Όταν τον περασμένο Μάιο ξεκίνησα να γράφω για το Punked, στο bio μου έγραψα ότι ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για πολλά και πράγματι σε αυτό το διάστημα μιλήσαμε για πολλά, όπως θα μιλήσουμε για ακόμη περισσότερα το επόμενο διάστημα, μιας και τώρα που ήρθα, δεν σκοπεύω να φύγω από αυτή τη διαδικτυακή οικογένεια.

Για μένα άλλωστε δεν είναι μόνο διαδικτυακή αυτή η οικογένεια, αλλά με κάποια μέλη του Punked Crew είμαστε πραγματικά οικογένεια και μάλιστα όχι από αυτές που βρίσκουμε, αλλά από τις άλλες, τις καλύτερες, εκείνες που διαλέγουμε στη ζωή μας.

2Σήμερα λοιπόν θα μιλήσω για μένα, θα πω την ιστορία μου, αλλά θα γράψω και για τις εντυπώσεις που μου άφησε αυτή η εμπειρία του να μιλήσω σε ζωντανή σύνδεση σε πανελλαδικό δίκτυο, αλλά και το τι επακολούθησε, φτιάξε καφεδάκι λοιπόν και αρχίζουμε.

Την περασμένη Δευτέρα 30 Νοεμβρίου βγήκε στον τηλεοπτικό αέρα μέσα από τη συχνότητα του mega και της εκπομπής Πάμε Δανάη η συνέντευξη που είχα παραχωρήσει στη γλυκύτατη και πανέμορφη δημοσιογράφο Ελιάνα Χρυσικοπούλου και ακολούθησε ένα πραγματικά συγκλονιστικό, ένα  τεράστιο κύμα αγάπης και υποστήριξης στο πρόσωπο μου για την υπόθεση της δικαστικής διαμάχης στην οποία έχω εμπλακεί με την πρώην σύζυγο μου και η οποία αφορά την επικοινωνία που ζητάω να έχω με το παιδί μου.

Αυτό που θα πρέπει να πω κάπου εδώ είναι ότι η συνέντευξη κράτησε περίπου μιάμιση ώρα για τηλεοπτικό χρόνο περίπου 5 λεπτών και ζητάω συγγνώμη απ όσους ταλαιπώρησα άθελα μου στο μοντάζ, ώστε να μπορέσουν να χωρέσουν μιάμιση ώρα σε (ας πούμε) 5 λεπτά.

Επειδή είμαι της άποψης ότι θα πρέπει να λέμε τα σωστά, εκτός του να επισημάνουμε το γεγονός του ότι για πρώτη φορά στην ιστορία της Ελληνικής τηλεόρασης δόθηκε βήμα σε μια τρανς γυναίκα σε πρωινή εκπομπή  να παρουσιάσει τη δική της αλήθεια σε μια τέτοια τηλεοπτική ζώνη καθώς μέχρι τότε είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε τρανς άτομα σε μεταμεσονύκτιες ώρες, άντε και στη μεσημεριανή, θα ήθελα να τονίσω και τον τρόπο με τον οποίο έγινε αυτό.

