του Παύλου Τσίου

Περί ορέξεως… Χμ… Λοιπόν, το σύνθημά μας είναι ένα: SEX! Και τώρα που έχω την προσοχή σας μπορώ αργά και χαλαρά να μπω στο θέμα που δεν απέχει πολύ από το δόλωμα. Σε έμμεση -εν μέρη- συνέχεια όλων αυτών που είπαμε στις προηγούμενες ασύνδετες σκέψεις, θα ρίξω αυτή τη φορά το βάρος λίγο ποιο συγκεκριμένα στο είδος και ειδικά στο μέγεθος!

Έχουμε πάρα πολλές φορές ξεκαθαρίσει ότι κάθε μα κάθε γυναίκα είναι ξεχωριστή· ιδιαίτερη σαν άνθρωπος, σαν προσωπικότητα και σαν τύπος θηλυκού. Εάν λοιπόν πάμε να βρούμε και να ανακαλύψουμε πόσοι τύποι γυναικών υπάρχουν, λογικά δεν θα τα καταφέρουμε με βάση τον κανόνα που σας θέλει όλες ξεχωριστές και μοναδικές.

Οπότε θα κάνω εγώ έναν απλό διαχωρισμό και θα βάλω μόνον δυο, δηλαδή θα πούμε για το πρότυπο που μας προβάλουν και μας περνάνε τα ΜΜΕ είτε στην τηλεόραση είτε στο διαδίκτυο είτε στα περιοδικά κ.λ.π… σαν βάση και σαν κανόνα ότι έτσι είναι και έτσι πρέπει να είναι η εικόνα μιας ωραίας γυναίκας. Χα χα χα, λέω εγώ… δεν πάνε να λένε, η εικόνα της ωραίας και της ερωτικά ερεθιστικά ελκυστικής γυναίκας είναι καθαρά θέμα γούστου. Αν ψάξουμε να βρούμε τους λόγους που αυτό το πρότυπο, κατ’ εμέ το ξερακιανό και κοκαλιάρικο στεγνό πλάσμα, είναι κανόνας και ότι έτσι είναι μια ωραία γυναίκα, θα πέσουμε πάνω σε συμφέροντα και δεν θέλω να ανοίξω μέτωπα καινούρια· έχω ήδη αρκετά ανοιχτά. Πάμε λοιπόν στην ουσία και στο ζουμί που λένε, και όσο ποιο ζουμερό δηλαδή τόσο ποιο καλό…!!!

Κακά τα ψέματα ρε παιδιά αλλά αν η γυναίκα δεν είναι χυμώδης να σου γεμίζει την αγκαλιά τα χέρια τα μούτρα και γενικά τα πάντα πάνω σου, τι να σε φτιάξει; Τα κόκαλα; Θα μου πεις αυτά είναι γούστα, αλλά πέραν του γούστου υπάρχει και μια τεράστια διαφορά στο πόσο ποιο ερωτικές είναι οι γυναίκες που έχουν αυτά τα λίγο παραπάνω κιλάκια εκεί που πρέπει… και για να μην παρεξηγηθούμε, σήμερα μιλάω για ερωτικές ζουμερές γυναίκες και όχι για μερικές που είναι παχύσαρκες και που για να βρεις τρύπα πρέπει να τις κυλήσεις στο αλεύρι και οπού δεν ασπρίζει γ***ς, και πάλι μόνον αν την έχεις λίγο μεγάλη και ζωηρή. Οπότε μιλάμε για τις ζουμερές…

Αυτές τις ζουμερές, τις κάνει ποιο ερωτικές η αυτογνωσία τους ότι υστερούν λόγο παραπανίσιων κιλών κλπ, με βάση τα πρότυπα που προβάλλονται είπαμε, ενώ δεν ισχύει κάτι τέτοιο αλλά τις βάζει το σύστημα σε μια διαδικασία να το θεωρούν μειονέκτημα στο κρεββάτι με αποτέλεσμα να δίνουν την δέουσα και παραπάνω προσοχή στην όλη διαδικασία που λέγεται τώρα κάνουμε σεξ… Ενώ η μοντέλα η κοκαλιάρα που της είπαν ότι έχει χμ… είσαι κορμάρα, σε κοιτάζει, έρχεται κοντά σου και θεωρεί δεδομένο ότι επειδή είναι το πρότυπο γυναίκας και κάνει ειδικές δίαιτες που της είπαν, που λιώνει μέρα νύχτα στα γυμναστήρια, θεωρεί φτωχέ και ανίδεε άντρα ότι μόνο που την είδες και στάθηκε μπροστά σου πρέπει και να σου σηκωθεί αμέσως και να είσαι τούρμπο και να τελειώσεις χωρίς ανάσα. Ε όχι λοιπόν δεσποινίς μου, λυπάμαι αλλά δεν είναι έτσι. Και εκατό βραβεία κορμιού να σου δώσουν, αν δεν ξέρεις πώς να ορμάς και να δείχνεις την επιθυμία σου για τον εκάστοτε εραστή που έχεις μπροστά σου, ποτέ δεν θα σε κάνει να νιώσεις αληθινό θηλυκό κανένας. Αν βέβαια πάλι εξαιρέσουμε το γεγονός ότι εν μέρη λίγο ισχύει ότι είναι ερεθιστικό από μόνο του το γεγονός να ρίξεις στο κρεββάτι μια τέτοια αντικειμενικά κορμάρα αλλά μόνο ως τρόπαιο, ως τίποτε άλλο.

