Οι αθλητικές ταινίες προσφέρουν ένα ιδανικό περιβάλλον μέσα στο οποίο ένας σκηνοθέτης μπορεί να δημιουργήσει ένταση, ιδιαίτερα αν το σενάριο περιστρέφεται γύρω από ένα συγκεκριμένο αθλητικό γεγονός. Ο χρόνος διεξαγωγής ενός αγώνα είναι συγκεκριμένος, πράγμα που σημαίνει ότι αυτόματα στην ταινία υπάρχει ένα εσωτερικό ρολόι που τρέχει, και στη λήξη του θα υπάρχει ένας μόνο νικητής. Ιδανικά η απορρόφηση του θεατή σε έναν κινηματογραφημένο ποδοσφαιρικό αγώνα είναι η ίδια με αυτή ενός πραγματικού: νιώθεις το χρόνο να κυλάει, η ένταση αυξάνεται όσο ο αγώνας πλησιάζει στο τέλος, και κανείς δεν ξέρει αν η ομάδα που υποστηρίζει θα νικήσει ή θα χάσει. Το “Ματς” (La Partita) περιέχει όλα τα παραπάνω.

Βρισκόμαστε στα προάστια της Ρώμης όπου η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα Sporting Roma αποτελεί την ψυχή της μικρής αυτής κοινότητας, παρότι δεν έχει κερδίσει ποτέ ούτε ένα τρόπαιο. Σε ένα χωμάτινο γήπεδο διεξάγεται ο τελικός μεταξύ της Sporting Roma και της αντίπαλης ομάδας από το Μιλάνο, με τον διαιτητή να ευνοεί εμφανώς τους δεύτερους, και τον προπονητή των πρώτων να ουρλιάζει οδηγίες στον Αντόνιο, τον μοναδικό παίκτη της Roma που μπορεί να οδηγήσει την ομάδα στη νίκη. Παρ’ όλες όμως τις ευκαιρίες που του παρουσιάζονται για να σκοράρει, ο Αντόνιο παίζει φρικτά.

3

Η ταινία χειρίζεται πολύ καλά τις σκηνές του ματς, το οποίο καταγράφει με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Το χωμάτινο έδαφος σηκώνει κύμα σκόνης με κάθε κλωτσιά της μπάλας και η κάμερα μεταφέρει την ένταση πίσω από κάθε κίνηση, κάθε πάσα και κάθε σωματική σύγκρουση μεταξύ των παικτών. Το ότι οι φανέλες της Sporting Roma είναι λευκές είναι μια έξυπνη επιλογή αφού όσο το παιχνίδι εξελίσσεται, τόσο πιο λερωμένες γίνονται.

Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από αυτόν τον ποδοσφαιρικό αγώνα και την ανακήρυξη του νικητή όχι όμως για ένα απλό τρόπαιο αλλά για το πώς η νίκη ή η ήττα της Sporting Roma θα επηρεάσει τις ζωές όλων των κεντρικών χαρακτήρων της ταινίας, οι οποίοι έχουν ποντάρει πάρα πολλά πάνω σε αυτό το ματς, είτε αυτό είναι ένα τεράστιο χρηματικό ποσό εν είδει στοιχήματος, μια πιθανή επαγγελματική ποδοσφαιρική καριέρα, η ολική περιουσιακή καταστροφή, ή ακόμα και η ίδια η ανθρώπινη ζωή. Το βάρος της ευθύνης όλων των παραπάνω πέφτει πάνω στον Αντόνιο, και παρότι και ο ίδιος αντιμετωπίζει μια τεράστια εσωτερική σύγκρουση καθώς έχει σοβαρούς λόγους για να χάσει τον αγώνα, η ένταση είναι ακόμα μεγαλύτερη για τον θεατή ο οποίος γνωρίζει τι άλλο διακυβεύεται.

4

Το ίδιο το ματς όμως δεν μονοπωλεί τη διάρκεια της ταινίας αφού το βάρος πέφτει στους χαρακτήρες οι οποίοι παλεύουν για την επιβίωσή τους, σωματική, ψυχολογική, περιουσιακή ή κοινωνική. Κι αυτός είναι ο λόγος που στην ταινία μπαίνουν εμβόλιμα μικρές κωμικές σκηνές-βινιέτες δευτερευόντων χαρακτήρων, άσχετες φαινομενικά με το ματς, σχετικές όμως με την έννοια μιας κάποιας μορφής επιβίωσης, αν και δε βοηθούν ιδιαίτερα στη διατήρηση ενός ενιαίου ύφους. Ούτε όμως και ενός ρυθμού αφού η πλοκή δεν είναι γραμμική αλλά κάνει μια επιτηδευμένα παραπλανητική μίξη παρελθοντικών, παροντικών, και μελλοντικών ακόμα πλάνων μέσα στην ίδια σκηνή, εν αγνοία του θεατή μέχρι την οργανωμένη αποκάλυψη της αλήθειας.

Τίποτα όμως από αυτά δεν είναι πρόβλημα με το σκεπτικό ότι το “Ματς” είναι μια ‘μικρή’ πρωτόλεια ταινία που ξέρει τι θέλει, και αν δεν το υλοποιεί πάντα με τον καλύτερο τρόπο, η διαδικασία μέσα από την οποία το κάνει είναι αρκετά έξυπνη και οι ερμηνείες των ηθοποιών πετυχημένα συγκεκριμένες ώστε να αποτελεί μια ενδιαφέρουσα θέαση.

Ορέστης Μαλτέζος