Από την εμπειρία μου να μιλήσω από του βήματος της βουλής των Ελλήνων το 2017 ως τρανς γονέας και μέλος μιας οργάνωσης στην οποία βρισκόμουν την εποχή εκείνη, με πλησίασαν από διάφορες εκπομπές , μέχρι και από δελτία ειδήσεων (τότε) ώστε να εμφανιστώ και να μιλήσω δημόσια για την υπόθεση, αλλά το απέφευγα γιατί ήθελα να μιλήσω όταν οι συνθήκες θα ήταν οι κατάλληλες από θέμα timing, αλλά και η εκπομπή στην οποία θα έπαιρνα την απόφαση να μιλήσω να είχε δείξει ήδη την κατάλληλη ευαισθησία, να εμπιστευόμουν τους ανθρώπους της και να προβληθεί το θέμα με τη σοβαρότητα και την ευαισθησία ακριβώς αυτή που αρμόζει στο θέμα στο οποίο εμπλέκεται πάνω και πρώτα απ όλα ένα παιδί, αλλά και μια ιδιαίτερα καταπιεσμένη κοινωνική ομάδα, αυτή στην οποία ανήκω, της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας και ειδικότερα της κατηγορίας των τρανς ανθρώπων και ακόμη πιο ειδικά των τρανς γυναικών που τόσα και τόσα έχουν ακουστεί για αυτή μέχρι σε σημείο κι εγώ ούσα κάποτε “στη ντουλάπα” να φοβάμαι να ξεκινήσω τη φυλομετάβαση μου λόγω των όσων είχαν περάσει προς τα έξω οι διάφοροι δημοσιογράφοι του παρελθόντος.

Δεν κρίνω και κυρίως δεν κατακρίνω τις παλιότερες από εμένα τρανς για τις οποίες τρέφω τεράστιο σεβασμό αναγνωρίζοντας τους αγώνες τους για την ορατότητα σε πραγματικά δύσκολες εποχές, και σε καμία περίπτωση δεν εκπροσωπώ κάποιο άλλο άτομο, παρά μόνο τον εαυτό μου και όσες, όσα και όσους ταυτίζονται μαζί μου.

Έγραφα λοιπόν ότι ήθελα να έχω εμπιστοσύνη στην εκπομπή και στους συντελεστές της όταν θα έπαιρνα την απόφαση να “εκτεθώ” τηλεοπτικά και η Ελιάνα και η Δανάη ήρθαν στη σωστή ώρα.

Από τη πρώτη μέρα που βγήκε στον αέρα αυτή η εκπομπή ήμουν και είμαι φανατική τηλεθεάτρια της γιατί με έχει κερδίσει το ανθρώπινο πρόσωπο και οι ευαισθησία της, από πού να ξεκινήσω άλλωστε, από τους αγχώμενους αναστεναγμούς της Δανάης τη πρώτη μέρα της εκπομπής, από το γεγονός ότι μιλάνε συχνά για ΛΟΑΤΚΙ+ θέματα και το κάνουν πάντα με σεβασμό και ευαισθησία, από το ότι είναι φεμινίστριες και καταφέρονται με μεγάλη συχνότητα ενάντια στον σεξισμό η από τις συχνές κουβέντες που κάνουν on air  σε θέματα σωματότυπου παίρνοντας πάντα τη σωστή (κατά τη γνώμη μου) θέση;

Δεν θα ήταν αρκετό ίσως όλο αυτό που περιγράφω πιο πάνω αν δεν ήταν και η Ελιάνα αυτή που είναι.

Δεν το γνωρίζουν ίσως πολλοί, αλλά έχει ανέβει στο θέατρο (δυο φορές μάλιστα) μια υπέροχη θεατρική παράσταση το Hotel Marina η οποία ήταν βασισμένη πάνω σε πραγματικές ανθρώπινες ιστορίες οι οποίες έγιναν θεατρικό έργο, τον ρόλο της Βανέσας δε, έπαιξε ένα πλάσμα με το οποίο γίναμε πραγματικά σαν ένα από τότε μέχρι το καλοκαίρι που πέταξε ψηλά στον ουρανό για να συναντήσει τους υπόλοιπους αγγέλους, ο Διονύσης Μπουλάς. H συγγραφική ομάδα που έγραψε αυτό το έργο ήταν οι :  Ηλίας Πολλάτος, Γεράσιμος Μιχελής, Σέβη Ματσακίδου.

Η Σέβη με ρώτησε αν θα ήθελα να συμετάσχω σε ένα project της οργάνωσης El Systema  και να γράψω ένα νανούρισμα για τη κόρη μου, έτσι μαζί με τον Blend Mishkin γράψαμε τη Νεραιδοσκόνη που παρουσίασε η Ελιάνα μεταξύ άλλων στο ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος στα πλαίσια του Lullaby project,εκεί έμαθε την ιστορία μου και ζήτησε να μιλήσουμε.

