Περπατήσαμε στους νέους δρόμους της Αθήνας και σας μεταφέρουμε την εμπειρία μας.

Καλοκαιράκι.

Η εποχή που οι Έλληνες ξεχύνονται στις παραλίες προκειμένου να ξεφύγουν από την «κόλαση» της πόλης. Μια τέτοια ηλιόλουστη μέρα που ο υδράργυρος είχε φτάσει τους 35 βαθμούς, αποφάσισα να κάνω τον μεγάλο περίπατο για να δω τα έργα που έγιναν στην πόλη μας για να εξυπηρετηθούν οι πολίτες.

Περπάτησα λοιπόν από το Παγκράτι κι έφτασα στην Ομόνοια. Τρομερή ιδέα είχε ο δήμαρχος να ξέρετε. Μέχρι το Ζάππειο όλα ήταν ιδανικά, η κίνηση δίπλα μου υποφερτή, ο δρόμος αλλαγμένος. Νέες εικόνες στην Αθήνα, έδιναν μια διαφορετική “νότα” και σε γέμιζαν αισιοδοξία. Μέχρι που φάνηκε μπροστά μου η Βουλή. Και εκεί, ξεκίνησε το μαρτύριο.

Το να περπατάς σε ένα φρεσκοβαμμένο κίτρινο δρόμο, ο οποίος έχει μαυρίσει επειδή ξέβαψε, δεν το λες και ομορφιά. Όμως, μακάρι να ήταν αυτό το πρόβλημα. Δίπλα μας το καυσαέριο έκανε πάρτι από τα σταματημένα αυτοκίνητα. Οι οδηγοί θυμόντουσαν συχνά – πυκνά τα θεία και τα έβαζαν στο στοματάκι τους, δίχως καμία απολύτως ψυχραιμία.

5095980Άπαντες βλαστημούσαν την ώρα και τη στιγμή που αποφάσισαν να μπλοκάρουν στην κίνηση της Πανεπιστημίου. Στην άκρη του δρόμου φιγουράρουν οι περήφανες ζαρντινιέρες που φιλοξενούν τα άνθη και τους φοίνικες που διακοσμούν πλέον την πόλη μας. Οι φοίνικες φαίνονταν, τα λουλούδια είχαν μαραθεί μέσα στις τσίγγινες κατασκευές, σε ένα σκηνικό που θύμιζε μαραμένο τοπίο. Εικόνα αποκρουστική για κάτι το οποίο στοίχισε ένα κάρο χρήματα και έβαλε σε τέτοια ταλαιπωρία τους πολίτες, οδηγούς και πεζούς.

Η προχειρότητα με την οποία ενεργούμε στην πόλη μας, αποδείχτηκε για μια ακόμα φορά ότι είναι νόμος. Ξοδέψαμε τόσα χρήματα για το τίποτα, αφού λέγεται ότι ήδη ο δήμαρχός μας ψάχνει τρόπο να πάρει πίσω όσα έγιναν.

Ο μεγάλος περίπατος χρειάστηκε κάτι λιγότερο από ένα μήνα για να εξελιχθεί σε φιάσκο.

Από εμένα είναι «ΟΧΙ».

Νίκος Καλαμπάκας