Τι κάνει έναν αθλητή σπουδαίο; Φυσικά τα κατορθώματά του μέσα στο γήπεδο. Τι τον κάνει όμως σπουδαίο άνθρωπο; Η δράση του έξω από αυτό.

Τις ημέρες της καραντίνας ένα από τα κυρίαρχα θέματα της επικαιρότητας ήταν το “Last Dance”. H σειρά η οποία μας έβαλε να αναπολήσουμε τα παιδικά μας χρόνια, βλέποντας ξανά τα κατορθώματα του Τζόρνταν και των Μπουλς της δεκαετίας του ’90.

Μέσα από τα 10 επεισόδια του ESPN θυμηθήκαμε πάλι πως ένας αφροαμερικανός κατόρθωσε να αναρριχηθεί στην κορυφή του κόσμου, να γίνει σύμβολο για το Παγκόσμιο μπάσκετ και να ξοδεύει κάποια από τα εκατοντάδες εκατομμύρια που έχει κερδίσει στην καριέρα του στον τζόγο.

Μοιραία και αναπόφευκτα, δεν έλειψαν οι συγκρίσεις με τον τωρινό «βασιλιά» του μπάσκετ, Λεμπρόν Τζέιμς, για το ποιος είναι ο καλύτερος στο παρκέ. Αρχικά θα σας πω τη γνώμη μου πάνω σε αυτό: Δεν τίθεται θέμα σύγκρισης μπασκετικών ικανοτήτων, ο Τζόρνταν είναι καλύτερος με διαφορά. Τι συμβαίνει όμως όταν η σύγκριση αυτή περνάει σε επίπεδο χαρακτήρα;

Είδαμε το πάθος του Τζόρνταν για τον ανταγωνισμό, κάποιοι έμαθαν ότι μπροστά στα κέρδη του δεν υπολόγιζε τίποτα άλλο, ενώ σε κάποιους κακοφάνηκε όταν συνειδητοποίησαν ότι ο αγαπημένος τους παίκτης (είναι και δικός μου) ήταν ένας άνθρωπος που έκανε σε κάθε ευκαιρία μπούλινγκ στους συμπαίκτες του.

100687718-246235179812437-8089573556305788928-nΟ άνθρωπος έχει ψύχωση με τον ανταγωνισμό, με γεια του με χαρά του, ειδικά αν αυτό το στοιχείο του έδωσε την ώθηση να μαγεύει τον πλανήτη κάθε φορά που πατούσε το παρκέ. Από εκεί και πέρα όμως, μιλάμε για έναν εγωιστή που δεν τόλμησε να πάρει θέση για κοινωνικά θέματα μόνο και μόνο για να μην κάνει ζημιά στις εταιρείες που προμόταρε αλλά και στην ίδια του την τσέπη.

Κι εκεί αρχίζει η ντροπιαστική σύγκριση με τον Τζέιμς. Έναν αθλητή ίδιου επιπέδου ο οποίος σε κάθε κοινωνική αναταραχή των ΗΠΑ σπεύδει να ξεκαθαρίσει ότι δεν ανέχεται τον ρατσισμό και πάει κόντρα στο κατεστημένο που θέλει λευκούς φασίστες να δολοφονούν αφροαμερικανούς για την πλάκα τους.

Αθλητής πρότυπο, άνθρωπος για να του μοιάσεις. Ποτέ δεν έκρυψε την οργή του για τα όσα συμβαίνουν στις ΗΠΑ και πάντα έστελνε μήνυμα ισότητας. Δε φοβήθηκε μη χάσει χρήματα, έβαλε την εταιρεία του να βγάλει παπούτσια με τα ίδια μηνύματα ώστε να τα φοράει στο παρκέ και να μοιράζεται τις σκέψεις του με τους απλούς φιλάθλους.

12Ευτυχώς για τον πλανήτη, για κάθε Τζόρνταν που θα αρνείται να πάρει το μέρος ενός αφροαμερικάνου σε τοπικές εκλογές για να μη στεναχωρήσει τους καταναλωτές της κάθε Nike, θα υπάρχει πάντα ένας Λεμπρόν που θα τους γράφει στα παλιά του τα παπούτσια (καλύτερα στα αρχίδια του) και θα πολεμάει εκτός από το να κερδίζει δαχτυλίδια και για τους συνανθρώπους του.

Η σύγκριση των δύο αυτών τεράστιων αθλητών σε ανθρώπινο επίπεδο, είναι άνιση. Ο Λεμπρόν τον «έφαγε» τον κο, 23 με σκορ 100-0.

ΥΓ. Δεν παρακαλάνε μόνο στις ΗΠΑ για μια ανάσα. Παρακαλούν και στην Ομόνοια. Και τα δικά μας ΜΜΕ, αντί να αναδείξουν την φρίκη του θανάτου, φτιάχνουν «σενάρια» για να ξεπλύνουν τον φασισμό.

ΥΓ1. Ποτέ ξανά κανένας δολοφονημένος από χέρια φασίστα.

Νίκος Καλαμπάκας