Δεν είμαι εγώ υπερβολική, οι άλλοι είναι συνηθισμένοι

Μπορεί να με κοιτάς και να θεωρείς ότι από πίσω μου θα ξεπροβάλλουν ο Φώτης Μεταξόπουλος με την Φοντάνα στο μπαλέτο, αλλά κάνεις λάθος. Εγώ είμαι αυτό που νιώθω, εσύ έχεις το πρόβλημα!

Ο καθένας εκεί έξω έχει δικαίωμα να είναι ο εαυτός του και να εκφράζεται με τον τρόπο που θέλει. Εξάλλου αν μας δίδαξαν κάτι τα Club Kids της Νεας Υόρκης τη δεκαετία του ’90, είναι πως “άν έχεις καμπούρα πέταξε της λίγο γκλίτερ και βγές έξω να διασκεδάσεις”.

london-club-kids-reform-the-funkΔεν υπάρχει κάτι παράλογο ή εκκεντρικό στο στυλ ενός ανθρώπου. Το ότι δεν είναι το δικό σου, δεν σημαίνει αυτόματα ότι ο διπλανός σου είναι το χαμένο αδερφάκι του E.T. Ξεκόλλα λοιπόν και αποδέξου τη διαφορετικότητα, δεν θέλει κόπο, αλλά παραδοσιακά… μόνο τρόπο.

Εξάλλου αν αναλογιστείς μεγάλες καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες, σίγουρα ανάμεσα τους θα πρωταγωνιστήσει όλη η αφρόκρεμα. David Bowie, Elton John, Klaus Nomi, Freddie Mercury και η λίστα συνεχίζεται στο άπειρο. Ποιος εξάλλου δεν έχει ζηλέψει τα κοστούμια της Gaga;

bowie-ziggy-810x537Το ρούχο και το στυλ θέλουν φαντασία (όχι μόνο το παϊδάκι, χέρι) και κανείς δεν μπορεί να καθορίσει τι είναι σωστό και τι λάθος, εξάλλου το ρητό πρέπει να το φοράς και όχι να σε φοράει είναι κανόνας.

Αν ψάχνουμε μια μορφή έκφρασης ή ακόμα και διαμαρτυρίας, σίγουρα θα βρει τη ρίζα της στην εμφάνιση μας. Το Πανκ για παράδειγμα που είναι και η “σημαία” του Punked, είναι γνωστό ξεκάθαρα για την διαμαρτυρία του στυλ του. Θέλω μαλλί κόκκινο; Θέλω μαλλί μπλέ ή απλά να το ξυρίσω γουλί; Σημασία έχει πως αυτό που κάνω θα το κάνω για μένα και επειδή νιώθω άνετα εγώ, τα υπόλοιπα είναι μόνο θεωρίες.

Εξάλλου όπως λέει και μια ψυχή “Αν ήθελα τη γνώμη σου μπορεί και να τη ζήταγα”

Nancy Von X

 

 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

+ 10 = 20