Doris Day: Ένα αφιέρωμα στην πιο ρομαντική κοπέλα του Χόλιγουντ

«Δεν καταλαβαίνω γιατί το κερδίζω αυτό, αλλά το λατρεύω», είπε η Doris Day ενώ έπαιρνε στα χέρια της το βραβείο συνολικής προσφοράς Cecil B. DeMille στις Χρυσές Σφαίρες το 1989. «Αυτή η βιομηχανία μου έχει δώσει μεγάλη ευτυχία. Εχω δουλέψει με την αφρόκρεμα». Και δεν έλεγε ψέματα, αφού ο Frank Sinatra, ο James Stewart, ο Cary Grant και φυσικά ο Rock Hudson, ήταν μόνο μερικοί από τους συμπρωταγωνιστές της.

https-s-yimg-com-os-creatr-images-2019-05-eb2a0d90-764a-11e9-837f-0880dc1846ba

Γεννημένη το 1922 ως Doris Mary Ann Kappelhoff, στερήθηκε από παιδί την επιθυμία της να γίνει επαγγελματίας χορεύτρια μετά από ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, το οποίο όμως την έκανε να ανακαλύψει τις δυνατότητές της στο τραγούδι, αφού όσο ανάρρωνε, άκουγε ατελείωτες ώρες ραδιόφωνο, τραγουδώντας μαζί με τις φωνές της εποχής, όπως οι Benny Goodman και Duke Ellington, αλλά πάνω απ’ όλα με την Ella Fitzgerald. Ετσι ξεκίνησε μαθήματα τραγουδιού και τα επόμενα χρόνια άρχισε να εμφανίζεται σε μουσικά κέντρα, ενώ το 1945 κυκλοφόρησε την πρώτη της μεγάλη επιτυχία, το «Sentimental Journey», ένα τραγούδι το οποίο δυο χρόνια αργότερα ηχογράφησε και το παιδικό της ίνδαλμα, η ίδια η Ella Fitzgerald.

Σε αυτό το τραγούδι την άκουσαν οι συνθέτες Jule Styne και Sammy Cahn, το οποίο η Doris ερμήνευε συνεχώς σε μια περιοδεία της σε όλη την Αμερική και της πρότεινε έναν ρόλο στην ταινία «Romance on the High Seas», ένα κωμικό μιούζικαλ στο οποίο έγραφαν τα τραγούδια. Την έπεισαν να κάνει μια οντισιόν με τον σκηνοθέτη της ταινίας, τον θρυλικό Michael Curtiz, ο οποίος έψαχνε μια κοπέλα που προσωποποιούσε τον όρο «All-American Girl», της πρόσφερε τον ρόλο και την ενθάρρυνε να μην κάνει μαθήματα υποκριτικής, λέγοντάς της πως «όποιον ρόλο και να παίξεις, πάντα θα είσαι εσύ, η Doris Day, που θα λάμπει μέσα από τον ρόλο». Η ταινία χάρισε στην Doris το δεύτερο μεγάλο σουξέ της, το «It’s Magic», και στον Curtiz την περηφάνια του να έχει ανακαλύψει την Doris Day.

Day-Doris-adv-obit-slide-5-R3-T-article-LargeΣτο μεταξύ το αστέρι της μεγάλωνε συνεχώς, συνεχίζοντας να πρωταγωνιστεί σε μιούζικαλ αλλά και κυκλοφορώντας δίσκους, σπάζοντας συνεχώς ρεκόρ πωλήσεων. Τεράστια ήταν η δημοφιλία της στα αμερικανικά στρατά, αφού η αίσθηση της νοσταλγίας που περιείχαν τα τραγούδια και οι ταινίες της, έκαναν τους στρατιώτες να θυμούνται τον τόπο τους από τον οποίο βρίσκονταν μακριά.

Μια τεράστια επιτυχία της Doris Day ήταν η ταινία «Calamity Jane» που γύρισε με τη Warner Bros. το 1955 και που υπήρξε η πιο αγαπημένη της. Στο πλάι του Howard Keel, η Doris Day ερμήνευσε τον ομώνυμο ρόλο αλλά και μια σειρά από εύθυμα κομμάτια, με την μπαλάντα «Secret Love» να κερδίζει Οσκαρ τραγουδιού. Σύντομα άρχισε να παίζει και σε πιο δραματικές δουλειές, όπως η μιούζικαλ υπερπαραγωγή «Love Me or Leave Me» στην οποία όλοι απόρησαν πώς δεν προτάθηκε για Οσκαρ. Θα χρειαζόταν να περιμένει λίγα χρόνια ακόμα γι’ αυτό.

