Ας γίνουμε ρομαντικοί: 7+1 ταινίες για να δείτε του Αγίου Βαλεντίνου (μόνοι ή και με παρέα)

Μην μας βλέπετε punk και κάφρους εδώ μέσα. Κατά βάθος είμαστε πολύ γλυκούληδες, είτε έχουμε ταίρι, είτε όχι, αράζουμε κάθε 14 Φλεβάρη με σοκολατάκια σε σχήμα καρδιάς, με ένα πακέτο μαντηλάκια δίπλα και πλημμυρίζουμε το διαμέρισμα από τα δάκρυα

Date:

Μην μας βλέπετε punk και κάφρους εδώ μέσα. Κατά βάθος είμαστε πολύ γλυκούληδες, είτε έχουμε ταίρι, είτε όχι, αράζουμε κάθε 14 Φλεβάρη με σοκολατάκια σε σχήμα καρδιάς, με ένα πακέτο μαντηλάκια δίπλα και πλημμυρίζουμε το διαμέρισμα από τα δάκρυα. Καλά, ίσως όχι τόσο πολύ, αλλά είμαστε ρομαντικές ψυχές. Γι’ αυτό, ανήμερα της ημέρας των ερωτευμένων, παρουσιάζουμε 7+1 ταινίες κατάλληλες για τη συγκεκριμένη ημέρα.

Disclaimer: Δεν έχουν όλες χαρούμενο τέλος. Γιορτάζουμε τον έρωτα κι ο έρωτας δεν συνοδεύεται πάντα από happy end. Επίσης, σόρι, δεν έχω δει Casablanca.

Before Sunrise (1995)

Δύο άγνωστοι σε ένα τρένο στην Ευρώπη. Ένα απόγευμα στη Βιέννη, το οποίο κατά πάσα πιθανότητα θα είναι το μοναδικό που θα περάσουν ποτέ μαζί.

Πόσα ραντεβού έχουμε βγει με όλη την καλή πρόθεση και απλά δεν μας βγήκαν; Είχαμε άβολες σιωπές και όχι αρκετά κοινά ή χημεία για να συζητήσουμε και να κερδίσουμε ο ένας τον άλλο, ενώ υπάρχουν όλα τα φόντα για μια ιδανική σχέση;

Το Before Sunrise είναι το ακριβώς αντίθετο. Η απόλυτη χημεία, μιάμιση ώρα όπου απλά ψοφάς να βλέπεις αυτούς τους δύο να μιλάνε. Δεν χρειάζεται να κάνουν τίποτα άλλο. Και δυστυχώς οι συνθήκες δεν είναι καθόλου βολικές, αλλά η μοίρα παίζει ενδιαφέροντα παιχνίδια, γιατί μιλάμε για το πρώτο μέλος μιας πολύ ιδιαίτερης τριλογίας που γιορτάζει όλες τις πτυχές του έρωτα.


Titanic (1997)

Το προφανές. Ή και όχι. Ομολογώ ότι το τέλος πάντα με κάνει να σκέφτομαι δύο φορές για το πόσο αγαπάω την ταινία και παρόλο που βαράω το κούτελό μου δύο τρεις φορές στα τελευταία λεπτά δεν θα άφηνα με τίποτα έξω τον Τιτανικό.

Αφήνουμε έξω το κομμάτι με την πόρτα κουλουπού κουλουπού, και έχουμε έναν από τους πιο απρόσμενα πηγαίους έρωτες στην ιστορία του κινηματογράφου. Ίσως η αντίθεση των τάξεων να είναι κάτι το πολύ συνηθισμένο, αλλά το ιδιαίτερο κομμάτι της ταινίας είναι η αντίθεση των πρωταγωνιστών που πηγαίνουν κόντρα στα στερεότυπα της εποχής και συμπληρώνουν ο ένας τον άλλο με σπάνιο τρόπο. All hail King James Cameron!


The Notebook (2004)

Ναι, ομολογουμένως τα αγοράκια συνηθίζεται να την κράζουν by default, κυρίως λόγω Θάψε το Σενάριο, αλλά είναι εύκολο να κρίνεις υπό αυτό το πρίσμα.

Έρχεται μια μέρα ένα φιλαράκι και μου λέει ότι το Notebook είναι καλό. Σκέφτομαι “μωρέ λες;”. Και το μπουμπουνάω. Και ήταν όντως καλό, πολύ καλό. Ναι, οκ, κι εδώ το τέλος είναι λίγο ό,τι να ναι. Σε όλη την ταινία ο έρωτας αγνοεί κάθε πιθανό εμπόδιο, κάθε δυσκολία κι αυτό είναι πανέμορφο. Το μόνο κακό είναι ότι στο τέλος αψηφάει κάθε είδους λογική επικαλώντας μέχρι και τον Θεό, αλλά με κέρδισε τόσο πολύ μέχρι τότε που κάνω τα στραβά μάτια.


Brokeback Mountain (2005)

Δεν μου φτάνει που κλαίω μόνο και μόνο που βλέπω τον θρύλο Heath Ledger, πρέπει να σκίζεται η καρδιά μου και μέσα στην ταινία.

Δύο βοσκοί/καουμπόιδες αναπτύσσουν μια ερωτική σχέση, η οποία φαίνεται ότι δεν βγάζει πουθενά. Όλοι τους έχουν για φίλους, συμπεριλαμβανομένων των κοριτσιών τους, τις οποίες και οι δύο παντρεύονται.

Είναι από αυτές τις ταινίες που είναι δύσκολο να δεις δεύτερη φορά, γιατί δεν θα θες να επενδύσεις συναισθηματικά και η καρδιά σου να ραγίσει και πάλι.


