του Παύλου Τσίου

ΑΔΙΕΞΟΔΑ… Ψάχνω να βγω από το ψυχολογικό αδιέξοδο που βρίσκομαι αλλά δεν θυμάμαι από πού μπήκα… όπως πολύ σωστά λέει ο αξιαγάπητος κόκορας του ΑΡΚΑ!

Όλα αυτά που ζούμε και περνάμε και βιώνουμε τα οποία όταν δεν έχουν κάποιου είδους τερματισμό, συνήθως καταλήγουν σε αδιέξοδα.! Σε αδιέξοδο θα μπορούσε να βγει και όλη αυτή η συγγραφή που διαβάζετε, γιατί το όποιο τέλος της σε άλλους θα αφήσει κενά σε άλλους ερωτήματα και σε άλλους τίποτα… Οπότε ιδού!

Ακόμα και μια κοινά αποδεκτή κατάληξη κάπου μέσα έχει ένα αδιέξοδο αν το ψάξουμε λίγο. Δηλαδή ρε μάγκα τι θέλεις να μας πεις τώρα (;;;), ότι ποτέ μας δεν θα φτάσουμε κάπου;;; Εύλογο το ερώτημα… μάλλον δεν θα φτάσουμε ποτέ, ο οποιοσδήποτε τερματισμός από οτιδήποτε αν δεν είναι η αρχή για κάτι είναι τουλάχιστον η αφορμή. Οπότε πάλι ορίζει και καθορίζει μελλοντικά αδιέξοδα.

Ίσως στην τελική η μοναδική απόλυτη κατάληξη είναι η μοναχική μας πορεία προς το θάνατο, άσε που στο δρόμο μπορεί να πεθάνεις κιόλας!!! -Σήμερα ο ξεχωριστός κόκορας του ΑΡΚΑ με έβαλε σε σκέψεις διαβάζοντας πρόσφατα το επίτομο του που μου δωρίστηκε. Άλλωστε μέσα από το χιούμορ πρέπει να αντιμετωπίζουμε τα πάντα… γνωρίζω ανθρώπους που δήλωναν ότι δεν έχουν… (;;;;) μέχρι που με γνώρισαν!

Όλοι έχουμε χιούμορ, απλά σε άλλους υπάρχει το χάρισμα να μπορούν και να το μεταδώσουν μέσα από το χαρακτήρα τους και σε άλλους όχι. Μέσα μας όμως όλοι μπορούμε να το δούμε και να μας δώσει ίσως τη μοναδική ευεξία που κάνει το αίμα μας να τρέχει ποιο γρήγορα. Το ΣΕΞ εξαιρείται… δεν είναι λόγος για ευεξία, είναι η ίδια η ζωή!

Μην είδατε τη λέξη ΣΕΞ και ξεσηκωθήκατε… σήμερα όχι, σε κάποιες άλλες σκέψεις θα ασχοληθούμε ξεχωριστά και ιδιαίτερα.

Αδιέξοδα λοιπόν…. Ονειρευόμαστε, σκεφτόμαστε, δινόμαστε και μέσα από αυτά περιμένουμε. Όταν δεν φτάνουμε εκεί που η σκέψη μας γυρίζει και ορίζει μέσα μας, κάτι μας χαλάει. Δεν ξέρουμε πολλές φορές το γιατί… και δεν το ξέρουμε γιατί πολύ απλά η φαντασία μας έμμεσα το δηλώνει ως πραγματικό γεγονός και αν δεν το ζήσουμε χανόμαστε και χαλιόμαστε.

Αδιεξοδόοοοοοοο….

Η πολυπλοκότητα του κάθε ξεχωριστού ανθρώπου και χαρακτήρα είναι αυτή που μέσα στην ίδια την κοινωνία δημιουργεί αδιέξοδα. Αν τα πάντα είχαν κατάληξη θα υπήρχε και ένα λογικό τέλος της ύπαρξης μας, για σκεφτείτε το… από τη φύση της ίδιας της ζωής, τα αδιέξοδα μας εξέλιξαν ως είδος. Αν όλα είχαν κατάληξη, κάποια στιγμή όσα και να ήταν θα είχαν τελειώσει. Εκεί λοιπόν πάει πως το κάθε αδιέξοδο που ζούμε και βιώνουμε, είναι η ίδια η ζωή!

Μη σας χαλάει κανένα ψυχολογικό αδιέξοδο λοιπόν και μην τρελαίνεστε που δεν μπορείτε να βγείτε από αυτό, κάτι θα έρθει που θα ορίσει άλλη διαδρομή, καινούρια αδιέξοδα, καινούριους ανθρώπους, καινούριες καταστάσεις και πάλι καινούρια αδιέξοδα.

Η ζωή μας είναι ωραία, έχει μέσα τα πάντα, και μέσα από την αντίφαση μπορούμε να δούμε παρακάτω. Κανένας άνθρωπος άλλωστε που δεν έζησε την απόλυτη σκλαβιά δεν μπορεί να δει τι σημαίνει να είσαι ελεύθερος. Κανένα λοιπόν ψυχολογικό αδιέξοδο δεν είναι τέτοιο που να μας θέτει όρους για την συνέχεια του οτιδήποτε. Μας δίνει καινούριους ορίζοντες καινούρια αδιέξοδα και εκεί πηγάζει η ίδια μας η ζωή…

Και συνεχίζουμε… αδιέξοδες ασύνδετες σκέψεις χωρίς καμία κατάληξη!!!