Black Sabbath: Μια heavy metal ιστορία χωρίς “ροδοπέταλα”

Date:

Οι Black Sabbath, είναι γνωστοί σε όλους, είτε ως το συγκρότημα που γέννησε το Heavy Metal, είτε μέσα από πασίγνωστα τραγούδια τους, όπως το “Paranoid”, το “Heaven and hell” και αρκετά άλλα. Μπορεί ο γνωστότερος τραγουδιστής που βρέθηκε πίσω από το μικρόφωνο των Sabbath να είναι ο Ozzy ή και ο μεγάλος Ronnie James Dio, με την υπέροχη και χαρακτηριστική φωνή του, αλλά για τους SABBS παράλληλα είχε αναλάβει φωνητικά και ο Ian Gillan των Deep Purple, για ένα και μοναδικό άλμπουμ. Το σίγουρο είναι βέβαια ότι η πολύπαθη ιστορία των Black Sabbath, δεν σταματάει εδώ. Το αντίθετο μάλιστα.

Παρά τα αρκετά παράπονα πολλών οπαδών του σχήματος, εξ’ αιτίας της απομάκρυνσης των αγαπημένων τους τραγουδιστών και παρά το γεγονός ότι ολόκληρο το line – up είχε πλέον αλλάξει δραματικά, με εξαίρεση τον mastermind Tony Iommi, δεν είχαν μείνει για αρκετό καιρό άλλα ιδρυτικά μέλη του γκρουπ στη σύνθεσή του, αλλά αυτό δεν απέτρεψε τους Sabbath από το να μεγαλουργήσουν.

Με τον Tony Martin στο τιμόνι να έχει αναλάβει να σηκώσει το βάρος του τραγουδιστή των πατέρων του Heavy Metal, οι Βρετανοί κυκλοφόρησαν πέντε επιπλέον άλμπουμ.

Με αφορμή λοιπόν την επανακυκλοφορία των συγκεκριμένων δίσκων, ας ρίξουμε μία ματιά σε εκείνη την περίοδο των Sabbath.

Αφού λοιπόν βρέθηκε σχεδόν ένα χρόνο στην παραγωγή, το “The Eternal Idol” κυκλοφόρησε στις 8 Δεκεμβρίου 1987, αγνοήθηκε από τους κριτικούς, ενώ οι διαδικτυακές κριτικές της εποχής ήταν ιδιαίτερα αντιφατικές. Η AllMusic ανέφερε χαρακτηριστικά ότι “η δυνατή φωνή του Martin έβαλε νέα φωτιά” στο συγκρότημα και ότι το άλμπουμ περιείχε “μερικά από τα πιο βαριά riff του Iommi εδώ και χρόνια”. Το άλμπουμ κατέκτησε την 66η θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ το συγκρότημα περιόδευσε για την προώθηση του στη Γερμανία, την Ιταλία αλλά και για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

‘Επειτα από την κακή εμπορική απόδοση του “The Eternal Idol”, οι Black Sabbath αποχώρησαν από τις Vertigo Records και Warner Bros. Records και υπέγραψαν με την I.R.S. Ως αποτέλεσμα των προβλημάτων με το “The Eternal Idol”, ο Tony Iommi επέλεξε να κάνει ο ίδιος την παραγωγή του επόμενου άλμπουμ του συγκροτήματος και στην προσπάθεια αυτή στρατολόγησε τον πρώην ντράμερ των Rainbow, Cozy Powell, τον πληκτρά Nicholls και τον session μπασίστα Laurence Cottle, νοικιάζοντας ένα “πολύ φθηνό στούντιο στην Αγγλία”.

Οι Black Sabbath κυκλοφόρησαν το “Headless Cross” τον Απρίλιο του 1989, το οποίο δυστυχώς είχε την ίδια μοίρα με το “The Eternal Idol” αν και ο συνεργάτης της AllMusic, Eduardo Rivadavia έδωσε στο άλμπουμ τέσσερα αστέρια και το αποκάλεσε “το καλύτερο άλμπουμ χωρίς τον Ozzy ή τον Dio”. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κιθαρίστας των Queen, Brian May και καλός φίλος του Iommi, έπαιξε το solo στο τραγούδι “When Death Calls”.

Η ανεπιτυχής περιοδεία του “Headless Cross” στις ΗΠΑ ξεκίνησε τον Μάιο του 1989, αλλά λόγω κακών πωλήσεων στην προπώληση των εισιτηρίων, η περιοδεία ακυρώθηκε έπειτα από μόλις οκτώ παραστάσεις. Οι Black Sabbath ήταν ένα από τα πρώτα συγκροτήματα που περιόδευσαν στη Ρωσία, αφότου ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ άνοιξε τη χώρα σε δυτικές συναυλίες για πρώτη φορά το 1989.

Το συγκρότημα επέστρεψε στο στούντιο τον Φεβρουάριο του 1990 για να ηχογραφήσει το “Tyr”, τη συνέχεια του “Headless Cross”. Αν και δεν είναι τεχνικά ένα concept άλμπουμ, μερικά από τα λυρικά του θέματα βασίζονταν στη σκανδιναβική μυθολογία. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 6 Αυγούστου 1990 και έλαβε επίσης αντιφατικές κριτικές.  Το συγκρότημα περιόδευσε για να υποστηρίξει το “Tyr” στην Ευρώπη, αλλά οι επτά τελευταίες ημερομηνίες στο Ηνωμένο Βασίλειο ακυρώθηκαν λόγω κακής προπώλησης, ενώ για πρώτη φορά στην καριέρα τους, το πρόγραμμα της περιοδείας τους δεν περιελάμβανε καθόλου τις Η.Π.Α.

