Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας: Η αγάπη είναι γένους θηλυκού

Μια ημέρα η οποία θεσμοθετήθηκε για να μας θυμίζει τους αγώνες που έκαναν οι φεμινίστριες στο βάθος των χρόνων για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους και να σταθούν μπροστά, για όλες εμάς τις υπόλοιπες

Date:

8 Mαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Μια ημέρα η οποία θεσμοθετήθηκε για να μας θυμίζει τους αγώνες που έκαναν οι φεμινίστριες στο βάθος των χρόνων για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους και να σταθούν μπροστά, για όλες εμάς τις υπόλοιπες.

Τα βήματα που έχουν γίνει προς το φεμινισμό είναι λίγα και οπωσδήποτε έχουμε πολύ δρόμο ακόμα ώστε να μιλάμε για ισότητα, αφού σε πάρα πολλά κράτη οι γυναίκες δεν έχουν ούτε κατά διάνοια τα προνόμια που απολαμβάνει ο αρσενικός πληθυσμός και ζουν καταπιεσμένες στο περιθώριο. Η πατριαρχία ζει και η ματσίλα βασιλεύει από την ανατολή μέχρι τη δύση και από το βορρά ως το νότο.

Έχοντας ως δεδομένο ότι όλες oι γυναίκες είναι ίσες αλλά όλες διαφορετικές, αυτό είναι ένα κείμενο που μιλάει για εμένα προσωπικά και την κατηγορία που εκπροσωπώ: Στα early 40s μου είμαι single και childfree. Και ναι, από επιλογή.

Είμαστε κι εμείς λοιπόν που δουλεύουμε όσο οι άντρες, που δεν έχουμε ακόμη συζύγους και δεν αποκτήσαμε ακόμη παιδιά. Τελικά πόσο γυναίκες μας κάνουν αυτά;

Διαφωνώ με την οργανωμένη θρησκεία η οποία θεωρεί τη γυναίκα κατώτερη και δεν της επιτρέπει να επισκεφθεί τα ιερά των εκκλησιών της και το Άγιον Όρος, ενώ ακόμα και όταν έχει περίοδο, το δώρο της φύσης, o Χριστιανισμός την θεωρεί ακάθαρτη. Αυτή δε μπορεί να αποκαλείται θρησκεία της αγάπης. Η αγάπη είναι γένους θηλυκού.

Ντύνομαι αποκλειστικά και μόνο όπως επιθυμώ εγώ και κανείς δεν μου έχει υποδείξει ποτέ τι να φορέσω. Δεν το έχω επιτρέψει και ούτε πρόκειται. Αδιαφορώ για τις «κοινωνίες» που κρίνουν έναν άνθρωπο από την ενδυμασία του και τους ψευτοσυντηρητικούς σεξιστές που μετράνε πόσο μακρυά πρέπει να είναι η φούστα μου ή πόσο κλειστό το ντεκολτέ μου για να είμαι «σεμνή». Η σεμνότητα είναι θέμα χαρακτήρα και ορίζεται με τη στάση της ζωής και όχι με τα μέτρα ύφασμα.

Δεν ντρέπομαι να δείξω τις θηλές μου σε μια φωτογραφία ή στην παραλία. Οι γυναικείες θηλές δεν είναι οι πύλες της Κολάσεως αλλά κάτι τρυφερό που αποτελεί το σήμα κατατεθέν της γυναικείας μου φύσης. Επικροτώ το δημόσιο θηλασμό και δεν τον θεωρώ ούτε ντροπιαστικό, ούτε προκλητικό. Αντιθέτως θεωρώ ότι είναι μια από τις πιο όμορφες μητρικές εικόνες.

Δεν παντρεύτηκα μέχρι σήμερα γιατί, εκτός των άλλων, στη χώρα που ζω οι άντρες που γνώρισα δεν ήταν τόσο φεμινιστές όσο θα ήθελα. Και δεν θα συμβιβαζόμουν με κανέναν ο οποίος θα ήταν λιγότερο από όσο θέλω. Δεν θα έκανα ποτέ μου ένα γάμο για να «εξασφαλιστώ» και δεν θα έκανα ποτέ μου ένα γάμο επειδή πέρασαν τα χρόνια και φοβάμαι μήπως μείνω μόνη μου. Δε φοβάμαι τίποτα. Μπορώ και μόνη μου.

Δεν έκανα παιδιά, γιατί τα αγαπώ πάρα πολύ και ίσως ακόμη και εγώ να είμαι παιδί. Αισθάνομαι πως η μεγαλύτερη ευθύνη είναι το να φέρεις στον κόσμο μια ζωή και πρέπει να μπορείς να του προσφέρεις τα πάντα ενώ θα πρέπει να θυσιάσεις ακόμα περισσότερα από τα πάντα αφήνοντας τον εαυτό σου στην άκρη. Δεν νιώθω ακόμη τόσο τέλεια ώστε να μπορέσω να γίνω η μητέρα που ονειρεύομαι. Πέραν αυτού όμως, δε θεωρώ πως η αυτοπραγμάτωση μιας γυναίκας είναι η τεκνοποίηση. Γυναίκα δε σε κάνει το να είσαι μητέρα. Το να είσαι μητέρα είναι μια ιδιότητα της γυναίκας.