Οι στίχοι της νεραιδόσκονης μιλάνε για το coming out που έκανα στη κόρη μου λίγο πριν έρθω στην Αθήνα και ξεκινήσω τη φυλομετάβαση μου.

Η αλληλουχία λοιπόν ήταν Hotel Marina, Lullaby project, Πάμε Δανάη μέχρι στιγμής και βλέπουμε.

Ας πω κάπου εδώ και για τη νεραιδόσκονη.

Με τη κόρη μου από την αρχή είχα χτίσει μια ισότιμη σχέση, στην οποία ποτέ δεν συμπεριφέρθηκα έχοντας το ¨προνόμιο¨ του γονέα. Δεν τη μάλωσα ποτέ και πάντα μέσα από τη συζήτηση προσπαθούσα να της μιλήσω για το σωστό και για το λάθος. Στα πλαίσια αυτής ακριβώς της σχέσης που είχαμε χτίσει, έπρεπε να βρω έναν τρόπο για να εξηγήσω σε ένα εξάχρονο παιδί τη διεμφυλικότητα και επειδή δεν σκοπεύω να μακρυγορήσω λόγω του ότι αφού βγήκε στη τηλεόραση, η αγαπημένη μας νεράιδα η Τίνκερμπελ ρίχνει μια μαγική νεραιδόσκονη σε όσους ανθρώπους δεν αισθάνονται καλά με το φύλο που γεννήθηκαν κι έτσι μεταμορφώνονται σε αυτό που νιώθουν και γίνονται χαρούμενοι. Όταν δε της είπα ότι μου έριξε και εμένα η Τινκερμπελ τέτοια νεραιδόσκονη, αφού την έκανα να αισθανθεί ασφάλεια ότι θα την αγαπάω το ίδιο, η απάντηση της ήταν, ΚΑΛΥΤΕΡΑ να είσαι κορίτσι.

Djy-Yb-JIUc-AARg-H8Καλύτερα να είμαι κορίτσι, αφού θα την αγαπώ το ίδιο και θα είμαι χαρούμενη πλέον, τόσο απλά είναι τα πράγματα για τα παιδιά και μάλλον καλά θα κάνουμε να τα ακούμε περισσότερο, όχι γιατί η δική μου κόρη είπε ότι θα είναι καλύτερα, αλλά γιατί όταν βλέπουμε τα πράγματα υπό το πρίσμα της παιδικής αθωότητας, έχουμε λιγότερες πιθανότητες να επηρεαστούμε από τη κουτοπονηριά που διέπει πολλές φορές εμάς τους ενήλικες και τελικά να παίρνουμε τις λάθος αποφάσεις γιατί φοβόμαστε το τι θα πει ο κόσμος…

Ο κόσμος λοιπόν, έμαθε και μίλησε και τι είπε;

Από πού να αρχίσω και που να τελειώσω σχετικά με το πόση αγάπη δέχτηκα από γνωστούς και αγνώστους, από κάθε γωνιά της Ελλάδας και όχι μόνο και από κάθε ηλικία.

Πολλά μηνύματα, πολλά τηλεφωνήματα, πολλές ευχές για αίσια κατάληξη της υπόθεσης και πολύ προσφορά για βοήθεια, όμως αυτά όσο κι αν ξεπέρασαν κάθε προσδοκία, ήταν σχετικά αναμενόμενα καθώς πιστεύω στο καλό που έχει μέσα το ο κάθε άνθρωπος και αυτή η ιστορία άγγιξε τη ψυχή των περισσοτέρων ανθρώπων που την άκουσαν και οι περισσότεροι δάκρυσαν, αναμενόμενο ήταν επίσης και να ακούσω και άσχημα σχόλια.

