Η απώλεια των Διάφανων έγινε συνήθειά μας

Ο Θάνος που μιλούσε για Κάτι Σαράβαλες Καρδιές

Date:

Προς τα τέλη της δεκαετίας του ’90, σε μία ηλικία έντονης τάσης για ανακάλυψη τόσο του ίδιου μου του είναι, αλλά και του ανατρεπτικού μου εαυτού που θα με κάνει να νιώσω την επανάσταση, να ενθουσιαστώ και να ταυτιστώ έπεσαν στα διάβα μου τα Διάφανα Κρίνα.

Το εμβληματικό συγκρότημα της ελληνικής ροκ σκηνής δεν ήταν ακριβώς δική μου ανακάλυψη, καθώς ο Γιάννης – ο μεγαλύτερος σε ηλικία ξάδερφός μου – αποφάσισε να κάνει μία κίνηση που θα μου άλλαζε ριζικά την καθημερινότητα και τον τρόπο που βλέπω και αντιλαμβάνομαι τα πράγματα. Έχοντας κολλημένη την βελόνα του ραδιοφώνου στο μυθικό σταθμό «Ατλαντίς 89,2» μου έβαλε να ακούσω μία κασέτα καταγεγραμμένη από το βραδινό πρόγραμμά του.

Ο Θάνος Ανεστόπουλος απήγγειλε με το γνωστό ροκ ποιητικό ύφος του το «Έγινε η απώλεια συνήθειά μας» και κάπου εκεί τέλειωσαν και άρχισαν παράλληλα όλα. Χωρίς τη βοήθεια του internet που τότε ή δεν υπήρχε ή αποτελούσε είδος πολυτέλειας και δείγμα ακραίου high tech προσανατολισμού για κάθε σπίτι, ο Ατλαντίς έγινε η καθημερινή απόλαυση και η αγωνία χτυπούσε κόκκινο για το πότε ο Άγγελος Βούλγαρης θα βάλει Διάφανα και θα μπορέσω μέσα σε λίγα λεπτά να γεμίσω με όσο το δυνατό περισσότερες σκέψεις, προβληματισμούς και μεγαλύτερο ενθουσιασμό και ικανοποίηση που οι προσευχές μου τελικά εισακούστηκαν. «Αυτό το τραγούδι δεν είναι για σένα» έλεγαν οι στίχοι, ωστόσο ήμουν σίγουρος μετά την πρώτη φορά που το άκουσα πως αυτό το τραγούδι είναι μόνο για μένα.

Κάπως έτσι έγραψα και εγώ με την σειρά  μου στην παραδοσιακή και must της εποχής κασέτα, όσα περισσότερα Διάφανα μπορούσα μέχρι που αγόρασα ολόκληρο το CD με τον γενικό τίτλο «Έγινε η απώλεια συνήθειά μας». Κατέληξα να γνωρίζω απ’ έξω τους στίχους του κάθε τραγουδιού και να σιγοτραγουδάω και την αρχή του επόμενου track. Σωστό Juke Box με λίγα λόγια.

Ο Θάνος που μιλούσε για Κάτι Σαράβαλες Καρδιές

Μετά το κορυφαίο album τους ακολούθησαν το «Κάτι Σαράβαλες Καρδιές» όπου ο Θάνος Ανεστόπουλος, με την συνοδεία του Παντελή Ροδοστόγλου, του Κυριάκου Τσουκαλά και των υπόλοιπων Κρίνων συνέχισαν να χτίζουν τον μύθο τους, φαντάζοντας στα αυτιά μου γκουρού και γητευτές, καθώς ακόμα και μέχρι σήμερα, στα τρυφερά 36 μου, δεν χορταίνω να ακούω τον κάθε ύμνο που συνέθεσαν ή μελοποίησαν και απήγγειλαν όπως την εκείνη πρώτη φορά.

Ψάχνοντας ακόμα περισσότερα κομμάτια με «Διάφανο» ήχο ανακάλυψα και την πρώτη δουλειά, που επίσης κυκλοφόρησε όπως και τα παραπάνω από την Wipe Out Records. Λιώνοντας Μόνος – Κάτω Απ’ Το Ηφαίστειο. Στην ουσία ήταν τα πρώτα δύο αριστουργήματα σε ένα single, που μαζί με την «Απώλεια» και τις «Καρδιές» συνέθεσαν εποποιία, που με την φωνή του Θάνου τοποθέτησαν τα Διάφανα Κρίνα στο Hall of Fame της ελληνικής rock σκηνής.

Στα 00s έμαθε ότι «Ευωδιάζουν Αγριοκέρασα Οι Σιωπές» με την τελευταία λέξη του CD να γίνεται μέχρι και τώρα κάτι πολύ σημαντικό σε οριακές στιγμές. Λίγο αργότερα έμαθε να κρατάω σαν θησαυρό «Ό,τι Απόμεινε Απ’ Την Ευτυχία», ενώ ταξίδεψα ακόμα περισσότερο όταν το 2005 κυκλοφόρησε «Ο Γύρος Της Μέρας Σε Ογδόντα Κόσμους» και το 2008 με το «Κι Η Αγάπη Πάλι Θα Καλεί».

