“Θεά αν είναι”… H Χάρις είναι μια ιδέα, και οι ιδέες φίλε μου δε χάνονται ποτέ. Από αυτό το πολύπαθο μουσικό στερέωμα έχουν περάσει φωνές και φωνές, λίγες ήταν όμως αυτές που μίλησαν κατευθείαν μέσα στην ψυχή μας. Η Χάρις λοιπόν είχε όλη τη “χάρη” επάνω της και μας άφησε παρακαταθήκη τα τραγούδια της, με φωνή που έβγαινε πάντα μέσα από την ψυχή της.

Η ίδια δήλωσε στην εκπομπή “Κατάλληλη Ώρα” στο Β’ πρόγραμμα της Ελληνικής ραδιοφωνίας και εξήγησε τους λόγους που την οδήγησαν στην απόφασή της να εγκαταλείψει το τραγούδι καθώς, όπως είπε, αντιμετωπίζει προβλήματα με τη φωνή της.

“Έχω απομακρυνθεί από τραγούδι τελείως. Δεν μπορώ να τραγουδήσω όπως τραγουδούσα παλιά. Και δεν καταδέχομαι να συνεχίσω και να το κάνω αυτό, αν δεν μπορώ να το κάνω καλά. Θα με ακούσετε σε λίγο καιρό σε ένα τραγούδι με τη Γιασμίν, ένα ντουέτο που κάναμε μαζί που έχω γράψει τους στίχους στα ελληνικά εγώ και εκείνη τη μουσική και τους στίχους στα ισπανικά. Το ηχογράφησα πέρσι το καλοκαίρι. Είναι μια μπαλάντα που μπορούσα να πω, αλλά δε με ακούει η φωνή μου πια και είπα πως είναι καλύτερα να σταματήσω. Δεν είναι σωστό”.

Και ίσως εκεί να είναι η ποιότητα του καλλιτέχνη. Να ξέρει πότε είναι η στιγμή να σταματήσει, πότε είναι η στιγμή που έχει αρχίσει να φθείρεται και κάπου εκεί γίνεται το σωστό το ξεσκαρτάρισμα.

Είτε η απόφαση της είναι μόνιμη είτε μια φάση, οφείλουμε να τη σεβαστούμε και να αναγνωρίσουμε τη σπουδαιότητα του μουσικού της έργου. Αλλά ρε Χαρούλα αν είναι μόνιμη η απόφαση, πως μας “μουσικοπετσόκοψες” έτσι…

Nancy Von X