About Time (2013)

Υπό άλλες συνθήκες θα έλεγα ότι αυτός είναι ο πρώτος χολιγουντιανός ρόλος της Margot Robbie, αλλά… ουπς, μάλλον το έκανα.

Η ιστορία του About Time είναι η εξής: Στα 21 του, ο Τιμ μαθαίνει ότι μπορεί να ταξιδεύει στο χρόνο και να αλλάζει τα γεγονότα της ζωής του. Όταν χρησιμοποιεί την ικανότητά του για να κερδίσει το κορίτσι των ονείρων του, νομίζει ότι η ζωή του μπορεί να αλλάξει μόνο προς το καλύτερο. Αλλά υπάρχει ένα μεγάλο μειονέκτημα σε όλο αυτό…

Απλά… κλάμα.


Me Before You (2016)

Ίσως αν έπρεπε να διαλέξω την αγαπημένη μου ρομαντική ταινία όλων των εποχών, θα έλεγα αυτή. Η Λου, μια κοπέλα με το χαμόγελο μονίμως ζωγραφισμένο στα χείλη, αναλαμβάνει τη φροντίδα του Γουίλ, ενός όμορφου, αλλά πρόσφατα παράλυτου νεαρού άντρα, ο οποίος έχει χάσει κάθε όρεξη για ζωή.

Χωρίς πλάκα, στην προηγούμενη τελεία κόντεψαν να με πιάσουν τα κλάματα, οπότε νομίζω ότι αυτή η δήλωση με καλύπτει.


La La Land (2016)

Αμαρτία να μην μπει και ένα μιούζικαλ στη λίστα. Το La La Land δεν είναι η τυπική καθαρά ρομαντική ταινία. Είναι μια πάλη ανάμεσα στον έρωτα και τα όνειρα, αν μπορούν δύο άτομα να ισορροπήσουν και τα δύο, να πετύχουν αυτό που κυνηγούσαν μια ζωή και να παραμείνουν μαζί.

Η ταινία έχει υπέροχα τραγούδια, ο Ryan Gosling και η Emma Stone έχουν φωνάρες, αλλά αυτό που εκτιμώ περισσότερο είναι ότι μένει πιστή σε αυτό που θέλει να πει σε όλη τη διάρκεια. Μιλάμε για μια γιορτή του έρωτα και των ονείρων, μια σφαλιάρα προς τον εγωισμό.

Ίσως το τέλος δεν είναι το πιο χαρούμενο, αλλά σίγουρα είναι σωστό.


Blue Valentine (2010)

Δεν βάζω +1 για το φαίνεσθαι. Ο λόγος που οι ταινίες είναι 7+1 και όχι 8, είναι γιατί το Blue Valentine είναι μια κατηγορία από μόνη της. Είναι ο έρωτας στα καλύτερα και στα χειρότερά του, με τον πιο σκληρό και πιο αληθινό τρόπο. Μια πραγματική γροθιά στο στομάχι.

Ωραίος είναι ο έρωτας, καλές οι ταινίες που δείχνουν μόνο την όμορφη πλευρά του, αλλά αν είναι να δείτε μία “αντί-ρομαντική” (αν και δεν είναι ακριβώς αυτό), το Blue Valentine πρέπει να είναι αυτή.

Θέλω να κλείσω με κάτι το οποίο σκέφτηκα “να το γράψω; να μην το γράψω”, αλλά δεν πα να… θα το πω: ερωτευτείτε το άτομο που έχετε δίπλα σας, ερωτευτείτε το άτομο που δεν νιώθει το ίδιο για εσάς, ερωτευτείτε τον έρωτα.

Δημήτρης Κουντούρης

Μπορείς να βρεις περισσότερα για τον Δημήτρη στο προσωπικό του κανάλι στο Youtube !

Δημήτρης Κουντούρης
Δημήτρης Κουντούρης
Είμαι απλά ένας τύπος που είχε κουράσει τους γύρω του με το να μιλάει για ταινίες και σειρές. Οπότε, είτε ανοίγω μια κάμερα, είτε ένα word και απευθύνομαι σε όσους μοιράζονται το πάθος και το ενδιαφέρον μου για το σινεμά και την καλή τηλεόραση. Ή απλά σε όσους αναρωτιούνται "να το δω αυτό ή να μη το δω;".

Share post:

LATEST

Πέθανε ο Κωνσταντίνος Τζούμας σε ηλικία 78 ετών

Απεβίωσε σήμερα, Σάββατο σε ηλικία 78 ετών ο Κωνσταντίνος Τζούμας, γνωστός Έλληνας ηθοποιός, ραδιοφωνικός παραγωγός και συγγραφέας, ο οποίος τα τελευταία χρόνια "πάλευε" με τον καρκίνο,...

MUSTS

The Black Phone – Ένα τεράστιο αστείο!

Ο σκηνοθέτης Scott Derrickson και ο Ethan Hawke ενώνουν...

Star Wars: The Bad Batch – Για το φανατικό Star Wars κοινό

Μία Star Wars σειρά κινουμένων σχεδίων που ενδεχομένως το κοινό...

Release Athens 2022: Jinjer και Vended θα πλαισιώσουν τους Slipknot και Sepultura

Μία πολύ ευχάριστη έκπληξη μας επιφύλαξαν οι διοργανωτές του...

Νέο single από τους Machine Head με τίτλο “Unhalløwed”

Στις 26 Αυγούστου οι Machine Head θα κυκλοφορήσουν τη...
Punked