Ασύνδετες σκέψεις #10

Date:

του Παύλου Τσίου

ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ, ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΕΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ… Με αφορμή όλες όσες σκέψεις κάνω αυτές τις μέρες για το κάθε τι που δέχομαι και βιώνω από τα σημαντικά πράγματα στη ζωή μου ώς τα ποιο καθημερινά και ασήμαντα βλέπω τους ανθρώπους γύρω μου πως συμπεριφέρονται με βάση το πώς βλέπουν πρώτα τον ίδιο τους τον εαυτό. Ορίζω και καθοδηγώ πολλές φορές το κάθε τι που κάνω μαθαίνοντας από όλα αυτά.

Το να μπορείς να δεχτείς την οποιαδήποτε κριτική για ότι λες και κάνεις έχει σημασία πως θα το δεις. Μπορείς λοιπόν απλά να αντιδράσεις, να αποκρούσεις και να πας παράλληλα στον ίδιο βαθμό από αυτό που δέχτηκες ή να το δεις πρώτα από την θέση του. Δεν θέλω να σταθώ και να αναλύσω τα περί κριτικής, το δίνω ως αρχικό παράδειγμα και ως αφορμή για να δούμε λίγο τον τρόπο και τον λόγο που ασκείται μια κριτική και έχει να κάνει με το πόσο ανασφαλής είναι κάποιος με βάση το βαθμό και τον λόγο που κριτικάρει. Μπαίνοντας στη θέση του άλλου, για όποιον φυσικά μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο, ανοίγουμε μια άλλη οπτική γωνιά του ιδίου θέματος και έτσι μπορούμε να καταλάβουμε πολλά!

Οι ανασφάλειες που έχει ο καθένας έχουν να κάνουν με το πόσο μπορούν να δεχτούν ότι βλέπουν, ακούν και νιώθουν από κάποιον ή για κάποιον. Το πρόβλημα ξεκινάει από κάτι προφανές που δύσκολα παραδέχεται κάποιος στον εαυτό του, πόσο μάλλον σε άλλους. Το να τα έχει βρει πρώτα καλά με τον ίδιο του τον εαυτό και μετά να τα βρει με τους άλλους.

Αναρωτιέστε γιατί υπάρχει χάσμα επικοινωνίας και γιατί δεν μπορείτε να βρείτε το άλλο σας μισό, γιατί στις σχέσεις σας με τους ανθρώπους κανείς δεν μπορεί να σας καταλάβει, γιατί μερικοί κάνουν τα εύκολα δύσκολα, γιατί αλλιώς ήταν στην αρχή και αλλιώς έγιναν τώρα όλα, και χιλιάδες άλλα γιατί που δεν μπορείτε να εξηγήσετε και δεν κοιτάτε πως πρώτα με τον εαυτό σας δεν έχετε επικοινωνία σας φταίνε οι άλλοι!!!

Έχουμε μάθει να βάζουμε τον πήχη του θέλω μας σε τέτοια θέση για να ορίσουμε στους άλλους πως πρέπει να είναι απέναντι μας, και δεν κοιτάμε πόσο μακριά ήμαστε εμείς από αυτόν. Φυσικά και όλοι μας θέλουμε το καλύτερο για τον εαυτό μας, και φυσικά σαν εμάς κανένας άλλος, και φυσικά μετά από εμάς το χάος και μετά εμείς και μετά το χάος και… και… και…! Και μαλακίες….!!!!

Ο ασφαλής ο άνθρωπος φαίνεται… Δεν χρειάζεται καμίας μορφής επιβεβαίωση για τίποτα από ότι κάνει. Ξέρει ποιος είναι, ξέρει τα θετικά του τα αρνητικά του σε τι είναι καλός και σε τι όχι. Μπορεί να δεχτεί και να δώσει τα πάντα! Ο ανασφαλής ο άνθρωπος από την άλλη, απλά αντιδράει σε όλα. Δεν μπορεί να δεχτεί τίποτα… κάθε τι που βλέπει γύρω του, ότι και αν είναι αυτό, δεν έχει καμία ικανότητα να το αντιμετωπίσει και είναι φυσικό να το απορρίπτει. Βασικά υπάρχουν και οι δήθεν που ταξινομούν σε προσωπικό συμφέρον το κάθε τι και πράττουν αναλόγως. Αν μας βολεύει το δεχόμαστε, και ας μην καταλάβαμε τι είναι, αν δεν μας βολεύει το απορρίπτουμε.

Ασφαλής και ανασφαλής… η μόνη μορφή που καταρρίπτει τον βασικό νόμο της φυσικής, ότι τα ετερώνυμα έλκονται. Εδώ απωθούνται!!! Όσο για τα ομώνυμα τώρα… τι να σας πω; Βρείτε τα με τον εαυτό σας πρώτα και πείτε μου εσείς…

Συνήθως γράφω σκέψεις μου που υπάρχουν χρόνια μέσα μου και ζω μέσα σε αυτές, πολλές φορές όμως γράφω κάτι που αντιμετωπίζω την παρούσα στιγμή. Ποτέ όμως δεν γράφω με ανασφάλεια!!! Ψυχικές επιβεβαιώσεις δεν μπορώ να δώσω σε κανέναν, ούτε συμβουλές, δεν έχω τέτοια ιδιότητα. Το είπα και άλλη φορά, δεν ορίζω κανενός λειτουργιά και ούτε καθορίζω νόμους ψυχικής ισορροπίας. Ανακατεύω ασύνδετα το κάθε σκεπτόμενο άτομο προβληματίζοντας το να δει πέραν από το προφανές. Δεν απευθύνομαι σε αυτούς που δεν μπορούν να δούνε πέραν από τη μύτη τους, όσο μεγάλη και αν την έχουν όσο ψηλά και αν την κρατάνε.

Από τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα όλοι μας έχουμε κάποιο. Άλλοι έχουν ένα και άλλοι πολλά, πολλοί μάλιστα μπορεί να υπόκεινται σε όλα. Σε όποιο λοιπόν από αυτά αν πέφτω με τον τρόπο μου ποτέ μα ποτέ δεν θα ασκήσω κριτική για απόψεις, γιατί η έπαρση είναι παράγωγο της ανασφάλειας. Ξέρω να βλέπω τον τρόπο και τον λόγο που θα το δει κάποιος. Ανασφαλής υπήρξα κάποτε και το ξεπέρασα… τώρα ξέρω!

Αυτός που δεν έχει ανασφάλειες ξέρει να κρατήσει αυτό που περισσεύει από εδώ μέσα. Αυτός που έχει όμως ανασφάλειες απλά μου περισσεύει εμένα!

Share post:

LATEST

MUSTS

Οι Megadeth ανακοίνωσαν τις λεπτομέρειες του νέου τους άλμπουμ “The Sick, The Dying… And The Dead”

Η πολυαναμενόμενη επιστροφή των Megadeth και του Dave Mustaine...

Διάσημοι συγγραφείς που πέθαναν στον άσσο

Η εικόνα ενός φτωχού συγγραφέα που παλεύει για μια...

Οι Metallica κάνουν σεμινάρια στους θαυμαστές τους

Οι Metallica συνεργάστηκαν με τη Yousician, διαδραστική και εκπαιδευτική...

“Ants from up there”: Μετά από ένα χρόνο οι Black Country, New Road επιβεβαιώνουν όλους όσους πίστεψαν στο ντεμπούτο τους

Κινηματογραφικές μπαλάντες, δραματικότηταs "Funeral" των "Arcade Fire", sci-fi κατάθλιψη...
Punked