Έπειτα από ένα σύντομο reunion με τον Dio και την κυκλοφορία του “Dehumanizer”, ο Dio αποχώρησε και οι Sabbath ξαναπροσέλαβαν τον Martin, διατηρώντας στη σύνθεση τους τον μπασίστα και ιδρυτικό μέλος τους Geezer Butler που είχε επιστρέψει στο συγκρότημα.

Ο Iommi και ο Butler επιστράτευσαν τον πρώην ντράμερ των Rainbow, Bobby Rondinelli και το συγκρότημα επέστρεψε στο στούντιο για να δουλέψει πάνω σε νέο υλικό.

Υπό την πίεση της δισκογραφικής τους, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το δέκατο έβδομο στούντιο άλμπουμ τους, “Cross Purposes”, στις 8 Φεβρουαρίου 1994. Η περιοδεία για την προώθηση του ξεκίνησε τον Φεβρουάριο στις ΗΠΑ, η οποία μαγνητοσκοπήθηκε σε VHS συνοδευόμενη από ένα CD, και κυκλοφόρησε με τίτλο “Cross Purposes Live”. Μετά την ευρωπαϊκή περιοδεία, ο ντράμερ Bobby Rondinelli εγκατέλειψε το συγκρότημα και αντικαταστάθηκε από τον αρχικό ντράμερ των Sabbath, Bill Ward, για πέντε συναυλίες στη Νότια Αμερική.

Μετά την περιοδεία για το “Cross Purposes”, ο μπασίστας Geezer Butler εγκατέλειψε το συγκρότημα για δεύτερη φορά. Την αποχώρηση του Butler, ακολούθησε ο Ward ο οποίος για άλλη μια φορά άφησε το συγκρότημα στα κρύα του λουτρού. Ο Iommi επανέφερε τα πρώην μέλη Neil Murray στο μπάσο και Cozy Powell στα ντραμς, ενώνοντας ουσιαστικά τη σύνθεση του “Tyr” του 1990. Το συγκρότημα επιστράτευσε τον κιθαρίστα Ernie C για την παραγωγή του νέου τους άλμπουμ, το οποίο ηχογραφήθηκε στο Λονδίνο το φθινόπωρο του 1994. Το αποτέλεσμα ήταν το “Forbidden” το οποίο κυκλοφόρησε στις 8 Ιουνίου 1995, αλλά απέτυχε να μπει στα charts στις Η.Π.Α. Το άλμπουμ διαπομπεύθηκε ευρέως από τους κριτικούς. Ο Bradley Torreano της AllMusic ενώ έγραψε, “με βαρετά τραγούδια, απαίσια παραγωγή και ανέμπνευστες ερμηνείες, καλό είναι αυτό το άλμπουμ να αποφευχθεί από όλους εκτός από τους πιο ενθουσιώδεις θαυμαστές”, ενώ το περιοδικό Blender αποκάλεσε το “Forbidden” “το χειρότερο άλμπουμ του συγκροτήματος”.

Το “Forbidden”, δεν ήταν σίγουρα μία λαμπρή στιγμή για την τεράστια ιστορία των Black Sabbath. Τα υπόλοιπα άλμπουμ του συγκροτήματος της “Tony Martin εποχής” όμως, με τον καιρό έφτασαν στο σημείο της αναγνώρισης που τους αξίζει.

Μεγάλη μερίδα οπαδών σήμερα, έχει φτάσει στο σημείο να ζητάει επιτακτικά την επανένωση και περιοδεία του συγκεκριμένου σχήματος και γιατί όχι, και την κυκλοφορία νέου υλικού.

Ποιός ξέρει, ίσως η επικείμενη επανακυκλοφορία τους, να δώσει μία ακόμη ώθηση στα αδικημένα αυτά άλμπουμ και ίσως πείσει τους δύο καλλιτέχνες να συνεργαστούν για ακόμη μία φορά. Who knows?

Lord Invictus

Lord Invictus
Lord Invictus
Peace is a lie. There is only Passion. Through Passion, I gain Strength. Through Strength, I gain Power. Through Power, I gain Victory. Through Victory my chains are Broken. The Force shall free me. Μαθαίνοντας την "Σκοτεινή Πλευρά" ως εν άγνοια μου παράλληλος Apprentice του Δασκάλου μου Darth Plagueis, μετά τον θάνατο του, βρέθηκα στις σκιές αναζητώντας το πεπρωμένο μου. Μέσα από τις αναζητήσεις μου λοιπόν γνώρισα την μουσική. Κάποια συγκροτήματα και κάποια είδη που ταίριαξαν με τις διδαχές που έλαβα με βοήθησαν να αναπτυχθώ, και γι' αυτά θα συζητάμε μέσα από το Punked.

Share post:

LATEST

MUSTS

John Malkovich: Ο κορυφαίος ηθοποιός θα παίξει τον Οκτώβριο στο Ηρώδειο

Ένας από τους κορυφαίους ηθοποιούς διεθνώς, ο χαρισματικός Τζον Μάλκοβιτς έρχεται...

Frankenstein- “O χαμένος παράδεισος” από την Λένα Κιτσοπούλου

Τίποτα δεν με αγάπησε περισσότερο από ότι το αγάπησα...
Punked