Ήταν ένα πρωινό σαν όλα τα άλλα, όταν μια γνωστή μου με ρώτησε αν βγαίνω με κάποιον αυτή την περίοδο.

Η αλήθεια ήταν ότι έβγαινα, αλλά με μια γυναίκα. Δεν είχα το κουράγιο να μιλήσω ανοιχτά για αυτό, οπότε της απάντησα πολύ γενικά ότι είμαι με κάποιον.

Κάτι όμως μέσα μου ήθελε να το μοιραστεί. Αρκετά χρόνια μετά και ενώ η οικογένεια μου ήξερε για τις ερωτικές μου προτιμήσεις άρχισα να αναρωτιέμαι: γιατί είναι τόσο μεγάλο ταμπού να είσαι λεσβία στο χώρο της ομορφιάς και γιατί κανείς δεν θέλει να μιλήσει γι αυτό;

Το ότι είμαι λεσβία δεν σημαίνει ότι δεν ξέρω να προσέχω τον εαυτό μου. Ότι δεν έχω ιδέα πως να βαφτώ ή να φτιάξω τα μαλλιά μου. Δεν σημαίνει ότι έχω απαρνηθεί τη γυναικεία μου φύση.

Born_This_WayΠου ξεκινά όμως όλος αυτός ο φόβος; Υπάρχουν λεπτές γραμμές όταν θα αποφασίσεις να εκθέσεις τον εαυτό σου στα social media. Δυστυχώς ακόμα και σήμερα δεν έχουμε καταφέρει να διαχωρίσουμε την επαγγελματική μας ζωή από την προσωπική.

Το μακιγιάζ από μόνο του έχει ταυτιστεί με τη θυληκότητα, οπότε είναι εύλογο όταν ο κόσμος βλέπει μια όμορφη κοπέλα να μην είναι σε θέση να κατανοήσει την σεξουαλική της ταυτότητα. Τα στερεότυπα δυστυχώς υπάρχουν και θα πρέπει να γίνουν πολύ μεγάλα βήματα για να ξεπεραστούν.

Ο φόβος της απόρριψης πάντα θα παραμονεύει, αλλά η σιωπή φέρνει ενοχή και τύψεις. Θα πρέπει λοιπόν ξεκάθαρα να ξεπεράσουμε τα κλισέ της ομορφιάς και να αντιληφθούμε πως η προσωπική μας ζωή αποτελείται από πολλά διαφορετικά χρώματα, ίσως πολύ περισσότερα από αυτά μιας παλέτας σκιών…

Μοιρασθείτε το: