Οι γυναίκες όταν χωρίζουν το μοιράζονται. Με τη μάνα τους, με τις φίλες τους, με το Facebook, με όποιον ξέρουν αλλά και δεν ξέρουν, με το σύμπαν και γενικά με κάθε άνθρωπο που μάλλον δεν τον ενδιαφέρει καθόλου.

Αυτό το κάνουν όχι γιατί θέλουν πραγματικά να το μοιραστούν με όλους αυτούς για να νιώσουν καλύτερα, αλλά για να πιάσει το παρασύνθημα ο πρώην και να επιστρέψει. Δεν ξέρω πως συνδέουν αυτά τα δυο άσχετα μεταξύ τους πράγματα αν και είμαι γυναίκα αλλά συμβαίνει. Θεωρώ πως όταν οι γυναίκες σταματήσουν να σκέφτονται σαν μονοκύτταροι οργανισμοί στο θέμα του χωρισμού ίσως η ανθρωπότητα προοδεύσει στις διαπροσωπικές σχέσεις.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Εκείνη χωρίζει, εκείνος επίσης. Εκείνος, το πολύ πολύ να το πει σε κανέναν δυο κολλητούς του, να πιούνε καμιά μπύρα χωρίς να συζητήσουν και τίποτα το ουσιαστικό για αυτό το θέμα, άντε να του κάνουν κανένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη τύπου «πατ πατ» σε συμπονώ μεγάλε και έχω δει κάτι παρόμοιο να κάνει ο παππούς μου στο θείο μου κάποτε, και να λήξει το θέμα με το συμπέρασμα «δεν πειράζει ρε φίλε, όλες το ίδιο είναι, μη στεναχωριέσαι θα βρεις άλλη»… (κάπως έτσι τελοσπάντων αλλά όχι τόσο ξενέρωτα όπως το έγραψα).

Εκείνη απ την άλλη, για το χωρισμό της έχει αναστατώσει την ανθρωπότητα. Βρίσκονται επί ποδός μητέρα, αδερφή-ες, ξαδέρφες, συνάδελφοι, φίλες, η κομμώτρια, η μανικιουρίστα της, ενώ πιθανότατα συμμετέχουν στο δράμα οι γειτόνισσες και ο γυναικολόγος της. Όλοι αυτοί ακούνε το δράμα της και υπερ αναλύουν. Ο καθένας ανάλογα με το επίπεδο σύνδεσης που είχε με το ζευγάρι και με το προσωπικό του status. Καλά το ότι φταίει ο άλλος εννοείται, δε χρειάζεται να το αναφέρουμε καν. Ότι αυτή είναι υπέροχη, πανέμορφη, η καλύτερη, ότι έκανε υπομονή, ότι και πολύ του έπεφτε και ότι της αξίζει κάτι καλύτερο και πάλι εννοούνται. Εκείνη όμως απαρηγόρητη. Τον θέλει. Και τι κάνει; Χρησιμοποιεί την τεχνολογία: Ξεσπα στο Facebook.

656Εμείς λοιπόν που τυχαίνει να έχουμε μια ή δυστυχώς περισσότερες από μια χωρισμένες και πληγωμένες στη friend list μας, καθώς μπαίνουμε ανυποψίαστοι στο timeline μας, βλέπουμε μια κυκλοθυμική συμπεριφορά από μεριάς τους η οποία σε βαριές περιπτώσεις μας κάνει να πατήσουμε το delete. Τι κάνει λοιπόν η χωρισμένη:

Αρχικά, οι αναρτήσεις είναι βαθυστόχαστες. Έχουν παραλήπτη, αλλά είναι σα να μην έχουν, κάτι σαν τις προφητείες του Παΐσιου. Πρόκειται για ρητά τύπου Δεγαμινιώτη ή ποιήματα του Λειβαδίτη τα οποία γράφουν τσιτάτα για την αγάπη, τον έρωτα και τις σχέσεις και φυσικά τα έχει προσωποποιήσει γιατί «Μπορεί να μην είναι τέλεια, είναι όμως τουλάχιστον αυθεντική».

Στη συνέχεια το κρεσέντο συνεχίζεται με αναρτήσεις τραγουδιών, ανάλογων με την περίσταση, δηλαδή τον χωρισμό τα οποία βέβαια ποικίλλουν σε είδος αφού η κάθε χωρισμένη ακούει άλλη μουσική: Έτσι, θα δεις από «Κόκκινη Γραμμή» της Νατάσσας Θεοδωρίδου μέχρι και το «Hello» της Adele. Οι φίλες από κάτω στα σχόλια θα γράψουν πάρα πολλές αινιγματικές ατάκες που δεν είναι καθόλου αινιγματικές και θα την αποθεώσουν πετώντας υπονοούμενα που δεν είναι καθόλου υπονοούμενα.

Και μετά, η χωρισμένη θα κάνει check in παράλληλα με ανάρτηση υπέρλαμπρης φωτογραφίας στην οποία θα φαίνεται ότι περνάει απλά τέλεια, υπέροχα, μοναδικά, καταπληκτικά, ότι είναι πάρα πολύ χαρούμενη και ότι δεν τρέχει τίποτα γιατί χορεύει γελάει και μοιράζει φιλιά στους θαυμαστές της. Η φάση είναι: «Ο Κώστας; Ποιος Κώστας; Δε θυμάμαι.» Εν τω μεταξύ και αυτό, όπως και όλα τα παραπάνω γίνονται για τον Κώστα και για τον κάθε Κώστα και μάλιστα για να τα δει ο Κώστας και κάθε Κώστας ή κάποιος άλλος και να του το πει, για να δει τι έχασε και να μπουσουλήσει πίσω εκλιπαρώντας τη να τα ξαναβρούν.

Ο κύκλος παράκρουσης της χωρισμένης κλείνει (μέχρι να ξανανοίξει γιατί είναι φαύλος) επειδή μετά από όλα αυτά ο Κώστας πέρα βρέχει, όταν εκείνη καταρρέει. Και δώστου τότε άλλα τραγούδια πόνου, άλλα ρητά πιο πονεμένα, άλλες φωτογραφίες πιο θλιμμένες, άλλα τσιτάτα πιο ανυπόφορα και «ο χρήστης Μαρία νιώθει ότι δεν την αγαπούν στην τοποθεσία Café Παράπονο». Κι εσύ να πρέπει αυτή τη Μαρία να την έχεις φίλη έστω στο Facebook και αυτά να τα βλέπεις κάθε μέρα, πολλές φορές την ημέρα χωρίς να το θέλεις.

Im-FineΚαι η «Μαρία» φίλοι μου δεν είναι μία. Αυτό είναι το πρόβλημα. Είναι πολλές. Και ο «Κώστας» δεν τα βλέπει όλα αυτά γιατί την έχει ξεγραμμένη. Και από το Facebook και γενικά. Και αυτή δε λέει να το καταλάβει. Και εσύ πρέπει να τυραννιέσαι με τις αναρτήσεις που σου σκάνε στον τοίχο και να σπάνε τα νεύρα σου με το «Επιτέλους».. πάψε ν αυτοτιμωρείσαι που δεν μπόρεσες να είσαι αυτό που ήθελε, μην ξεχνάς πολύ καλύτερή του είσαι κλπ…

Αγαπητή «Μαρία» που με διαβάζεις, πάψε να συμπεριφέρεσαι έτσι δημοσίως, γιατί όχι μόνο δε θα ξαναγυρίσει ο «Κώστας» αλλά θα χάσεις και τους γνωστούς σου. Αγαπητέ «Κώστα» που με διαβάζεις, αλήθεια πες μου, έχεις έστω και μια φορά δώσει έστω και μια δεκάρα για όλα αυτά που ανεβάζει για σένα η κάθε «Μαρία» που χωρίσατε;

Αγαπητή «Μαρία». Αν ο «Κώστας» σε θέλει, θα γυρίσει, χωρίς να κάνεις τίποτα από όλα αυτά. Η συμπεριφορά σου αυτή δεν είναι μαγκιά, είναι αυτοταπείνωση. Αγαπητέ «Κώστα». Aν γυρίσεις αφού δεις όμως όλα αυτά από τη «Μαρία» τότε δεν είναι μαγκια, είναι αυτοταπείνωση.

Έλενα Φάκου

Την Έλενα την βρίσκετε και στο προσωπικό της rebel spotwww.rebelchic.gr

Instagramhttps://www.instagram.com/elenafakou_swkianou/?hl=en

Κάνε το Kink Motel δικό σου εδώ!

Previous articleΤο AthensRocks επιστρέφει το 2021 με ακόμη καλύτερο line-up
Next articleΚατερίνα Γώγου: 60 χρόνια από τη γέννηση της αναρχικής ποιήτριας με τη δακρυσμένη ψυχή
Έλενα Φάκου
Είδα πανκιά με εμβληματικές πανύψηλες χρωματιστές μοϊκάνες το 1993 στην πλατεία Piccadilly Circus του Λονδίνου ενώ πρόλαβα και κάποια να αράζουν στο σταθμό του τρένου στο Μοναστηράκι. Πήγαινα στη Βίλα Αμαλία και η πρώτη συναυλία που είδα ήταν των Panx Romana στο Πεδίο του Άρεως. Μου αρέσει να ονειρεύομαι και να χορεύω ξέφρενα. Τα έχω βρει με τον εαυτό μου και ψάχνω ακόμα την αληθινή αγάπη. Στο Punked δε χρειάζεται να απολογούμαι πλέον στους συντηρητικούς. Όταν φύγω από εδώ θα τα πω όλα στο Θεό. Αν υπάρχει φυσικά. Μέχρι τότε θα βρείτε κυρίως όσα σκέφτομαι στην κατηγορία Σέξινες αλλά ως guest θα κάνω εμφανίσεις και σε άλλες στήλες. Στην προηγούμενη ζωή μου, είπαν ότι ήμουν η Marilyn Monroe. Δεν τους πίστεψα. Νομίζω ότι δούλευα σε τσίρκο. Μπορεί και όχι. Δε θα μάθουμε ποτέ. Ζω για να γράφω και γράφω για να ζω. Να με διαβάζετε.