Στη Χιλή ο κόσμος δεν εξεγέρθηκε για τα εισιτήρια των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς.

Αυτή ήταν η αφορμή. Η αιτία είναι ότι κανείς δε θέλει μια ζωή που θα μαθαίνει να επιβιώνει. Στη Χιλή ο κόσμος διψάει για την πραγματική ζωή. Για την αξιοπρέπεια. Για ένα καλύτερο μέλλον.

Ο ακροδεξιός πρόεδρος κατέβασε στους δρόμους τον στρατό και οι Χιλιανοί απάντησαν με μια διαδήλωση που κάνει τους παρατηρητές να ανατριχιάζουν.

75258609-2438838476337582-4471267366969278464-n

Στη Χιλή ο κόσμος είναι περήφανος. Μπορεί ο νεοφιλελευθερισμός να εφαρμόζεται σε αυτό το κομμάτι της Γης στη Λατινική Αμερική για 30 και βάλε χρόνια, όμως η ανάγκη των πολιτών της χώρας για μια καλύτερη ζωή, μπορεί να τον φρενάρουν.

Στη Χιλή, από το 1988 κι έπειτα ο καπιταλισμός καλπάζει. Βάζει στο περιθώριο τους εργάτες, μαθαίνει τον κόσμο να ζει με τα λίγα. Δημιουργεί κοινωνικές ανισότητες. Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί, φτωχότεροι.

Στη Χιλή ο κόσμος αντιδρά για αυτό. Η εξέγερση που κλιμακώνεται την τελευταία εβδομάδα υπενθυμίζει σε όλους μας ότι η ανάγκη για ζωή δεν καταπιέζεται από την προσπάθεια να μας μάθουν ότι χρειαζόμαστε απλά να επιβιώνουμε.

Η Χιλή βρίσκεται σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Έτσι την χαρακτηρίζουν όσοι έχουν μάθει να καταπιέζουν τον κόσμο. Η αστυνομία πλέον δολοφονεί όσους ονειρεύονται να ζήσουν. Σκοτώνει το δικαίωμα στη ζωή.

Όμως η Χιλή δεν θα πεθάνει. Η Χιλή έμαθε να ζει, να επιβιώνει σε δεκαετίες που το σύστημα της επέβαλε να μη ζητάει, να μην ονειρεύεται. Η Χιλή ονειρεύεται. Εμείς ήρθε η ώρα να ξυπνήσουμε. Και να μην αφήσουμε ποτέ καμία Χιλή στα μαύρα της μεσάνυχτα.

Νίκος Καλαμπάκας