Ασύνδετες σκέψεις #11

Date:

του Παύλου Τσίου

ΑΠΟΔΟΧΗ ΚΑΙ ΑΠΟΡΡΙΨΗ… Έχετε σκεφτεί ποτέ πόσο σημαντικό ρόλο παίζει στην καθημερινότητα μας η στάση των άλλων με βάση το ποιοι ήμαστε; Κατά πόσο δηλαδή αποδέχονται ή απορρίπτουν το είναι μας!

(Βασικά σήμερα θα συγχωρήσετε την απλότητα του λόγου μου και τις πιθανόν άκομψες λέξεις και εκφράσεις που ενδεχομένως να αντικρίσετε αλλά δεν γίνεται αλλιώς… επιτρέψτε μου να εκφραστώ χωρίς να με λογοκρίνω!)

Αυτό έχει να κάνει φυσικά με τον χαρακτήρα του καθενός… εμένα μου αρέσει, παράδειγμα, να μην αναλώνομαι σε επιφανειακά μυαλά, και σε άλλους επειδή δεν τους «κόβει» και πολύ, να αποδέχονται τα πάντα. Εγώ απορρίπτω ποιο εύκολα από όσο αποδέχομαι, και σε όποιον αρέσω…

Αυτό μπορώ να πω ότι είναι πολύ φυσικό, έχει να κάνει με το τι θέλουμε εμείς, έχει να κάνει με τις επιλογές μας, έχει να κάνει με όλα όσα κρατάμε ή προσπερνάμε. Έχει να κάνει δηλαδή με την καθαυτού στάση μας στο τι δεχόμαστε και τι δεν δεχόμαστε. Για πάμε όμως λίγο από την απέναντι πλευρά…. εκεί έχει πολύ μεγάάάάάάάάάλο θέμα!!!

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι η αντίδραση σε ενδεχόμενη απόρριψη… λέγοντας δεν μπορώ να καταλάβω είναι το σχήμα λόγου από όλα όσα βλέπω και βιώνω τελευταία! Θα προσπαθήσω να μεταφράσω ότι βλέπω και ότι δεν καταλαβαίνω… δεν θα σταθώ στο πως αντιδράμε στην αποδοχή, εκεί δεν έχει να πεις και πολλά. Όλοι κολακεύονται και είναι φυσικό να μην χρειαστεί να αναπτύσσουμε αντιδράσεις, «δέχεσαι αυτό που είμαι και που κάνω οπότε όλα καλά» τελεία και παύλα, που λέει και η Μαίρη συχνά πυκνά… (.-)!!!!

Πάμε λοιπόν να πούμε μια ιστορία… βγαλμένη μέσα από τη ζωή που λένε!!!

Σε απορρίπτω… Εκεί ξεκινάει μια αλληλένδετη πολύμορφη και αντιδραστική στάση. Κατά βάση εκεί ξεκινάει ο πόλεμος! Εκεί το ασήμαντο γίνεται σημαντικό, εκεί ο αδιάφορος αυτός άνθρωπος ξαφνικά αποκτάει ενδιαφέρον, εκεί αυτός που ούτε θα γυρίζαμε να κοιτάξουμε με το που μας απέρριψε, και δεν ήταν ένας ακόμα να μας επιβεβαιώσει, ξαφνικά γίνεται ένα υπαρκτό πρόσωπο που θέλουμε να το κάψουμε ζωντανό!!!

Τόλμησες εσύ ρε τιποτένιε, ασήμαντε, άσχημε και τελευταίε των τελευταίων να απορρίψεις ΕΜΕΝΑ;;; Εγώ ρε σκουλήκι όπου και αν κούνησα το δαχτυλάκι μου έπεσαν και οι 300 του Λεωνίδα χωρίς μάχη, και τολμάς εσύ να απορρίψεις ΕΜΕΝΑ;;; Θα σε σβήσω από το χάρτη ρε… θα σου κάνω τη ζωή μαύρη ρε… δεν θα ξαναδείς ποτέ σου φως ρε… θα ζω και θα αναπνέω μόνο για να σε βλέπω να υποφέρεις!!! (Ρε…)

Κάτσε βρε κοπελιά… για μισό λεπτό, δηλαδή δεν του φτάνει του χριστιανού που είναι ήδη χτυπημένος από τη μοίρα, είναι κοντός, άσχημος, φτωχός, άπορος, (και όλα αυτά εσύ τα είπες και τα λες) πρέπει δηλαδή να περάσει και τα μαρτυρία τα δικά σου επειδή δεν σου έκατσε;;; Μόνη σου δεν παραδεχόσουνα πως έχεις όποιον θέλεις, τον έχεις όποτε θέλεις και όπως θέλεις;; Τι ζητάς από τον άμοιρο αυτόν κοινό θνητό;;; Ήταν τόσο κακό που τόλμησε να έχει διαφορετικά πιστεύω και ιδανικά όσον αφορά ποια θέλει στο κρεββάτι του και στη ζωή του??? Γιατί δηλαδή το ότι είσαι πολύ καλό μ**νί πρέπει όλοι να σε προσκυνάνε και να σε γλύφουνε;;; Μα όλοι;;; Άσε και έναν να μην το κάνει…

Και εκεί είναι που ξεκίνησε όλο αυτό…

Με τις αρετές των ανθρώπων δεν ασχολούμαι, δεν τις αναλύω, γιατί προτιμώ να τις απολαμβάνω, ασχολούμαι με τις κακίες. Με τα αναγνωρισμένα και από τις γραφές 7 θανάσιμα αμαρτήματα! Και πάντα στέκομαι στα ποιο ισχυρά, στην έπαρση και την αλαζονεία! Εκεί με πιάνει το αντιδραστικό μου, μην δω έπαρση… είναι σαν να με τσιμπάει μύγα με ειδικό υγρό ενάντια σε όλο αυτό.

