Ο Βασίλης Μάγγος πέθανε από την δημοκρατική χούντα καλυμμένη με τον μανδύα της Δημοκρατίας. Αυτό ζούμε στις μέρες μας, αυτό ήταν το σχέδιο της κυβέρνησης από την πρώτη μέρα που κυβερνά -ξανά- τη χώρα μας.

Ο Βασίλης Μάγγος δεν βρίσκεται πια στη ζωή. Ξυλοκοπήθηκε άγρια σε διαμαρτυρία – συμπαράστασης προς τους συλληφθέντες στον Βόλο που ζητούσαν απλά να μην ιδιωτικοποιηθεί το νερό.

Η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να μας το κάνει πιο ξεκάθαρο ότι μας γυρίζει σε εποχές που βρισκόμασταν στο σκοτάδι. Μπαίνει σε σπίτια και συλλαμβάνει κόσμο, απαγορεύει τις διαδηλώσεις, δολοφονεί μπροστά σε κάμερες. Και όλα αυτά, ένα περίπου μήνα μετά τη δολοφονία του Φλόιντ στις ΗΠΑ που ξεσήκωσε διαμαρτυρίες συμπαράστασης σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Ec4d-QD8-Ws-AAgi-GiΣτην Ελλάδα φυσικά σφυρίζουμε αδιάφορα για τέτοια γεγονότα, αφού δεν έγιναν στο σπίτι μας, αλλά στου γείτονα. Επικροτούμε την κρατική βία, την αποδεχόμαστε ως κάτι το φυσιολογικό. “Ήταν τοξικομανής”, σχολιάζουν πολλοί, βάζοντας στο νεκρό μια ακόμα ταμπέλα μετά από αυτή του αντιεξουσιαστή. Ναι, ήταν τοξικομανής. Αυτό όμως θα έπρεπε να μας ευαισθητοποιήσει ακόμα περισσότερο.

Οι αδύναμοι έχουν πάντα την ανάγκη βοήθειας από τους πιο “δυνατούς”. Όπως και οι δυνατοί έχουν ιερό καθήκον και χρέος να βοηθούν όσους μπορούν.

Το να κρύβουμε κάτω από το χαλάκι το θάνατο ενός πολίτη από κρατική βία δεν μας κάνει “Πόντιους Πιλάτους”. Μας κάνει ανάξιους να διαχειριστούμε το ίδιο το δώρο της ζωής.

Ο Μάγγος “έφυγε” στα 27 του χρόνια…

Είναι καθήκον μας να μην το ξεχάσουμε και να παλέψουμε για ένα καλύτερο αύριο. Έτσι, ίσως και να γελάσει λίγο η ψυχή του τώρα που είναι πια ελεύθερη…

Νίκος Καλαμπάκας

Previous articleΤο φιλί κάνει καλό!
Next articleMonika – Κάτι…ανθίζει στο Ηρώδειο
Νίκος Καλαμπάκας
Μεγάλωσα ακούγοντας όλους μου τους συγγενείς να λένε ότι θα γίνω βάρος της κοινωνίας. Από μικρό παιδί λάτρευα την μουσική και έζησα το μεγαλείο των περίφημων rave party τα οποία αγάπησα στην ευαίσθητη ηλικία των 14 ετών. Είμαι αντιδραστικός από τη φύση μου. Ακόμα προσπαθώ να αποβάλλω από μέσα μου όλα τα στερεότυπα με τα οποία μεγάλωσε η γενιά μου. Δήλωνα περήφανος Ολυμπιακός στα πέτρινα χρόνια. Είμαι ακόμα και θα είμαι για πάντα. Στο Punked βρήκα μια γωνιά να γράφω σκέψεις που άλλοι δύσκολα θα φιλοξενούσαν. Αγαπημένο μου quote είναι το "born to loose, live to win".