαιτητικές επαγγελματικές υποχρεώσεις θα το είχα επιχειρήσει. Αλλά δεν βρήκα κάποιον τέτοιον τύπο. Αντίθετα βρήκα αρκετούς οι οποίοι ήθελαν κυρίως να σφουγγαρίζω, είχαν πρόβλημα με τα δύσκολα ωράρια και τα επαγγελματικά ταξίδια ενώ ήθελαν ακόμα και να αφήσω τον τόπο και το αντικείμενο της δουλειάς μου ώστε να κάνω κάτι που να τους βολεύει περισσότερο. Όχι. Καριέρα όπως τη φαντάζομαι μπορεί να μην καταφέρω να κάνω ποτέ. Καριέρα στο νεροχύτη όμως κατά κύριο λόγο , είναι απολύτως βέβαιο ότι δεν θα κάνω και σας το υπογράφω.

Έλενα Φάκου

Την Έλενα την βρίσκετε και στο προσωπικό της rebel spotwww.rebelchic.gr

Instagramhttps://www.instagram.com/elenafakou_swkianou/?hl=en

Κάνε το Kink Motel δικό σου εδώ!

Previous articleΝέο single από τους Devildriver
Next articleΜε το τηλεκοντρόλ στο χέρι #35
Έλενα Φάκου
Είδα πανκιά με εμβληματικές πανύψηλες χρωματιστές μοϊκάνες το 1993 στην πλατεία Piccadilly Circus του Λονδίνου ενώ πρόλαβα και κάποια να αράζουν στο σταθμό του τρένου στο Μοναστηράκι. Πήγαινα στη Βίλα Αμαλία και η πρώτη συναυλία που είδα ήταν των Panx Romana στο Πεδίο του Άρεως. Μου αρέσει να ονειρεύομαι και να χορεύω ξέφρενα. Τα έχω βρει με τον εαυτό μου και ψάχνω ακόμα την αληθινή αγάπη. Στο Punked δε χρειάζεται να απολογούμαι πλέον στους συντηρητικούς. Όταν φύγω από εδώ θα τα πω όλα στο Θεό. Αν υπάρχει φυσικά. Μέχρι τότε θα βρείτε κυρίως όσα σκέφτομαι στην κατηγορία Σέξινες αλλά ως guest θα κάνω εμφανίσεις και σε άλλες στήλες. Στην προηγούμενη ζωή μου, είπαν ότι ήμουν η Marilyn Monroe. Δεν τους πίστεψα. Νομίζω ότι δούλευα σε τσίρκο. Μπορεί και όχι. Δε θα μάθουμε ποτέ. Ζω για να γράφω και γράφω για να ζω. Να με διαβάζετε.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

38 + = 42