Την επόμενη μέρα κι εκεί που κάθισα να φάω σκέφτηκα να ρίξω μια ματιά στις μεσημεριανές εκπομπές (ευτυχώς έχω διαίσθηση) και παραλίγο να με χάσουν αυτοί που με αγαπάνε, καθώς ότι είχαν ξεκινήσει να μιλάνε για μένα στο booth και αφού η μπουκιά που μόλις είχα βάλει στο στόμα μου μετά από δυο μέρες μου έκατσε στον λαιμό, γλίτωσα και το εγκεφαλικό, παρακολούθησα κι εγώ μια κατάσταση που ο ηπιότερος και ευγενέστερος χαρακτηρισμός που θα μπορούσα να δώσω θα ήταν άβολη.

Trans-TyrannyΔεν έχω να πω πολλά πάνω σε αυτό, απλώς μόνο το ότι η Πηνελόπη Αναστασοπούλου ήταν εμφανές το ότι μιλούσε για ένα βίντεο που δεν είχε δει ολόκληρο διαφορετικά δεν θα έλεγε τη φράση ότι δεν είναι τόσο απλό, το ότι έκλαψε και τέλος (η πρώην μου). Σε τελική ανάλυση όσο κι αν μας πόνεσε και τις δύο όλο αυτό, το παιδί είναι διαφορετικό θέμα και ότι δεν θα έπρεπε να το αποκόπτει από την επικοινωνία με μένα είτε από τρανσφοβία, είτε γιατί πληγώθηκε λόγω της ταυτότητας του φύλου μου, είτε για όποιον άλλο δικό της λόγο. Καταλαβαίνοντας απόλυτα ότι αν η παρέμβαση μου ήταν διαφορετική, ανεβάζοντας τους τόνους θα βοηθούσα μάλλον να ανέβουν τα νούμερα τηλεθέασης, δεν θα έμπαινα ποτέ σε αυτή τη διαδικασία γιατί έτσι λειτουργώ εγώ και πάνω από εμένα βάζω τον στόχο μου και θεωρώ ότι με ευγένεια μπορώ να δώσω να καταλάβει καλύτερα το λάθος το άτομο που συνδιαλέγομαι και εκ του αποτελέσματος, μάλλον δικαιώθηκα κρίνοντας από το πώς έκλεισε η εκπομπή και τι ειπώθηκε την επόμενη μέρα για εμένα στην ίδια εκπομπή .

Πάντως ήταν φοβερά δύσκολο να μιλάω στο τηλέφωνο σε μια εκπομπή για ένα τόσο σημαντικό θέμα για μένα και να με διακόπτουν συνεχώς.

Το κλείνω εδώ γιατί σαφέστατα ειλικρινά δεν θέλω να ρίξω άλλο νερό σε αυτόν τον μύλο, αποπροσανατολίζει από τον λόγο της παρουσίας μου στο Πάμε Δανάη, ο οποίος ήταν και είναι σαφέστατα το να έχω επικοινωνία με το παιδί μου και  τρόπος που με αντιμετώπισαν τα Ελληνικά δικαστήρια μέχρι σήμερα.

imagesΚάποιοι έκαναν misgendering, έβγαλαν τρανσφοβία, κάποιοι άλλοι ταυτίστηκαν με τη πλευρά της πρώην συζύγου μου, αλλά απ΄ όλα τα σχόλια που μου είπαν θα απαντήσω με το σχόλιο ενός ανθρώπου παντελώς άγνωστου σε εμένα: “όποιος βλέπει έναν άνθρωπο να δακρύζει για το παιδί του και βγάζει χολή, έχει σοβαρό πρόβλημα” και το κλείνω εδώ, ευχαριστώ για ακόμη μια φορά, ειλικρινά με όοοοολη μου τη καρδιά όσες, όσα και όσους στέκονται δίπλα μου αλληλέγγυα με τον οποιονδήποτε τρόπο.