Εγώ πάλι συνεχίζω να πιστεύω ότι οι ακομπλεξάριστες ζουμερές γυναίκες είναι ποιο ερωτικές, απολαμβάνουν καλύτερα το σεξ και ξέρουν πολύ καλύτερα πώς να ερεθίσουν και να φτιάξουν έναν άντρα, που στο τέλος κερδισμένες βγαίνουν οι ίδιες. Άλλωστε τις εξιτάρει τρομερά να ζουν και να βλέπουν το αποτέλεσμα που έχουν τα χάδια τους και τα φιλιά τους… δεν περιμένουν μόνον από την εικόνα τους, που είπαμε ότι αν δεν είναι παχύσαρκη, είναι γοητευτικότερη και ερεθιστικότερη από την εκάστοτε ατροφική κομπλεξική ψωνάρα!

Δεν αρνούμαι ότι οι ζουμερές που επευφημώ σήμερα είναι ο τύπος μου…Και έγινε ο τύπος μου για όλους τους λόγους που προανέφερα. Ναι… έχω δοκιμάσει τα πάντα, έχω πλησιάσει και έχω πλαγιάσει με κάθε τύπο γυναίκας, και για να πειραματιστώ με τον εαυτό μου αλλά και για να κλείνω που πρέπει να επικεντρώνομαι και να φλερτάρω, χωρίς να χάνω άσκοπα το χρόνο μου και το πολύτιμο μου σπ*ρμ*… (γέλια)!!!

Καλό το κορμί σου ρε κοπελιά, κουκλάρα θεάρα, αν θέλω γλάστρα όταν βγαίνω για να με κοιτάζουν και να με θαυμάζουν θα σε κυκλοφορώ, αλλά σε παρακαλώ όταν θέλω να εκτονώσω τις καύλες μου θα μου επιτρέψεις να πάω με αληθινή γυναίκα!

Μην ξεπερνάμε όμως τα όρια, κανόνας είναι το παν μέτρον άριστον είπαμε και ξαναλέμε. Καμία υπερβολή δεν δύναται να ορίσει το καλό από το καλύτερο, δεν πιάνουμε τα άκρα. Άλλο κορμάρα, και άλλο κοκαλιάρα, άλλο ζουμερή και άλλο υπέρβαρη. Μια σχετική λοιπόν αναφορά στα άκρα προς παραδειγματισμό και ξεκάθαρο λόγο γιατί να είναι προς αποφυγήν! Θα σας αναφέρω αληθινά περιστατικά που έζησα και συνάντησα στην ενεργή σεξουαλική ζωή μου μέχρι σήμερα, χωρίς φυσικά ονόματα και διευθύνσεις… (γέλια)

