Ήταν Μάρτιος του ’44 όταν η Κοκκινιά έκανε την αντίσταση της. Γερμανοί Ναζί με συνεργάτες ανθρώπους που ζούσαν ανάμεσα τους, γείτονες, συγγενείς, κοινώς δωσίλογους, έκαναν επίθεση.

Ο λαός όμως της Κοκκινιάς είχε άλλη γνώμη. Μετά από σκληρές συγκρούσεις που κράτησαν 4 ημέρες (4-8/4/44) και με την βοήθεια των δυνάμεων του ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ κατάφεραν να αντισταθούν και να οδηγήσουν τους κατακτητές σε υποχώρηση. Όλοι έκαναν ότι μπορούσαν, φρόντιζαν τους τραυματίες, συντηρούσαν τις φωτιές, ενώ πολλοί οργανώθηκαν στις δυνάμεις του ΕΛΑΣ.

118387822-770915283710952-4129947849129230160-nΕκείνο το πρωινό, η πόλη της Κοκκινιάς με διοικητή της ΕΛΑΣ τον Γιάννη Πισσανό, απέδειξε, πως μπορείς να οργανωθείς και να αντιμετωπίσεις το φασισμό, όσο μικρός και αν είσαι.

Στην πλατεία του Αγίου Νικολάου, πραγματοποιείται μια μεγάλη διαδήλωση , όπου μεταξύ άλλων απαιτούν και συσσίτιο για τα παιδιά, η οποία δέχεται επιδρομή και πάλι από τους ταγματασφαλίτες. Συλλαμβάνοντας κόσμο – κυρίως μέλη του ΕΑΜ- μέχρι που βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ και αναγκάσθηκαν σε οπισθοχώρηση.

118534578-310726940236810-706958489434673581-n

Την επόμενη μέρα, πραγματοποιείται πανεργατική απεργία στον Πειραιά, ως συμπαράσταση στην Κοκκινιά και στους ανθρώπους της. Παραλύει το λιμάνι και τα πάντα σε όλο τον Πειραιά. Πέρα από την αλληλεγγύη των εργατών και του λαού προς τους Κοκκινιώτες, οι απεργιακές κινητοποιήσεις κατάφεραν και κάτι άλλο, να μπλοκάρουν δυνάμεις των Γερμανών, ώστε να μην μπορούν να εισβάλουν στην Κοκκινιά.

Οι ταγματασφαλίτες τρέπονται πάλι σε φυγή από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ αλλά δεν συνέβη το ίδιο στις 7 Μαρτίου. Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ υποχώρησαν λόγω έλλειψης πυρομαχικών ( στην σημερινή πλατεία Δαβάκη) και οι κατακτητές καταλαμβάνουν το μέρος.

118441096-986384111833154-6610808390283042873-nΕκτέλεσαν στην πλατεία των Αγίων Αναργύρων όσους συνέλαβαν και αιχμαλώτισαν συνολικά 300 Κοκκινιώτες, τους οποίους οδήγησαν στο στρατόπεδο Χαιδαρίου. Στις 9 Μαρτίου εκτέλεσαν πολλούς από αυτούς. Όμως μια ηρωική πράξη δεκάδων ανθρώπων που αντιστέκονται είναι μια πράξη που πρέπει να επαναλάβουμε όλοι.

Εκεί μεγάλωσε ο Παύλος. Δεν θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο. Αντιφασίστας. Να νιώθει την ιστορία του. Στο πετσί του.

7 χρόνια μετά, όλοι γνωρίσαμε και αγαπήσαμε μια μάνα. Βρήκαμε τη μάνα μας και ο Παύλος κατάφερε αυτό που δεν κατάφερε κανένας μας, αλλά για αυτό προοριζόταν.

Να ξεντροπιάσει την χρυσή αυγή και τους φασιστές στα μάτια και των πιο άσχετων.
Και να φύγει. Αυτός ήταν ο προορισμός του σε ετούτο τον κόσμο, έναν κόσμο που δεν του άξιζε.

Δεν ξεχνάμε. Γιατί ο Γκάτσος ξέρει.

Κι ένα πρωί σε μια γωνιά στην Κοκκινιά
είδα το μπόγια το ληστή και το φονιά
του ‘χανε δέσει στο λαιμό του μια τριχιά
και του πατάγαν το κεφάλι σαν οχιά.

Ματίνα Γεωργαλή

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

4 + 4 =