Την αγάπη και την αλληλεγγύη που δέχτηκα και ακόμη δέχομαι  από ανθρώπους κάθε ηλικίας, φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού, θα την θυμάμαι σίγουρα σε όλη μου τη ζωή, ευχαριστώ με όλη μου τη καρδιά, μου δίνει φοβερή δύναμη να συνεχίσω τον αγώνα μου μέχρι να δικαιωθώ και να καταφέρω να κάνω πράξη την υπόσχεση που έδωσα στην κόρη μου ότι θα είμαι πάντα δίπλα της.

Βανέσα Βενέτη


Λίγα λόγια:

Στην ζωή μας θα γνωρίσουμε αναπόφευκτα κόσμο και ντουνιά. Άλλοι άνθρωποι θα μας στιγματίσουν, άλλοι θα μείνουν σε αυτή και άλλοι θα χαθούν στο “ρεύμα” της μπαλκονόπορτας. Η οικογένεια του Punked εξελίσσεται και είναι περήφανη για όλα τα μέλη της, πόσο μάλλον όταν έχει στο ενεργητικό της έναν τόσο ΔΥΝΑΤΟ άνθρωπο, που έχει αποδείξει ότι δε φοβάται να τα βάλει με τον οποιονδήποτε (ακόμα και αν υπάρχουν θεοί και δαίμονες εκεί έξω) αρκεί να διεκδικήσει το αυτονόητο, το ανθρώπινο δικαίωμα να μπορεί να δεί το παιδί της. 

Καθόμαστε σε μια κοινωνία που τιτλοφορεί το 2020 με χίλια δύο προβλήματα και παράλογες καταστάσεις, και συζητάμε ακόμα θέματα που ανοίκουν σε παρωχημένες αντιλήψεις, σε άτομα που δε μπόρεσαν ποτέ να αποδεχτούν στην πραγματικότητα τον ίδιο τους τον εαυτό, πόσο μάλλον τον διπλανό τους…

Ίσως να φταίει ότι ποτέ δε μάθαμε να σεβόμαστε τη διαφορετικότητα; Ίσως δε θελήσαμε ποτέ να μάθουμε κάτι για αυτή, ή ίσως απλά να έχουμε βάλει το μυαλό μας σε ένα τάπερ, γιατί απλά και μόνο αυτό μας βολεύει;

Η Βανέσα προσωπικά για εμένα αποτελεί έναν άνθρωπο που με κάνει να θαυμάζω τα όρια του, και αντικειμενικά σαν άνθρωποι όλοι έχουμε ένα “ταβάνι”. Ίσως και να είναι ο μόνος άνθρωπος που θα έσπαγε ακόμα και ΑΥΤΟ προκειμένου να δεί το παιδί της. Αυτό και μόνο με κάνει να στέκομαι με δέος και σεβασμό, απέναντι σε όλη της την προσπάθεια.

Καλό θα είναι λοιπόν να καταλάβουμε ότι όλοι μας θα μπορούσαμε να είχαμε βρεθεί σε μια αντίστοιχη θέση και να αγκαλιάσουμε την κάθε “Βανέσα” δίπλα μας, σαν μια δική μας ιστορία. Δεν είναι καιροί να τσακωνόμαστε για τα αυτονόητα. Είναι καιροί να στηρίξουμε τους ανθρώπους γύρω μας, γιατί ίσως στο κλείσιμο της ημέρας εκεί να υπάρχει το “κλειδί” για μια καλύτερη μέρα, για έστω μια πιθανή κοινωνική γαλήνη.

Εκ μέρους της οικογένειας του Punked, θέλω εκφράσω την αγάπη, τη στήριξη και τον θαυμασμό απέναντι σε ένα πολύ δικό μας άνθρωπο. Απέναντι σε έναν πολύ δικό μου άνθρωπο…

Με γκλιτεράτη αγάπη 

Χρύσα Αντωνιάδη

Μοιρασθείτε το: