Η αγαπημένη μας Catharina “Nina” Hagen, αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες μορφές της Punk σκηνής, η οποία γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου του 1955. Η μητέρα της Eva Maria Hagen, ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στην ανατολική Γερμανία και σίγουρα η μικρή Nina, δε θα αργούσε να ακολουθήσει τα βήματα της.

Η Hagen λοιπόν ξεκίνησε την καριέρα της σαν ηθοποιός και εμφανίστηκε σε αρκετές παραγωγές κοντά στη μητέρα της. Στα 19 της εντάχθηκε στο συγκρότημα Automobil, με το οποίο έκανε μόνο μια επιτυχία το “Farbfilm”. Ερμήνευσε το κομμάτι με ιδιαίτερο πάθος και το βιντεοκλίπ του γυρίστηκε, με μια ασπρόμαυρη κάμερα σε μονό πλάνο. Εξάλλου το ασπρόμαυρο στυλ, ήταν πάντα κάτι που θα την χαρακτήριζε.

6Όταν αφαίρεσαν από τον πατριό της Wolf Biermann την Γερμανική του υπηκοότητα, τον ακολούθησε στο Αμβούργο, όπου σύντομα θα την περίμενε ένα καινούριο συμβόλαιο με τη δισκογραφική CBS Records. Το συγκρότημα θα ονομαζόταν Nina Hagen Band, και μια μοναδική διαδρομή θα ξεκινούσε πανηγυρικά.

Το ομότιτλο ντεμπούτο άλμπουμ τους κυκλοφόρησε το 1978, και γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Οι στίχοι τους ήταν εκκεντρικοί, μιλούσαν ξεκάθαρα χωρίς υπονοούμενα και ήταν αρκετά περίεργοι στο κλασσικό κοινό της εποχής. Τραγουδούσε, ούρλιαζε…για την ακρίβεια τσίριζε, ενώ μιλούσε ανοιχτά για το θάνατο και το σεξ.

Το συγκρότημα κυκλοφόρησε ένα ακόμη άλμπουμ με τίτλο Unbehagen, λίγο πριν τη διάλυση του το 1979. Ήταν η ίδια χρονιά που η Nina θα προκαλούσε σκάνδαλο δίνοντας οδηγίες για το “πως να αυνανιστείτε σωστά” σε ένα Αυστριακό talk show. Ο παρουσιαστής είχε μείνει άφωνος και δεν την διέκοψε καν. Δεν ήταν τυχαίο ότι απολύθηκε αμέσως μετά το τέλος της εκπομπής

Μετά λοιπόν την ιστορική της τηλεοπτική εμφάνιση, υπέγραψε το 1982 ένα καινούριο συμβόλαιο με την CBS και κυκλοφόρησε το ντεμπούτο σόλο άλμπουμ της NunSexMonkRock, όπου έμμελε να ήταν και ο πρώτος δίσκος που θα την έκανε διάσημη στα Αμερικανικά charts.

1Ακολούθησαν 2 ακόμα άλμπουμ, το Fearless το 1983 και το Nina Hagen in Ekstasy το 1985, μέχρι που το συμβόλαιο της με την CBS έληξε και δεν ανανεώθηκε ποτέ. Ήταν το 1989 που θα της γινόταν πρόταση από την Mercury Records με την οποία θα  κυκλοφορούσε 3 άλμπουμ το Νina Hagen (1989), το Street (1991), και το Revolution Ballroom (1993). Παρόλα αυτά κανένα τους δεν γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία. Σκοτίστηκε!

Το comeback της θα γινόταν το 2000 με το άλμπουμ Return of the Mother. Η ίδια δε σταμάτησε ποτέ να στηρίζει όσους βρισκόντουσαν στο περιθώριο. Έχει στηρίξει όσο μπορεί ψυχιατρικά ιδρύματα και έχει βοηθήσει αρκετά με προσωπική εργασία σε νοσοκομεία. Είναι εξάλλου ιδιαίτερα γνωστή, για τον ενεργό της ακτιβισμό.

Η ίδια πιστεύει στο κάρμα, και θεωρεί ότι αυτό την έχει βοηθήσει να δεί αρκετές φορές το θάνατο κατάματα. Παρόλα αυτά έχει αρκετά μπερδεμένες θρησκευτικές πεποιθήσεις.

Πέρα από τη μουσική της καριέρα έχει συμμετάσχει σε αρκετές μεταγλωτίσεις. Έχει γράψει τρείς αυτοβιογραφίες, το Ich bin ein Berliner (1988), το Nina Hagen: That’s Why the Lady Is a Punk (2003), και το Bekenntnisse (2010).

Είτε είναι στο στυλ σου είτε όχι, οφείλεις να παραδεχτείς ότι η γοητεία της δε γνωρίζει μουσική και προτιμήσεις. Η Nina υπήρξε μια ιδιαίτερη εκκεντρική κουκίδα μέσα στο μονότονο χάρτη της εποχής, και χάραξε με το προσωπικό της στυλ ένα καινούριο δρόμο, για τις επόμενες γενιές τραγουδιστών εκεί έξω. Κοινώς θα σέβεστε!

Nancy Von X