Μια ιρλανδική ιστορία που χρονολογείται από τον 12ο αιώνα οδήγησε πολλούς μελετητές να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους για το πόσο οπισθοδρομικός ήταν τελικά ο Μεσαίωνας σε σχέση με αυτό που πιστεύαμε.

Ο Erik Wade, ακαδημαϊκός της μεσαιωνικής λογοτεχνίας, βρήκε αυτή την ιστορία μέσα στο βιβλίο του John Boswell, “Ομόφυλες Σχέσεις στην Προμοντέρνα Ευρώπη” που εκδόθηκε το 1994. Η ιστορία αυτή παρουσιάζει μια γυναίκα που πηγαίνει στον Ιρλανδό βασιλιά Niall Frosach κρατώντας το αρσενικό μωρό της, για να ζητήσει τη βοήθειά του, λέγοντάς του το εξής:

«Στο όνομα της μεγαλειότητας και της βασιλικότητάς σας, βρείτε μέσω του αλάθητου της ηγεσίας σας ποιος είναι ο σαρκικός πατέρας αυτού του αγοριού, γιατί εγώ η ίδια δεν ξέρω. Γιατί ορκίζομαι στην εντιμότητα της κυριαρχίας σας και στον βασιλέα που κυβερνά κάθε δημιουργημένο πλάσμα πως δεν έχω βρεθεί με άντρα για πολλά χρόνια». Ο βασιλιάς, μετά από ένα λεπτό σιγής, ρωτά τη γυναίκα: «Γνώρισες την τέρψη του ζευγαρώματος με άλλη γυναίκα;» Της ζήτησε να μην αποκρύψει οποιοδήποτε ομόφυλη επαφή. «Δεν θα το αποκρύψω. Το έκανα», του αποκρίνεται. Σε μία εντυπωσιακή εξέλιξη, ο βασιλιάς της λέει: «Αυτή η γυναίκα είχε ζευγαρώσει με έναν άντρα ακριβώς πριν, και το σπέρμα που άφησε μέσα της, κατρακύλησε από τη μήτρα της και γεννήθηκε μέσα στη δική σου. Ο άντρας αυτός είναι ο πατέρας του παιδιού σου και ας γίνει γνωστό ποιος είναι».

20Σύμφωνα με τον Wade σε συνέντευξή του στο pinknews, τέτοιου είδους ιστορίες ήταν πιο συνηθισμένες από όσο πιστεύουμε. Στην πραγματικότητα, υπόνοιες για LGBTQ+ ταυτότητες υπάρχουν διάσπαρτες μέσα στη μεσαιωνική λογοτεχνία αλλά ξεχάστηκαν με το πέρασμα των αιώνων. Ο Wade κατόρθωσε να βρει διάφορες εκδοχές της ίδιας ιστορίας από τον 15ο, 16ο και 17ο αιώνα, και η τελευταία της εμφάνιση ήταν ως κομμάτι ενός ποιήματος με τίτλο “Labhram ar longnaibh Éireann” που φέρεται να έγραψε ο Tuileagna Ó Mhaoil Chonaire. Δυστυχώς όταν το ποίημα μεταφράστηκε το 1938, το κομμάτι που αναφέρεται στο λεσβιακό σεξ κόπηκε. Ο Wade λέει πως αυτό δυστυχώς ήταν κάτι σύνηθες στις μεταφράσεις. «Δυστυχώς, πολλοί μελετητές της περιόδου του Μεσαίωνα, αγνοούσαν, απέρριπταν ή αρνούνταν να μεταφράσουν queer ιστορίες από εκείνη την περίοδο, που σημαίνει ότι πολλές έχουν παραμείνει άγνωστες. Μπορεί να είμαι ακαδημαϊκός για τον ερωτισμό στον Μεσαίωνα αλλά συνεχώς πέφτω πάνω σε ιστορίες που δεν είχα υπόψη μου, όπως τη συγκεκριμένη. Κατά συνέπεια, είναι δύσκολο να πούμε πόσο συνηθισμένες ήταν οι queer ιστορίες, όχι επειδή δεν τις ενέκριναν οι μεσαιωνικοί άνθρωποι αλλά οι σύγχρονοι».

22Ο Wade όπως και άλλοι ακαδημαϊκοί έχουν προσπαθήσει πολύ να βρουν κι άλλες παρόμοιες μεσαιωνικές ιστορίες. «Αυτή η δυσκολία δε θα υπήρχε με άλλου είδους ιστορίες. Οι περισσότεροι ακαδημαϊκοί που έχουν ασχοληθεί με τη συγκεκριμένη ιστορία, ασχολούνται μόνο με τη θαυματουργή κρίση του βασιλιά και αποσιωπούν το γεγονός ότι δυο γυναίκες έκαναν σεξ».

Ο Wade συμπληρώνει: «Ο Μεσαίωνας ήταν το ίδιο περίπλοκος με τη σημερινή εποχή. Υπήρχαν πολλές αντικρουόμενες ιδέες γύρω από αυτό που αποκαλούμε σήμερα ομοφυλοφιλία, διαφορετικά επίπεδα αποδοχής ή μη αποδοχής, και ούτω καθεξής. Ποτέ δεν θα πάρεις μια ξεκάθαρη απάντηση, με τον ίδιο τρόπο που δεν μπορείς να πεις αν ο 21ος αιώνας αποδέχεται την queer ταυτότητα».

Η συγκεκριμένη ιστορία μεταφράστηκε τελικά με πιστό τρόπο από τον Damian McManus και εκδόθηκε το 2008.

Ορέστης Μαλτέζος

Μοιρασθείτε το: