Μια έκρηξη που επιβεβαιώνει ότι ο άνθρωπος δεν είναι και τόσο κυρίαρχος…

Κάπου ώπα όμως…

Η έκρηξη στο λιμάνι του Λιβάνου είναι το τελευταίο χρονικά σοκαριστικό γεγονός που βιώνουμε κατά το έτος που διανύουμε.

Οι εκατοντάδες νεκροί και οι χιλιάδες τραυματίες σε αυτό το πολύπαθο μέρος του πλανήτη, είναι ο απολογισμός μιας τόσο άδικης και συνάμα απελπιστικής τραγωδίας, για την οποία ευθύνεται ο άνθρωπος και μόνο αυτός.

b685045c4612e54e795909c284957185-XL

Γράφεται ότι το φορτίο της νιτρικής αμμωνίας το οποίο βύθισε τον Λίβανο στο πένθος παρέμενε επί σειρά ετών στο λιμάνι με δικαστική απόφαση και παρά τις προειδοποιήσεις των ελεγκτών ότι ήταν άκρως επικίνδυνο.

Δεν μπορώ να ξέρω ούτε τι σκέφτονταν όσοι πήραν αυτή την απόφαση όταν την πήραν, ούτε τι σκέφτονται τώρα, μετά από την έκρηξη η οποία μας θύμισε την Χιροσίμα.

Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι χάθηκαν άδικα τόσες ζωές οι οποίες “χαρίστηκαν” στον Χάρο με μεγάλη ευκολία. Σαν είδος είμαστε ανίκανοι να υποστηρίξουμε την υπεροχή μας απέναντι στα άλλα είδη με τα οποία συγκατοικούμε στον πλανήτη, είναι πια ξεκάθαρο.

Υποτίθεται ότι είμαστε ανώτεροι πνευματικά, όμως συνεχώς αποδεικνύουμε ότι δεν το βάζουμε να δουλέψει και τόσο.

Όμως, πέρα από όλα αυτά, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι και η χρονιά του 2020 θα πρέπει να φύγει γρήγορα και να μην ξανάρθει. Επιδημίες, καταστροφές και άσχημα νέα είναι όλα όσα έχει επιδείξει αυτός ο χρόνος.

Το έγραψα και στην αρχή: Κάπου ώπα…

Νίκος Καλαμπάκας