Έτυχε λοιπόν κάποια στιγμή να βρεθεί στην αγκαλιά μου και στο κρεββάτι μου αδύνατη γυναίκα τόσο αντιαισθητική που δεν άνοιγα τα μάτια μου να την κοιτάξω ούτε στο σκοτάδι, αφού ανέβηκε λοιπόν από πάνω μου και προσπαθώντας να μπει όσο ποιο βαθιά μπορούσε άσχετα που έσκουζε συνέχεια, πονάω… πονάω… κ.λ.π. γιατί μάλλον αυτό την ερέθιζε, αλλά τι να πω εγώ που πονούσα πραγματικά. Εκείνη η ερεθιστική κίνηση από πάνω γινότανε μαρτύριο όσο πατούσε και πίεζε, σαν να τρυπούσαν δύο μυτερές βελόνες τη λεκάνη μου δεξιά και αριστερά. Αυτή έσκουζε πονάω και εγώ σκεφτόμουν τι μας λέει τώρα ρε… Εγώ να δεις πως πονάω…!!! Κάργα ντεκαυλέ και ξενέρωτο όσο δεν πάει, σε σημείο που αν δεν την έβγαζα από πάνω μου θα μου έπεφτε και θα γινόμασταν και ρεζίλι ξαφνικά, οπότε παίρνω τη θαρραλέα πρωτοβουλία να την γυρίσω στα τέσσερα με το σκεπτικό ότι θα ελέγχω εγώ τις κινήσεις… Κατά βάση έτσι έγινε, έσκουζε βέβαια πάλι… ποιο δυνατά… ποιο δυνατά κ.λ.π. αλλά για δοκίμασε να χτυπάς δυνατά με τη λεκάνη σου, την ήδη πονεμένη και ταλαιπωρημένη πάνω στις ίδιες βελόνες που σαν σίδερα πάλι τρυπούσαν τις άκρες μου. Ευτυχώς, έτσι στημένη βρήκε την θέση της, τελείωσε αρκετά δυνατά και ένθερμα μπορώ να πω, επιτρέποντας μου να τελειώσω και εγώ το μαρτύριο της βελόνας! Αυτό ήταν το πρώτο και τελευταίο κόκκαλο της ζωής μου.

Στο άλλο άκρο τώρα… όπως ήτανε φυσικό με τα μυαλά που κουβαλάω θα δοκίμαζα κάποια στιγμή ότι ποιο ακραίο και ότι ποιο ογκώδες κυκλοφόρησε ποτέ στον πλανήτη! Και εδώ το ίδιο σενάριο, σαν εικόνα, δεν βλεπόταν με τίποτα. Κλειστά μάτια και στο σκοτάδι, για να ανεβεί από πάνω ούτε λόγος μιας και είχε το γνώθι σαυτόν και δεν τέθηκε καν τέτοια στάση… Αν εξαιρέσουμε τον εξαίρετο τρόπο που είχε να παίρνει π*πες τα υπόλοιπα ήτανε απλά μια άνιση μάχη… Καταλαβαίνετε τι εικόνα είχαμε, Δαυίδ και Γολιάθ. Αφού λοιπόν βρέθηκε τρόπος να ξαπλώσει ανάσκελα, κάπως έπρεπε να βρεθεί και τρόπος εισόδου. Να καταφέρω δηαλδή να σκαρφαλώσω κυριολεκτικά από πάνω της βάζοντας κάπως δεξιά και αριστερά τα πόδια της και όχι πάνω.. Με τα κόπων και βασάνων έφτασα να βρω τρόπο να μπω… και τι μου λέει η αθεόφοβη κάποια στιγμή..; Φέρτον μου πάλι στο στόμα! Για κάτσε καλά βρε κοπέλα μου, έκανα μια ώρα να ανέβω εδώ πάνω πως μου ζητάς τώρα να κατέβω κάτω πάλι;; Εύκολο το ‘χεις;;; Με τα λίγα με τα πολλά, ευτυχώς είπαμε το είχε πολύ καλά με τις π*πες, κάπως τελειώσαμε και εμείς και αυτή, γιατί είχε προσαρμόσει όπως φάνηκε την ικανότητά της να τελειώνει έχοντας ένα πουλί στο στόμα της! Και αυτή, η υπερβολικά υπέρβαρη, ήταν η πρώτη και η τελευταία!

Αφήνουμε λοιπόν στην άκρη τα άκρα, ευχόμενοι να βρουν όλοι το ταίρι τους γιατί ταίρι υπάρχει για όλους, και πάμε στου κοινούς καθημερινούς ανθρώπους! Κορμάρες και γυναικάρες της ζωής μας, ξεκαβαλήστε λίγο το καλάμι ότι καμία δεν είναι σαν εσάς κ.λπ. κ.λπ, και δείξτε λίγο περισσότερο ότι αυτός που σας έφερε στη θέση του να μοιραστείτε ένα κρεββάτι θέλει και την κίνησή σας για να σας κάνει να εκραγείτε, μην περιμένετε η εικόνα σας να το κάνει από μονή της!!! Και όσο για εσάς ζουμερές μου υπάρξεις, δεν έχετε να φοβάστε τίποτα… ορμάτε όπως πολύ καλά ξέρετε και κάνετε και όλη η καύλα σας αξίζει!!!

«Προς αποφυγήν πάσας παρεξηγήσεως μιας και πολλές από εσάς θα φέρουν τον εαυτό τους στη θέση της ρεαλιστικής περιγραφής που έκανα θέλω να σας υπενθυμίζω τι είναι κατά βάση όλο αυτό εδώ που γράφω εγώ, και τι το κάθε τι άλλο όταν το διαβάζετε και εξηγούμαι στα προηγούμενα άρθρα μου!»