Σε ένα μήνα από σήμερα και ενώ θα βιώνω τη δεύτερη καραντίνα της ζωής μου θα κλείσω τα 40. Αν με ρωτήσεις , θα σου πω ότι νιώθω πιο νέα από ποτέ, αν και θυμάμαι πως όταν ήμουν πιο μικρή δεν είχα την παραμικρή ιδέα για το πως θα είμαι σε αυτή την ηλικία. Δεν έκανα ποτέ κανένα όνειρο ούτε για την προσωπική ούτε για την επαγγελματική μου ζωή και δεν έχω καταλήξει αν αυτό ήταν καλό ή κακό: αν είχα κάνει όμως και δεν είχα επιτύχει όσα ονειρευόμουν, πιθανότατα τώρα να ένιωθα απογοητευμένη, ενωώ τώρα δε νιώθω απολύτως τίποτα. Ή μάλλον όχι, νιώθω. Τι νιώθω; Οπωσδήποτε ότι δεν είμαι 40 χρονών.

Δεν έκρυψα ποτέ την ηλικία μου- ή μάλλον το έκανα μονάχα μια φορά, όταν έκλεινα τα 25, κι επειδή ένιωθα ότι δε θέλω να μεγαλώσω έσβησα 24 κεράκια για δεύτερη συνεχόμενη φορά πάνω στην τούρτα μου. Μετά ένιωσα πολύ ανόητη και έκτοτε είμαι ειλικρινής. Μάλιστα επειδή δεν φαίνομαι όσο είμαι, κάθε φορά που αποκαλύπτω τα χρόνια μου προκαλώ έκπληξη και εισπράττω και το κοπλιμέντο μου. Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι μια στερεοτυπική σαραντάρα με ότι αυτό συνεπάγεται: δεν έχω παντρευτεί, δεν έχω παιδιά και κατά τα φαινόμενα δεν προβλέπεται και να κάνω κάτι από τα δυο τουλάχιστον σύντομα. Ίσως γι αυτό και ζω ακόμα ανέμελη σαν έφηβη: αυτό το θεωρώ μεγάλη ευτυχία.

CaptureΘυμάμαι πως όταν ήταν να κλείσω τα 18, το περίμενα πως και πως: είχα πάει στο +soda και χόρευα μέχρι το πρωί. Όταν έκλεινα τα 30, νόμιζα ότι άλλαζε η ζωή μου και ως δια μαγείας θα γινόταν πιο σοβαρή, έτσι αντέδρασα κάνοντας μερικές σχέσεις με πολύ μικρότερους από εμένα σε ηλικία άνδρες μάλλον για να επιβεβαιώσω την όποια ανασφάλεια είχα. Τώρα που κλείνω τα 40, ούτε μπορώ να χορέψω σε κάποιο club λόγω του Covid, ούτε χρειάζομαι επιβεβαίωση. Το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι τα 40 ήρθαν πιο γρήγορα από ότι περίμενα. Θα έλεγα πως μοιάζει σαν χθες όταν έπαιζα στις αλάνες στα 10 μου,όταν οδηγούσα παράνομα μηχανάκι στα 15 μου και όταν (ξανά) ήμουν φοιτήτρια στη Φιλοσοφική στα 25.

Έκανα μια γρήγορη έρευνα στο Google για quotes που αφορούν στην ηλικία των 40 και ειλικρινά υπάρχουν πολλά και πετυχημένα. Ο Βίκτωρ Ουγκό είπε πως “Τα σαράντα είναι τα γηρατειά της νεότητας, ενώ τα 50 η νιότη των γηρατειών” κάτι που βρήκα πολύ πετυχημένο, ενώ ο Καρλ Γιουνγκ είχε πε πως “Η ζωή πραγματικά αρχίζει στα 40, μέχρι τότε κάνεις απλά έρευνα” κάτι που θα λάβω σοβαρά υπόψιν μου. Αυτό που θα κρατήσω όμως κυρίως επειδή με συμφέρει είναι η φράση της Maya Angelou “Όταν έκλεισα τα 40, έπαψα να προσποιούμαι, επειδή κατάλαβα πως οι άντρες προτιμούν τις γυναίκες που είναι αληθινές”.

597138317Επειδή αν είχα χιούμορ θα μπορούσα να μου ευχηθώ καλά 40 και όχι επειδή πέθανα αλλά επειδή σκοπεύω τα 40 μου να τα ζήσω πιο έντονα από κάθε άλλη χρονιά, θα το κάνω. Αν κι εσύ που με διαβάζεις είσαι ή κοντεύεις ή έκλεισες τα 40, θα ήθελα να σου πω ότι είμαστε ακόμα εκείνα τα παιδιά που μεγαλώσαμε βλέποντας Thundercats, πίνοντας νερό από το λάστιχο και παιζοντας pacman. Δε μεγαλώσαμε, γιατί ξέραμε ότι είναι παγίδα.


Έλενα Φάκου

Την Έλενα την βρίσκετε και στο προσωπικό της rebel spotwww.rebelchic.gr

Instagramhttps://www.instagram.com/elenafakou_swkianou/?hl=en

Κάνε το Kink Motel δικό σου εδώ!

Μοιρασθείτε το:
Previous articleΟ Tim Curry έγινε ξανά Dr. Frank-N-Furter για να στηρίξει τον Joe Biden στις εκλογές
Next articleΤι αλλάζει στην καθημερινότητά μας από την Τρίτη
Έλενα Φάκου
Είδα πανκιά με εμβληματικές πανύψηλες χρωματιστές μοϊκάνες το 1993 στην πλατεία Piccadilly Circus του Λονδίνου ενώ πρόλαβα και κάποια να αράζουν στο σταθμό του τρένου στο Μοναστηράκι. Πήγαινα στη Βίλα Αμαλία και η πρώτη συναυλία που είδα ήταν των Panx Romana στο Πεδίο του Άρεως. Μου αρέσει να ονειρεύομαι και να χορεύω ξέφρενα. Τα έχω βρει με τον εαυτό μου και ψάχνω ακόμα την αληθινή αγάπη. Στο Punked δε χρειάζεται να απολογούμαι πλέον στους συντηρητικούς. Όταν φύγω από εδώ θα τα πω όλα στο Θεό. Αν υπάρχει φυσικά. Μέχρι τότε θα βρείτε κυρίως όσα σκέφτομαι στην κατηγορία Σέξινες αλλά ως guest θα κάνω εμφανίσεις και σε άλλες στήλες. Στην προηγούμενη ζωή μου, είπαν ότι ήμουν η Marilyn Monroe. Δεν τους πίστεψα. Νομίζω ότι δούλευα σε τσίρκο. Μπορεί και όχι. Δε θα μάθουμε ποτέ. Ζω για να γράφω και γράφω για να ζω. Να με διαβάζετε.