Και ποιος δεν θα ένιωθε κολακευμένος να έχει άμεση πρόταση από γυναικά που αντικειμενικά μετράει και όλοι οι άντρες θα ήθελαν να πάνε μαζί της. Και εγώ το ένιωσα, και ναι… υπό άλλες συνθήκες και ειδικά υπό άλλη μορφή πρότασης να το δεχόμουν. Αλλά δεν μπορείς να αγοράζεις ρε κοπελιά τα πάντα επειδή μέχρι σήμερα οι εμφανισιακά ωραίοι άντρες, οι κοινωνικά αποδεκτοί και όχι απαραίτητα εγκεφαλικά ωραίοι, σφαζόντουσαν στα πόδια σου για μια σου ματιά και εσύ με την αλαζονεία σου και την έπαρση που σου δημιουργούσε όλο αυτό να είχες την πληθώρα των επιλογών, σήμερα που ο «τίποτας» κατά τα λεγόμενα σου σε απέρριψε να μην μπορείς να το δεχτείς.

Τι σας πιάνει ρε π**στη μου όταν σας απορρίπτουν;;; Και η απόρριψη μου δεν έγινε από αντίδραση αυτή τη φορά, δεν το έκανα απλά να της την σπάσω, το έκανα γιατί θεωρώ πως έχω κάτι τόσο σημαντικό στη ζωή μου όσο ποτέ μα ποτέ δεν θα μου άξιζε να έχω, και γιατί μπροστά σε αυτό τίποτα δεν μπορεί ούτε θα μπορέσει ποτέ να μπει! Είναι τόσο κακό πια;;; Οπότε…;;; Τι συμπέρασμα βγάζουμε…;;; δεν θέλει τελικά και πολύ σκέψη… ο συνδυασμός της απόρριψης με τον ακριβή λόγο που επήλθε αυτή, ήταν τελικά εκρηκτικός συνδυασμός! «ποια είναι αυτή που μπορεί να έχει έναν τέτοιο άντρα…;;; Ποια είναι αυτή που τόλμησε να έχει την τύχη να έχει αυτόν που τόλμησε να απορρίψει ΕΜΕΝΑ;;;» Οπότε προσθέτουμε ακόμα ένα αμάρτημα… τη ζήλια!

Όσο ποιο πολύ αναλύουμε τι επιδράσεις έχει η απόρριψη τόσο ποιο πολλά θα βρούμε! Και ξανά αναρωτιέμαι…. Τι σας πιάνει ρε πούστη μου όταν σας απορρίπτουν;;;

Πραγματικά ευχή και κατάρα σας δίνω ποτέ να μην βρεθείτε στη θέση αυτής της γυναίκας, να έχετε τα πάντα, να πιστεύετε μάλλον ότι έχετε τα πάντα, και να βρεθεί ένας «τίποτας» να σας αποδείξει ότι μέχρι σήμερα δεν είχατε ΤΙΠΟΤΑ! Πως μέχρι σήμερα απλά επιβεβαίωνε την ύπαρξη σας η επιφάνεια που σας περιβάλλει, οι επιφανειακοί άνθρωποι, οι επιφανειακές σχέσεις, και τα πηδήματα που μέχρι σήμερα απλά ήταν τελικά ζωώδη ένστικτα εκσπερμάτωσης πάνω σας!

Τον άντρα κοπελιά δεν τον κάνει ούτε η δουλειά του, ούτε το αμάξι του, ούτε ο τραπεζικός του λογαριασμός. Και σίγουρα δεν τον κάνει το αν σε πηδάει καλά ή όχι (αλώστε δεν με δοκίμασες για να ξέρεις)… αυτό είναι κάτι που δεν ορίζεται!

Τον άντρα τον κάνει το δικαίωμα της επιλογής που ξεπερνάει τα στάνταρ που σας περιβάλουν ενίοτε! Και αν λοιπόν δεν μπορείτε να δεχτείτε μια απόρριψη από κάποιον τέτοιον ίσως να είναι το δυσκολότερο όλων γιατί αυτό που πραγματικά σας κλόνισε είναι ότι σας έδειξε ποιος από τους δυο τελικά είναι ο «τίποτας»!!!

Και μια συμβουλή σε τυχών αντρικό κοινό… μην διανοηθείτε ποτέ μα ποτέ να αποκαλέσετε μια γυναίκα ΚΑΡ**ΛΑ…! Θα την στοιχειώνει σε όλη της τη ζωή… καλύτερα καρφώστε της μια σύριγγα στην καρδιά αλλά ποτέ μην την πείτε καρ**λα… όση αλήθεια και να αντέξει αυτήν την αλήθεια δεν την μπορεί!

Share post:

LATEST

MUSTS

Πέθανε ο Κωνσταντίνος Τζούμας σε ηλικία 78 ετών

Απεβίωσε σήμερα, Σάββατο σε ηλικία 78 ετών ο Κωνσταντίνος Τζούμας,...

‘Oλα όσα μας έταξε το Disney + (Ταινίες Ορόσημα)

Στις 14 Ιουλίου 2022, ήρθε (μετά από αρκετές καθυστερήσεις)...

Πόσες διασκευές του “Enjoy The Silence” είμαστε ικανοί να αντέξουμε;

Αγαπάμε ίσως και λατρεύουμε Depeche Mode! Το συγκρότημα από...
Punked