Τέλος των εορτασμών του Pride για φέτος, τι είναι όμως αυτό που πραγματικά μένει;

Date:

Από τις αρχές Ιουνίου παρακολουθήσαμε μια ξεχωριστή χρωματιστή γιορτή, σε παγκόσμιο επίπεδο. Κόσμος που πιστεύει στη διαφορετικότητα, τη σέβεται και θέλει να την κάνει αποδεκτή επισκέφθηκε τις διάφορες εκδηλώσεις μόνο και μόνο για να διεκδικήσει το αυτονόητο: ισότητα.

Δεν είναι τραγικό λοιπόν, στους σύγχρονους καιρούς που ζούμε να μπαίνουμε σε μια διαδικασία για να αποδείξουμε τι; Ότι κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να κάνει στη ζωή του αυτό που νιώθει, αυτό που επέλεξε (όσο δύσκολο και αν είναι) και αυτό που τον εκφράζει ως προς το κοινωνικό σύνολο. Είναι ποτέ δυνατόν να ασκούμε κριτική στην ευτυχία; Είναι ποτέ δυνατόν να θέλουμε να επιλέξουμε εμείς τι θα κάνει ο διπλανός μας, πως θα ζήσει και με ποιό τρόπο; Ποιός είναι αυτός που θα ορίσει το καλούπι της ευτυχίας, για να βάλει μέσα το συνάνθρωπο του;

Σίγουρα τα ερωτήματα είναι πολλά και οι απαντήσεις ποτέ δεν έρχονται, σημασία έχει όμως να παρατηρούμε μικρά βήματα (έστω και διστακτικά) από συνανθρώπους μας απέναντι σε αυτό που δεν μπορούμε να καταλάβουμε, ίσως όχι γιατί φταίμε αλλά γιατί ποτέ δεν υπήρξε παιδεία και ενημέρωση ως προς το διαφορετικό στα “κοινά” μάτια.

Πάντα το άγνωστο προκαλεί φόβο και αντιδράσεις, πρέπει όμως να είμαστε ανοιχτοί ως προς αυτό. Το μυαλό εξάλλου όπως έχει ξαναειπωθεί πρέπει να είναι σαν το αερόστατο, ανοιχτό! Κλειστό δεν χρησιμεύει σε τίποτα, σε οδηγεί στα βράχια, στο πουθενά…

Σε όλα τα Pride λοιπόν που προηγήθηκαν και όλα όσα είναι να έρθουν: ας είναι κάθε χρονιά ένα μικρό σκαλοπάτι στην εξέλιξη και στο σεβασμό. Πάντα θα υπάρχει η δράση και η αντίδραση, το σημαντικό όμως είναι να καταλάβουμε πως πέρα από τα “σκοτάδια” του κόσμου, υπάρχουν άπειρα “φώτα” ικανά να φωτίσουν ακόμα και τα πιο σκοτεινά μονοπάτια στη ζωή μας.

Nancy

Nancy Von X
Nancy Von X
Και εκεί που κάθεσαι ξανθιά και αμέριμνη λες "Βρε δεν κάνω ένα site, για όλα όσα μου καίνε το μυαλό και την ψυχή, εκτός από το μαλλί;". Και το κέρμα έπεσε φίλη/ε και η ιδέα έγινε πράξη και από τότε ποιός είδε τον Dali και δεν τον φοβήθηκε. Είμαι η Nancy και μπορείς να μου χρεώσεις ότι γράφεται και δημοσιεύεται στο Punked, αλλά στο κλείσιμο της ημέρας αγάπησε με, με τα ελαττώματα μου και ας μην έχω. Stay Punked!

Share post:

LATEST

MUSTS

Κυκλοφόρησε το τρέιλερ του ντοκιμαντέρ “Spector”

Το πρώτο τρέιλερ του ντοκιμαντέρ "Spector" για τον εκλιπόντα...

Nancy Mounir – “Nozhet El Nofous” ένας περίπατος ψυχών

Σε ένα "περίπατο ψυχών" από αρχείο οκτώ 78 RPM...

Οι Godsmack κυκλοφόρησαν το νέο τους single “Surrender”

Μετά από τέσσερα χρόνια οι Godsmack επέστρεψαν με το...

A Nightmare on Elm Street – Ποιος είναι ο καλύτερος Εφιάλτης;

Ένα ερώτημα που δεν έθεσε ποτέ κανείς. Στην τελική...
Punked