Παράλληλα, με το internet να καλπάζει βρήκα και πολλά ακυκλοφόρητα, ενώ κατάλαβα πλέον ότι 2013 τα «Διάφανα» με αποχαιρέτησαν και μας άφησαν να πορευόμαστε «Μέσα Στη Ρόδινη Σιωπή Του Γαλαξία».

Η ποίηση μέσω των Διάφανων πέρασε σε ένα ανεξιχνίαστο και παράξενο μέρος, που μέσα από τον ροκ ήχο βρήκε νόημα, έδωσε έμπνευση και στήριξε μία γενιά που μεγάλωσε με αξίες. Ίσως πολλοί θεωρούν τα Διάφανα κάτι καταθλιπτικό και μαύρο, ωστόσο πιστεύω ακράδαντα πως όσο το ισχυρίζονται αυτό, απλά δεν είχαν την ανάγκη να γεμίσουν το μέσα τους με ποίηση. Δεν ήταν έτοιμοι να νιώσουν το στίχο και να γαληνευτούν από τους στίχους τους.

Ξεκάθαρα τα Διάφανα είναι ένα μεγάλο κομμάτι συναισθημάτων του εγώ μου. Είναι ο ποιητής μέσα μου και το συγκρότημα που θα αποτελεί για πάντα αυτό που λέμε αγαπημένο μου. Κάτι ολοκληρωμένο. Με αρχή, μέση και τέλος τόσο βαθύ, που δύσκολα θα συναντήσω εκ νέου στη ζωή μου.

Όσοι είστε ακόμα στο «δεν» ή λόγω ηλικίας δεν πολυκαταλαβαίνετε γιατί πράγμα μιλάω θα ήταν καλό να αφιερώσετε στα Διάφανα το χρόνο που τους αναλογεί… Οι υπόλοιποι που τους ζήσατε ξέρετε τι εννοώ…

Ανδρέας Αθανασούλης

Ανδρέας Αθανασούλης
Ανδρέας Αθανασούλης
Έμαθα τη μπαλίτσα από μικρός και ο τόπος συνάθροισης μου έδειξε το τι θα πει πειθαρχία, σεβασμός και πως η ανταλλαγή πληροφοριών και βιωμάτων παράγει κοινωνικοποίηση. Λίγο αργότερα ανακάλυψα ότι αφού δεν θα παίξω σε μεγάλο σύλλογο, μπορώ κάλλιστα να γραφώ γι αυτό. Με ξεκάθαρα αθλητικό τρόπο σκέψης και διαχείρισης των καθημερινών μου ζητημάτων βρήκα στο Punked το πρόσφορο χωράφι για να μοιραστώ τις απόψεις μου. Όχι απαραίτητα αθλητικές, καθώς μεγαλώνοντας προσάρμοσα τον αθλητικό τρόπο σκέψης και την κουλτούρα των ομαδικών αθλημάτων σε όλους τους τομείς της ζωής. Πιστεύω έντονα ότι αυτό είναι και το νόημα της ζωής. Ότι μου κάνει κλικ ή θα έκανα ο ίδιος θα φυτευτεί εδώ. Μουσική με ελληνικό rock ύφος, σειρές, βόλτες και σίγουρα βιβλία και videogames είτε αθλητικού περιεχομένου, είτε που προσεγγίσουν το βιογραφικό και το αληθινό γεγονός θα απασχολήσουν. Και άμπαλος να είσαι θα βρεις κάτι που θα σου δώσει να το σκεφτείς αλλιώς. Μέχρι τότε διαβάζω το υπόλοιπο καστ να νιώσω λίγο punked.

Share post:

LATEST

MUSTS

Οι Megadeth ανακοίνωσαν τις λεπτομέρειες του νέου τους άλμπουμ “The Sick, The Dying… And The Dead”

Η πολυαναμενόμενη επιστροφή των Megadeth και του Dave Mustaine...

Διάσημοι συγγραφείς που πέθαναν στον άσσο

Η εικόνα ενός φτωχού συγγραφέα που παλεύει για μια...

Οι Metallica κάνουν σεμινάρια στους θαυμαστές τους

Οι Metallica συνεργάστηκαν με τη Yousician, διαδραστική και εκπαιδευτική...

“Ants from up there”: Μετά από ένα χρόνο οι Black Country, New Road επιβεβαιώνουν όλους όσους πίστεψαν στο ντεμπούτο τους

Κινηματογραφικές μπαλάντες, δραματικότηταs "Funeral" των "Arcade Fire", sci-fi κατάθλιψη...
Punked