Διεκδικώ τον οργασμό μου πάντοτε και δεν τον προσποιούμαι ποτέ. Εκτός από το ότι θεωρώ μάταιο να υποδύομαι, είναι και ταπεινωτικό. Αν ο σύντροφός μου δε μπορεί να μου προσφέρει το απαραίτητο δεν έχει κανένα νόημα να συνεχίσει να είναι σύντροφος μου.

Έχω κάνει one night stand και δεν το θεωρώ ούτε κάτι σημαντικό ούτε κάτι ντροπιαστικό. Όπως ακριβώς οι άντρες μπαίνουν σε σεξουαλικές συμπεριφορές που διέπονται από ελευθερία, έτσι ακριβώς δικαιούμαι να το κάνω κι εγώ. Το one night stand είναι απλά ένα test drive. Αν της κάνει τον κρατάει, αν όχι, τον διώχνει. Και πιστέψτε με, η γυναίκα -πρέπει να- επιλέγει.

Θέλω να είμαι ελεύθερη, ανεξάρτητη, εργαζόμενη, δημιουργική, όμορφη, προσεγμένη, να με σέβονται,να με αγαπούν, να με θαυμάζουν και να έχω έναν εραστή που να με κοιτάει σαν να είμαι κάτι μαγικό, όπως είπε η Φρίντα Κάλο.

Θέλω να παίρνω τα χρήματα που αξίζω, αυτά τα οποία μου αναλογούν μετά από τις σπουδές μου και την προϋπηρεσία μου και να κάνω τη δουλειά μου έντιμα και ηθικά χωρίς να δέχομαι σεξουαλική επίθεση ή παρενόχληση.

Θέλω να μπορώ να διαδηλώσω για καταστάσεις που δεν μου αρέσουν και να μη δέχομαι σεξισμό και σχόλια για το σώμα μου ή για το μυαλό μου ούτε για αστείο.

Θέλω να ζήσω σε μια κοινωνία που οι γυναίκες να πάψουν να είναι καταπιεσμένες και να μην έχουν δικαίωμα σε τίποτα περισσότερο από τη λάντζα του νεροχύτη.

Θέλω να δικαιωθούν όλες τις γυναίκες που δέχθηκαν βία, που καταπιέστηκαν, που μαρτύρησαν, που χρησιμοποιήθηκαν, που δεν έζησαν τις ζωές που ήθελαν.

Θέλω πραγματικά ίσα δικαιώματα με τους άντρες γιατί δυστυχώς ακόμη δεν τα έχω.

Θα κλείσω με μια φράση της Emma Goldman: Κάθε τολμηρή προσπάθεια να γίνει μια μεγάλη αλλαγή στις υπάρχουσες συνθήκες, κάθε υψηλό όραμα νέων δυνατοτήτων για την ανθρώπινη φυλή, έχει ονομαστεί Ουτοπία. Kαι θα προσθέσω μια φράση από το Δον Κιχώτη: Nα αλλάξεις τον κόσμο, φίλε Σάντσο, δεν είναι τρέλα ούτε ουτοπία. Είναι δικαιοσύνη.

Ας πιούμε λοιπόν και σε αυτή την δικαιοσύνη. Χρόνια πολλά σε όλες τις γυναίκες.

‘Ελενα Φάκου

Έλενα Φάκου
Έλενα Φάκου
Είδα πανκιά με εμβληματικές πανύψηλες χρωματιστές μοϊκάνες το 1993 στην πλατεία Piccadilly Circus του Λονδίνου ενώ πρόλαβα και κάποια να αράζουν στο σταθμό του τρένου στο Μοναστηράκι. Πήγαινα στη Βίλα Αμαλία και η πρώτη συναυλία που είδα ήταν των Panx Romana στο Πεδίο του Άρεως. Μου αρέσει να ονειρεύομαι και να χορεύω ξέφρενα. Τα έχω βρει με τον εαυτό μου και ψάχνω ακόμα την αληθινή αγάπη. Στο Punked δε χρειάζεται να απολογούμαι πλέον στους συντηρητικούς. Όταν φύγω από εδώ θα τα πω όλα στο Θεό. Αν υπάρχει φυσικά. Μέχρι τότε θα βρείτε κυρίως όσα σκέφτομαι στην κατηγορία Σέξινες αλλά ως guest θα κάνω εμφανίσεις και σε άλλες στήλες. Στην προηγούμενη ζωή μου, είπαν ότι ήμουν η Marilyn Monroe. Δεν τους πίστεψα. Νομίζω ότι δούλευα σε τσίρκο. Μπορεί και όχι. Δε θα μάθουμε ποτέ. Ζω για να γράφω και γράφω για να ζω. Να με διαβάζετε.

Share post:

LATEST

MUSTS

Πέθανε ο Κωνσταντίνος Τζούμας σε ηλικία 78 ετών

Απεβίωσε σήμερα, Σάββατο σε ηλικία 78 ετών ο Κωνσταντίνος Τζούμας,...

‘Oλα όσα μας έταξε το Disney + (Ταινίες Ορόσημα)

Στις 14 Ιουλίου 2022, ήρθε (μετά από αρκετές καθυστερήσεις)...

Πόσες διασκευές του “Enjoy The Silence” είμαστε ικανοί να αντέξουμε;

Αγαπάμε ίσως και λατρεύουμε Depeche Mode! Το συγκρότημα από...
Punked