“Ένα ήσυχο μέρος” του Τζον Κρασίνσκι (A Quiet Place)

Date:

Χωρίς να πει μια λέξη, η ταινία σε μεταφέρει κατευθείαν στην πλοκή της: μια οικογένεια εγκαταλείπει μια έρημη πόλη και προχωρά μέσα στο δάσος, προσπαθώντας απεγνωσμένα να μην ακουστεί ο παραμικρός θόρυβος.

Μέχρι που τελικά συμβαίνει το μοιραίο, κάνει την εμφάνισή της μια “τερατούκλα” και καταλαβαίνεις γιατί στην πόλη επικρατεί ερημιά. Αυτά είναι λίγο-πολύ όλα όσα χρειάζεται να ξέρεις, δεν θα μαθεις ποτέ τίποτα περισσότερο, και καλά θα κάνεις, γιατί η ταινία στην καρδιά της δεν είναι ένα μετα-αποκαλυπτικό sci-fi αλλά μια ταινία τρόμου για όλη την οικογένεια. Η μαμά, ο μπαμπάς, και τα δύο παιδιά, βρίσκουν καταφύγιο σε ένα σπίτι στο δάσος, όπου έχουν προσαρμόσει την καθημερινότητά τους σε μια αέναη σιγή, καθώς τα μυστηριώδη τέρατα είναι τυφλά και επιτίθενται θανατηφόρα με τον παραμικρό ήχο.

image4Ολόκληρη η ταινία πηγάζει από τα μέλη αυτής της οικογένειας και τις μεταξύ τους σχέσεις. Υπάρχουν οι δύο γονείς που κάνουν το παν για να προστατέψουν τα παιδιά τους – υπάρχει μια στιγμή όπου η Εμιλι Μπλαντ λέει «Τι είμαστε αν δεν μπορούμε να τα προστατέψουμε; Πρέπει να τα προστατέψουμε» και αυτή είναι η ατάκα πάνω στην οποία μοιάζει να χτίστηκε όλη η υπόλοιπη ιστορία.

Υπάρχει η κόρη η οποία κατηγορεί τον εαυτό της για το θάνατο του μικρού της αδερφού και πιστεύει πως οι γονείς της δεν την αγαπάνε πια. Υπάρχει ο τρομοκρατημένος γιος που οι γονείς του προσπαθούν να του αναπτύξουν τις ικανότητες επιβίωσης και να τον μορφώσουν. Υπάρχουν όλες αυτές οι δυναμικές, οι οποίες αποδυναμώνονται κάθε φορά που η ταινία στην προσπάθειά της να σε τρομάξει, υποτιμά τόσο την ιστορία όσο και τους χαρακτήρες της.

qpΠοντάρει πολύ στη δημιουργία ατμόσφαιρας την οποία όμως ακυρώνει μόνη της με την εύκολη λύση των απανωτών jump scare, ενώ θέλει τόσο κραυγαλέα να σου δείξει ότι κάτι σημαντικό γίνεται τώρα που θα παίξει ρόλο παρακάτω, κάτι που οδηγεί σε υπερβολικά στημένες σκηνές που θέλουν να εκβιάσουν τον τρόμο με έναν φτηνό και κακοσκηνοθετημένο τρόπο που δεν αξίζει σε μια τέτοια ιστορία.

Ο ήχος που είναι πάρα πολύ σημαντικός για τη δημιουργία αυτού του κόσμου όπου βασιλεύει η ησυχία, σου δίνει όσα χρειάζεσαι, αλλά μετά τη νιοστή προσπάθεια να σε τρομάξει με απότομες αυξομειώσεις έντασης, σταματάς να του έχεις εμπιστοσύνη. Είναι μια ταινία που οι μόνες καταβολές που φαίνεται να έχει είναι κάποια καλά θρίλερ των τελευταίων ετών και είναι σοκαριστικό το πόσο αγνοεί τις τεχνικές οπτικής αφήγησης των ταινιών χωρίς ήχο. Οι σκηνές που δείχνουν την νέα καθημερινότητα της οικογένειας σου δίνουν το συναίσθημα στο πιάτο, σαν να έχουν βγει από διαφημιστικό, αν και ως προς αυτή την άποψη είναι αποτελεσματικές. Ξεχωρίζει από το σωρό των ταινιών τρόμου των τελευταίων ετών λόγω του σεναρίου της αλλά δε ξέρω πώς θα παρασύρει κάποιον για τον οποίο ο κινηματογράφος δεν ξεκίνησε το 2000.

(Η ταινία προβάλλεται στους κινηματογράφους από τη UIP.)

Ορέστης Μαλτέζος
Ορέστης Μαλτέζος
Η πρώτη μου ανάμνηση είναι να γράφω ταινίες στο βίντεο, και παρότι άλλαξε η τεχνολογία, το χούι του συλλέκτη ταινιών έμεινε αναλλοίωτο. Με λένε Ορέστη Μαλτέζο, είμαι σκηνοθέτης, και ο κινηματογράφος είναι ο δεύτερος έρωτας της ζωής μου. Γιατί ακόμα κι αν η μέρα σου είναι σκατά, μπορείς να δεις μια ταινία με κάποιον που η μέρα του είναι πολύ χειρότερη.

Share post:

LATEST

MUSTS

Οι Megadeth ανακοίνωσαν τις λεπτομέρειες του νέου τους άλμπουμ “The Sick, The Dying… And The Dead”

Η πολυαναμενόμενη επιστροφή των Megadeth και του Dave Mustaine...

Διάσημοι συγγραφείς που πέθαναν στον άσσο

Η εικόνα ενός φτωχού συγγραφέα που παλεύει για μια...

Οι Metallica κάνουν σεμινάρια στους θαυμαστές τους

Οι Metallica συνεργάστηκαν με τη Yousician, διαδραστική και εκπαιδευτική...

“Ants from up there”: Μετά από ένα χρόνο οι Black Country, New Road επιβεβαιώνουν όλους όσους πίστεψαν στο ντεμπούτο τους

Κινηματογραφικές μπαλάντες, δραματικότηταs "Funeral" των "Arcade Fire", sci-fi κατάθλιψη...
Punked