Η Doris δεν είχε ποτέ μεγάλη αυτοπεποίθηση σαν ηθοποιός και η μεγάλη δοκιμασία της ήρθε όταν πρωταγωνίστησε στην ταινία «The Man Who Knew Too Much», σε σκηνοθεσία του Alfred Hitchcock. Το μοναδικό της στήριγμα ήταν ο συμπρωταγωνιστής της, James Stewart, αφού όσον αφορά τη σχέση του με τους ηθοποιούς, ο Hitchcock δεν ήταν και ο πιο ‘φιλικός’ σκηνοθέτης. Η Doris ήταν σίγουρη ότι πως ο λόγος που δεν της έδινε καμιά οδηγία ήταν η ανικανότητά της, αλλά ο Hitchcock έβαλε τα πράγματα στη θέση τους λέγοντάς της: «Αγαπητή Ντόρις, δεν έχεις κάνει κάτι ώστε να με αναγκάσεις να σου δώσω οδηγίες». Εκεί, η Day ερμηνεύει το αθάνατο «Que Sera, Sera», δίνοντας παράλληλα μια δραματικά συναισθηματική ερμηνεία στην κλιμάκωση της ταινίας.

Εχοντας αποδείξει την αξία της και σε απαιτητικούς δραματικούς ρόλους, η Doris κάνει μια απότομη στροφή στην κωμωδία, πρωταγωνιστώντας σε μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές κομεντί της δεκαετίας του ’60, και η καλύτερη εξ’ αυτών, το «Pillow Talk», με συμπρωταγωνιστή τον Rock Hudson, για την οποία πήρε και την μοναδική της υποψηφιότητα για Οσκαρ. Μπορεί να το έχασε από τη Simone Signoret για το «Room at the Top», αλλά παραμένει μία από τις καλύτερες στιγμές της καριέρας της. Η Doris Day υποδύεται την εσωτερική διακοσμήτρια Jan Morrow, η οποία αδυνατεί να κάνει τα τηλεφωνήματά της, αφού μοιράζεται τη γραμμή με έναν playboy που γκομενίζει στο τηλέφωνο όλη μέρα. Είναι το απόλυτο μίσος-με-την-πρώτη-ματιά, όπως μόνο οι καλύτερες κομεντί ξέρουν να κάνουν.

TELEMMGLPICT000196993588-trans-Nv-BQz-QNjv4-Bqo6oi25hrttqa-ZP3mi-V5-TZq-CSp-Jq-Gv-XAwh1z7-Wr-U4ws8Το τέλος των sixties έφερε πολλές αλλαγές στην αμερικάνικη κουλτούρα και τις αντιλήψεις απέναντι στο σεξ, καθιστώντας τις ταινίες της Doris Day υπερβολικά ανάλαφρες, κάνοντας το κοινό να την χαρακτηρίσει ως τη «γηραιότερη παρθένα του κόσμου». Η ίδια όμως δεν είχε καμία πρόθεση να αλλάξει, απορρίπτοντας χαρακτηριστικά την πρόταση να υποδυθεί την “κυρία Ρόμπινσον” στον «Πρωτάρη», αποκαλώντας το σενάριο “χυδαίο και προσβλητικό”. Τις επόμενες δεκαετίες, η Doris Day πέρασε στην τηλεόραση όπου παρουσίαζε τις δικές της εκπομπές, ενώ παράλληλα μπλεκόταν σε μεγάλες δικαστικές διαμάχες μετά από σοβαρά οικονομικά μπλεξίματα και τους θανάτους των δύο τελευταίων της συζύγων, από τους τέσσερις συνολικά.

Η Doris Day στην πραγματικότητα ποτέ δεν έχασε τους πιστούς της φαν, οι οποίοι μέχρι και σήμερα κρατάνε σε υψηλή δημοφιλία τα τραγούδια και τις ταινίες της, ενώ οι ρομαντικές κωμωδίες στις οποίες πρωταγωνίστησε, επηρέασαν καθοριστικά το είδος έτσι όπως το ξέρουμε σήμερα. Μια χαρακτηριστική αναφορά είναι η ταινία «Down with Love» με την Renee Zellweger και τον Ewan McGregor, στην οποία αναβιώνουν όλα τα αθεράπευτα sixties στοιχεία των ταινιών της, σε έναν απόλυτο φόρο τιμής στη μεγάλη ρομαντική κυρία του Χόλιγουντ.

Ορέστης Μαλτέζος

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

1 + 8 =